ΠΠΠ = Πρόγραμμα Πένθος Ποίηση

ΠΠΠ = Πρόγραμμα Πένθος Ποίηση Facebook Twitter
0

1.Τέλος 2012 & όλο το 2013 ή Ο πιο καλός ο μαθητής:

Δεκέμβριος: ΝτεΛίλλο / Ντοστογιέφσκι / και Ντεμπόρ Ιανουάριος: Ρομπέρτο Μπολάνιο more and more Φεβρουάριος: Διαβάζω Εγγονόπουλο και Κώστα Μαυρουδή Μάρτιος: Μάριος Χάκκας & Κυριακίδης Αχιλλεύς & Μπόρχες με σπουδή Απρίλιος: Τον Βλαβιανό θα απολαύσω και τον Γουδέλη Τάσο Μάιος: Ο Πύντσον έχει γενέθλια, πάλι θα τον διαβάσω Ιούνιος: Πιάνω τα Άπαντα ξανά του Φίλου Αρανίτση Ιούλιος: Αρχίζω με τον Φίλιπ Ροθ το έσχατο πίτσι-πίτσι Αύγουστος: Ω, μόνο Παπαδιαμάντη Σεπτέμβριος: Velvet Underground & Λου Ρηντ & Γουόρχολ Άντυ Οκτώβριος: Της ποιήσεως ο μήνας και του Αρθούρου του Ρεμπώ Νοέμβριος: Στο σύμπαν του Γουίλιαμ Γκάντις ετοιμάζομαι να μπω Δεκέμβριος: Ο Μπράδερ ο Σταθόπουλος και το Αυτόματό του

2.Μια στιγμή Νάσο (μνήμη Νάσου Θεοφίλου):

Μια στιγμή Νάσο (μνήμη Νάσου Θεοφίλου): Μια στιγμή, Νάσο, μη φεύγεις / τώρα που φεύγουν όλα γύρω μου / με ταχύτητα ηλικίας. / Φεύγουν ή έρχονται καταπάνω μου; / Θα σε γελάσω.// Μια στιγμή, Νάσο, μη φεύγεις κι εσύ / τώρα που έφυγαν τα παιδιά μας / Βρυξέλλες Άμστερνταμ Λουξεμβούργο / Αθήνα – η πιο ξένη πρωτεύουσα του κόσμου / Δευτερεύουσα πλέον χωρίς Δίπορτο – Ποιος τολμά να καταδυθεί εκεί κάτω / μικρές μπουκιές μεγάλες γουλιές οίνου και άρτου / νωπά βλέμματα και γέλια μέχρι δακρύων / ώσπου μας έμειναν μόνο τα δάκρυα.// Μια στιγμή, Νάσο, πού πας / τώρα που μεγάλωσα χωρίς να γίνω / αυτό που ήθελα να γίνω όταν μεγαλώσω / Ερημόπολις Καταδυομένη Άγγελος Βοϊδάγγελος / Μαριάνθη Ψωλάνθη Ουλαλούμ...// Μια στιγμή, Νάσο, δεν ακούς; / Δεν ακούει αγύριστο κεφάλι./ Κι αν άκουγε κι αν γύριζε να με κοιτάξει / με όλο το μπλε των ματιών του;/ Θα έμενα στήλη άλατος στην οδό Αθηνάς / με μια μάρκα του Φινόπουλου στα δόντια./ Μια στιγμή, Νάσο, περίμενε τον Κοσμά / κι αποχαιρέτα τον Μόλυβο που φεύγει / Μήθυμνα μακρινή και μόνη / Βαρβάκειος βουρκωμένη / φεύγουν και πάνε χωρίς τον πολιούχο τους / πέρα στις θάλασσες των ματιών σου / στις πράσινες λιμνούλες της μνήμης.

Από την ποιητική σύνθεση Άψινθος του Μιχάλη Γκανά (Τσαμαντά Θεσπρωτίας, 1944) που κυκλοφόρησε από τις εκλεκτές εκδόσεις Μελάνι, έναν οίκο που κοσμεί τον χώρο και σέβεται τον αναγνώστη. Στο ποίημα για τον μακαρίτη Νάσο Θεοφίλου, έναν εκπληκτικό πεζογράφο και εκπληκτικότερο θαμώνα στο Καφενείο του Χαμένου Χρόνου, ο Γκανάς, ο επώνυμος δημοτικός μας ποιητής, όπως έχει ειπωθεί, δείχνει ότι, αν μη τι άλλο, δεν χάσαμε στη χώρα αυτή (που για όσους το ξεχνάνε γέννησε Καβάφη, Καρυωτάκη, Καρούζο, Σεφέρη, Ρίτσο, Κάλβο, Σολωμό, Λάγιο, Ελύτη, Ράντο, Πεντζίκη, Δενέγρη, Γονατά), ξέρουμε ακόμη να πενθούμε, ήγουν ξέρουμε ακόμη να κάνουμε το πτώμα γεγονός αναστάσιμο (Σαββόπουλος) και οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου (Εμπειρίκος).

3.Μικροανθολογία τσέπης:

Ο ποιητής είναι εδώ / Για να μη γενεί στραβό το δέντρο * Δεν πιστεύουμε σε νύμφες ή τρίτωνες. Η ποίηση πρέπει να είν' αυτό: Μια κοπελιά ανάμεσα σε στάχυα ή να μην είναι απολύτως τίποτα * Μες στο κλουβί έχεις τροφή. Λίγη, ωστόσο έχεις. Έξω απ' αυτό έχεις μονάχα απέραντη ελευθερία * Για την ώρα ο σταυρός είν' έν' αεροπλάνο, μια γυναίκα μ' ανοιχτά τα πόδια * Οι πεταλούδες είναι άνθη σε αέναη κίνηση * Οι ρυτίδες δεν είναι ουλές * Το γαμήσι είναι πράξη λογοτεχνική * Οι ποιητές δεν έχουνε βιογραφία * Η πραγματικότητα τείνει να εξαφανιστεί * Κοιτάξτε καλά και θα δείτε ότι γελώ μέχρι δακρύων * Πεθαίνοντας στα γέλια το παιδί γυρνάει στην πόλη, κάνει να εμφανιστούνε τέρατα * Αμνέ του θεού που ξεπλένεις τις αμαρτίες του κόσμου, άσε μας να γαμούμε εν ειρήνη: Μη χώνεις τη μύτη σου σ' αυτή την ιερή υπόθεση.

Ο ποιητής που μόλις διαβάσατε θραύσματα του απαστράπτοντος έργου του ακούει στο όνομα Nicanor Parra, λίαν οικείο για όσους ξέρουν από Μπολάνιο. Τον έχει μεταφράσει ο μακαρίτης φίλος ποιητής Αργύρης Χιόνης, μάστορας, όπως κι ο Parra, των ρυθμών που είναι κουζινομάχαιρα και κόβουν φέτες κρέας, και τρομερός χειριστής της λοκομοτίβας των λέξεων. Το βιβλίο έχει τίτλο Ποιήματα Επείγουσας Ανάγκης και κυκλοφορεί από τις καλαίσθητες εκδόσεις Γαβριηλίδης. Αν δείτε πουθενά γραμμένο το σύνθημα Ο Nicanor Parra ΖΕΙ, μη νομίσετε ότι είναι ποιητική αδεία και μόνον, πρόκειται περί κυριολεξίας. Ο Parra όντως ζει και ευχόμαστε να συμπληρώσει και να υπερβεί ένα αιώνα ζωής. Γεννήθηκε το 1914 σε μια πόλη στη Χιλή. Και είναι ποιηταράς – όπως σας το λέω: ΠΟΙΗΤΑΡΑΣ

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Παύλος Σιδηρόπουλος - Εν Κατακλείδι», ένα graphic novel για τη ζωή του πρόωρα χαμένου δημιουργού

Βιβλίο / Παύλος Σιδηρόπουλος: Ένα graphic novel για τη ζωή του «πρίγκιπα της ροκ»

Ο Ηλίας Κατιρτζιγιανόγλου και ο Κωνσταντίνος Σκλαβενίτης, που εργάστηκαν στο σενάριο και στο σχέδιο του «Παύλος Σιδηρόπουλος - Εν Κατακλείδι», εξηγούν πώς προσέγγισαν τη ζωή και την καλλιτεχνική πορεία αυτής της σύνθετης προσωπικότητας.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Ευτυχώς για μας, η Τζένη Μαστοράκη αγαπούσε από μικρή τις ιστορίες που τη φόβιζαν/ «Κι όλα τα κακά σκορπά…»: Ένα ξεχασμένο, αριστουργηματικό πεζό της Τζένης Μαστοράκη

Βιβλίο / Ένα ξεχασμένο, αριστουργηματικό πεζό της Τζένης Μαστοράκη κυκλοφορεί ξανά

Ένα σπουδαίο, αλλά σχετικά άγνωστο έργο της κορυφαίας ποιήτριας και μεταφράστριας κυκλοφορεί για πρώτη φορά σε αυτόνομη έκδοση από την Άγρα, δύο χρόνια μετά τον θάνατό της.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Titus Milech: «Όταν κατάλαβα, μου ήταν αδύνατο να συνεχίσω να μιλάω Γερμανικά»

Titus Milech / O Γερμανός ψυχίατρος που νιώθει βαθιά απαξίωση για τη χώρα του

Ο Titus Milech μιλάει για τη βαθιά απαξίωση που νιώθει για τη χώρα στην οποία γεννήθηκε λόγω των εγκλημάτων του ναζισμού και εξηγεί γιατί του είναι αδύνατον ακόμα και να χρησιμοποιεί τη μητρική του γλώσσα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Άλμπερτ Σπέερ, «ο ανεκπλήρωτος έρωτας του Φύρερ»

Βιβλίο / Άλμπερτ Σπέερ, «ο ανεκπλήρωτος έρωτας του Φύρερ»

Ένα νέο βιβλίο εξερευνά την γοητεία που ασκούσε στον Χίτλερ ο αγαπημένος του αρχιτέκτονας και τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος ο Σπέερ «ξέπλυνε» τη συμμετοχή του στον όλεθρο και εμφανίστηκε ως «ο καλός Ναζί»
THE LIFO TEAM
Ερίκ Βιγιάρ: Ο συγγραφέας που μίλησε τη γλώσσα των φτωχών και των κατατρεγμένων

Βιβλίο / Ερίκ Βιγιάρ: Ο συγγραφέας που μίλησε τη γλώσσα των φτωχών και των κατατρεγμένων

Το νέο βιβλίο του Γάλλου συγγραφέα που κυκλοφορεί στα ελληνικά, «Οι ορφανοί - Μια ιστορία του Μπίλι δε Κιντ», επιβεβαιώνει τον λόγο που το ελληνικό αναγνωστικό κοινό τον προτιμά: αφηγείται πραγματικά γεγονότα με την ευαισθησία του λογοτέχνη και δεν φοβάται να προασπιστεί με τις λέξεις του τους αφανείς και τους ανυπεράσπιστους.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Όταν η αγάπη δεν έχει γλώσσα

Φωτογραφία / Father and Son: Φωτογραφίζοντας μια σιωπηλή σχέση

Στο φωτογραφικό πρότζεκτ «Father and Son» του Βάλερι Ποστάροβ, μια απλή χειρονομία, το κράτημα του χεριού, μετατρέπεται σε πράξη επανασύνδεσης, φωτίζοντας τη σιωπηλή, συχνά ανείπωτη σχέση ανάμεσα σε πατέρες και γιους μέσα από διαφορετικές κουλτούρες και γενιές.
M. HULOT
Ντιπές Τσακραμπάρτι: «Μόνο οι τεχνοκράτες έχουν συγκεκριμένα σχέδια για την κλιματική αλλαγή»

Βιβλίο / Ντιπές Τσακραμπάρτι: «Δεν θα επιβιώσουμε αν συνεχίσουμε να ψεκάζουμε με αεροζόλ»

Μπορεί το όνομα του Ντιπές Τσακραμπάρτι να μην είναι ιδιαίτερα γνωστό στην Ελλάδα, όμως ο ινδικής καταγωγής συγγραφέας του δοκιμίου «Κλιματική αλλαγή και ιστορία: Τέσσερις θέσεις» θεωρείται από τους κορυφαίους σύγχρονους στοχαστές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Θα σώσουν η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ και η Ντούα Λίπα την αγορά του βιβλίου;

Βιβλίο / Μπορεί η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ να σώσει την αγορά του βιβλίου;

Αυξάνονται οι λέσχες ανάγνωσης που καθιερώνουν οι διάσημοι μπαίνοντας σε κριτικές επιτροπές και αναλαμβάνοντας τον ρόλο του κριτικού. Και παρά τις αντιρρήσεις, αυτοί έχουν φέρει ξανά το βιβλίο στην πρώτη γραμμή.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ