»Το ποδόσφαιρο έχει ανακαλυφθεί για κάτι Κυριακές σαν την προηγούμενη. Βροχή, μουντάδα, hangover, αδράνεια και ενοχές από ξεχασμένους συνειρμούς τσαπατσούλικου διαβάσματος για το σχολείο θάβονται κάτω απο λίγη καλή μπάλα. Αν στο μενού μπει και ένας καλός τσαμπουκάς από το Σουρινάμ, η θλίψη που πλανιέται στην ατμόσφαιρα ξεχνιέται. Ο Χενκ Τεν Κάτε φρόντισε σχετικά.

»Ο προπονητής του Παναθηναϊκού έχει συχνά νεύρα. Το ξέρουν οι παίκτες του, που άκουσαν προσβεβλημένοι πως είναι πριμαντόνες, πριν η διοίκηση υπερθεματίσει πως είναι μπαλαρίνες. Το έμαθε ένας Ρουμάνος καμεραμάν που ένιωσε για λίγο πώς είναι να είσαι παπαράτσι απέναντι σε έναν οργισμένο χολιγουντιανό σταρ. Το δείχνει με το συσπασμένο από ένταση πρόσωπό του όταν καπνίζει συννεφιασμένος, όταν κάτι δεν πάει καλά. Και εδώ και καιρό, κάτι δεν πάει καλά.

»Η ερώτηση δεν ήταν ακριβώς αυθόρμητη, η απάντηση όμως, κάτι μεταξύ μουγκρίσματος και αμετάφραστης οργής, ήταν στοχευμένη. «Δεν με σέβεται ο Τύπος», ξέσπασε, για να δείξει την ανωτερότητά του κάνοντας namedropping αστέρων που ο εγχώριος ταπεινός Τύπος των ιθαγενών δεν έχει γνωρίσει, αλλά αυτός έχει ήδη προπονήσει. Λάθος. Αν θέλεις να δείξεις ανώτερος, δεν επικαλείσαι το παρελθόν, ούτε υπόσχεσαι το μέλλον. Απλά δείχνεις τη δουλειά σου στο παρόν. Αυτή, όμως, είναι αμφιλεγόμενη.

»Η μπάλα δεν είναι ωραία μόνο γιατί ομορφαίνει τις Κυριακές, αλλά κυρίως γιατί δίνει την ευκαιρία στο πόπολο να ζητήσει αίμα πάνω από την αρένα. Ο Τεν Κάτε, λοιπόν, δέχεται κριτική. Μέσα στο μισθό του περιλαμβάνεται και η αποζημίωση της ψυχικής οδύνης. Πρέπει να φύγει όμως; Σε πρώτη φάση, όχι. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη καταστροφή από τη διακοπή ενός έργου στα μέσα της χρονιάς. Εκτός και αν το σχοινί τεντώσει τόσο, που χρειάζεται κάποιος να κατέβει από το καράβι. Και ποτέ, στην ιστορία του ποδοσφαίρου δεν έφυγαν οι παίκτες.

»Η ψύχωση είναι κακό πράγμα. Θολώνει το βλέμμα, αυξάνει τα τσιγάρα, μειώνει την καθαρή σκέψη. Ο Παναθηναϊκός ως οργανισμός ζει σε μια διαρκή ψύχωση φέτος. Με τη στέρηση να τον κάνει να ιδρώνει, θέλει να αρχίσει και αυτός λίγο να χαίρεται. Αν συνεχίσει τόσο πιεσμένος, θα σπάσει το σχοινί πολύ πριν το χειροκρότημα.