Βρήκαν τα οστά της όμορφης δολοφόνου Τες των Ντ' Ύρμπερβιλ

H Nαστάζια Κίνσκι στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου του Τόμας Χάρντυ, από τον Ρομάν Πολάνσκι (1979)
2

Αρχαιολόγοι υποθέτουν πως λείψανα που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα ανήκουν πιθανά σε μία γυναίκα της οποίας η εκτέλεση επηρέασε βαθύτατα τον συγγραφέα Τόμας Χάρντι, και ενέπνευσε μία από τις πιο αγαπημένες ηρωίδες του, την Τες των Ντ'Ύρμπερβιλ.

Σε ανασκαφή στην φυλακή του Ντόρτσεστερ στο Ντόρσετ, όπου ο δεκαεξάχρονος Χάρντι παρακολούθησε τον δημόσιο απαγχονισμό της Μάρθα Μπράουν αφού καταδικάστηκε για τον φόνο του βίαιου συζύγου της, ανακαλύφθηκαν οστά που πυροδότησαν εικασίες λογοτεχνικού ενδιαφέροντος. 

 

Λείψανα, καθώς κι ένα κρανίο βρέθηκαν στην φυλακή που έκλεισε τις πόρτες της το 2013 για τελευταία φορά ώστε να δώσει την θέση της σε ένα οικιστικό συγκρότημα. Η ανακάλυψη έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον των θαυμαστών του Χάρντι, οι οποίοι πιστεύουν ότι τα οστά πιθάνα ανήκουν στην Μπράουν, η οποία ενέπνευσε στον συγγραφέα τον θλιβερό θάνατο της Τες. Εξέφρασαν μάλιστα την επιθυμία τους να πραγματοποιηθούν μελέτες και εξετάσεις προκειμένου να ταυτοποιηθεί σε ποιον/ποια ανήκουν και να ταφούν πριν ξεκινήσουν οι εργασίες για την ανέγερση 190 κατοικιών και εμπορικών καταστημάτων και γραφείων. 

Ο Νικ Γκίλμπυ, κινηματογραφιστής, λάτρης του Χάρντι και κάτοικος του Ντόρσετ λέει: "Δεν θεωρώ δύσκολο να ταυτοποιηθεί αν τα λείψανα αυτά ανήκουν σε γυναίκα. Αν ναι, τότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι ανήκουν στην Μάρθα." 

Πρότεινε την πλήρη διερεύνηση του οικοπέδου της φυλακής. "Πιστεύω πως πρέπει να διεξαχθούν αρχαιολογικές έρευνες στον χώρο των φυλακών ώστε τυχόν λείψανα να ανασκαφούν, και να ταφούν όπως θα έπρεπε. Η Μάρθα είναι σημαντική ιστορική φιγούρα λόγω της σύνδεσης της με τον Χάρντι." 

Βρήκαν τα οστά της όμορφης δολοφόνου Τες των Ντ' Ύρμπερβιλ Facebook Twitter
Το χειρόγραφο της Τες των Ντ'Ύρμπερβιλ Φωτογραφία: 12174/The British Library

Λείψανα, καθώς κι ένα κρανίο βρέθηκαν στην φυλακή που έκλεισε τις πόρτες της το 2013 για τελευταία φορά ώστε να δώσει την θέση της σε ένα οικιστικό συγκρότημα. Η ανακάλυψη έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον των θαυμαστών του Χάρντι, οι οποίοι πιστεύουν ότι τα οστά πιθάνα ανήκουν στην Μπράουν, η οποία ενέπνευσε στον συγγραφέα τον θλιβερό θάνατο της Τες.

Ο Τόμας Χάρντι ήταν ένας από τους 4.000 ανθρώπους που παρέστησαν στον απαγχονισμό της Μπράουν τον Αύγουστο του 1856. Ήταν ένα γεγονός που σημάδευσε την ζωή και το έργο του. Έπειτα από εβδομήντα χρόνια σε μια επιστολή σε μία φίη, την Λαίδη Χέστερ Πίννυ, εκφράζοντας ντροπή για την παρουσία του εκεί, προσθέτοντας: "Η μόνη μου δικαιολογία είναι το νεαρό της ηλικίας μου και το ότι βρέθηκα στην πόλη για άλλους λόγους."  

Ωστόσο δεν αντιστέκεται στην περιγραφή του απαγχονισμού με κάθε λεπτομέρεια. "Θυμάμαι πως φαινόταν η λεπτή της σιλουέτα στον ουρανό, όπως κρεμόταν μέσα στο ψιλόβροχο και πως το σφιχτό μαύρο μεταξωτό φόρεμα περιέγραφε την μορφή της καθώς διέγραφε ένα ημικύκλιο σαν εκκρεμές."  

Το μυθιστόρημα Τες των Ντ' Ύρμπερβιλ εκδόθηκε το 1891. Υπάρχουν κάποιες επιφανειακές ομοιότητες ανάμεσα στη Τες και την Μπράουν: και οι δύο γυναίκες εκτελέστηκαν για την δολοφονία ανδρών που τις είχαν αδικήσει κατά κάποιον τρόπο. Η Τες μαχαιρώνει τον Άλεκ Ντ'Υρμπερβιλ, τον ενορχηστρωτή της πτώσης της. Η Μπράουν καταδικάσθηκε για την δολοφονία του συζύγου της με τσεκούρι, παρότι επέμεινε στην αθωότητα της.

 

Στο βιβλίο του ο Χάρντι δεν περιγράφει τον θάνατο της Τες λεπτομερώς. Αντιθέτως, αφηγείται πως δύο παριστάμενοι παρατηρούν σ' έναν πύργο να στήνεται ένα ψηλό κοντάρι. "Λίγα λεπτά αφού το ρολόι σήμανε την ώρα κάτι μετακινήθηκε αργά επάνω στο κοντάρι και με τον αέρα ξετυλίχθηκε. Ήταν μια μαύρη σημαία. Η δικαιοσύνη είχε αποδοθεί."

Σε χειρόγραφες σημειώσεις των συζητήσεών της με τον Χάρντι, η Λάιδη Πίννυ περιγράφει το πώς αναφερόταν στην Τες και την Μαρθα. "Η συμπόνια τους για τις δυστυχισμένες αυτές γυναίκες ήταν εκπληκτική." έγραφε.  

Βρήκαν τα οστά της όμορφης δολοφόνου Τες των Ντ' Ύρμπερβιλ Facebook Twitter
Η Μάρθα Μπράουν εκτελέστηκε στην φυλακή του Ντόρτσεστερ το 1856. Τον απαγχονισμό της παρακολούθησε ο έφηβος Τόμας Χάρντι. Φωτογραφία: Rex/Shutterstock

Η κατασκευαστική εταιρεία Developer City & Country έχει υποβάλλει αίτηση για πολεοδομική άδεια για το οικόπεδο της φυλακής. Ως μέρος του έργου, η εταιρεία ζήτησε μια αρχαιολογική μελέτη. Στην έκθεσή τους οι αρχαιολόγοι αναφέρουν πως τα λείψανα βρέθηκαν εκτός καθαγιασμένου εδάφους προσθέτοντας ότι "Είναι γνωστό πως η ταφή των εκτελεσθέντων πραγματοποιούνταν εκτός καθαγιασμένου εδάφους από το 1830 κι έπειτα, συνεπώς δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα να ανήκουν σε εκτελεσθέντα."    

"Η πρόθεση είναι τυχόν ανθρώπινα λείψανα που θα μετακινηθούν λόγω των οικοδομικών εργασιών, να καταγραφούν ως πρέπει και να μεταφερθούν με σκοπό να ταφούν ξανά έπειτα από την κατάλληλη αξιολόγηση και ανάλυση."  


Ο Μάϊκ Νίξον, γραμματέας της Εταιρείας Τόμας Χάρντι, είπε πως θα πρέπει ερευνηθεί περαιτέρω ο χώρος πριν την έναρξη των εργασιών. "Είναι γνωστό ότι ο Χάρντι συγκέντρωνε εμπειρίες και τις χρησιμοποιούσε μετά από δεκαετίες. Όταν έγραψε την Τες είμαι βέβαιος ότι είχε την Μάρθα Μπράουν κατά νου. Πιστεύουμε ότι τα λείψανα θα πρέπει να τύχουν σεβασμού, σε όποιον κι αν ανήκουν, ωστόσο θα ήταν καλό, αν αποδειχθεί ότι είναι της Μάρθα."

Ο εκπρόσωπος της εφορίας αρχαιοτήτων Κότσγουολντ, η οποία διεξήγαγε την ανασκαφή δήλωσε "Στην παρούσα φάση δεν είναι δυνάτον να καθορισθεί το φύλο των λειψάνων καθώς δεν έχουν αφαιρεθεί ώστε να καταγραφούν και να αναλυθούν."

Στοιχεία από την Guardian

2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Έρση Σωτηροπούλου: «Ταμπού σήμερα είναι να ουρλιάζεις από έρωτα»

ΛΙΓΗ ΖΩΗ / Έρση Σωτηροπούλου: «Ταμπού σήμερα είναι να ουρλιάζεις από έρωτα»

Πολυμεταφρασμένη και πολυβραβευμένη, με παρουσία σχεδόν πέντε δεκαετιών στο λογοτεχνικό προσκήνιο, η γνωστή συγγραφέας ανατρέχει στα νεανικά της χρόνια, μιλά για την έλξη που της ασκούσε ανέκαθεν το διαφορετικό και σχολιάζει τη σύγχρονη πραγματικότητα.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Queer καλλιστεία το 1929 μόνο η Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να κάνει»

Βιβλίο / «Queer καλλιστεία το 1929 μόνο η Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να κάνει»

Στο βιβλίο του «Καλλιστεία» ο Μανώλης Μελισσάρης περιγράφει πώς μια παρέα queer ανδρών έκανε στη συμπρωτεύουσα το 1929 τον δικό της διαγωνισμό ομορφιάς, παράλληλα με τον πρώτο «επίσημο», αναβιώνοντας ταυτόχρονα μια ολόκληρη εποχή.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο διαχρονικά επίκαιρος «γιoς της απώλειας»

Βιβλίο / Νίκος Βέλμος: Ο διαχρονικά επίκαιρος «γιoς της απωλείας»

Εκατό χρόνια κλείνουν φέτος από την κυκλοφορία του περιοδικού «Φραγκέλιο» που ίδρυσε ο λογοτέχνης, ηθοποιός, ζωγράφος, εκδότης, γκαλερίστας και κοινωνικός επαναστάτης Νίκος Βέλμος, μια παραγνωρισμένη πλην όμως πολυσχιδής, μποέμικη και άκρως επιδραστική προσωπικότητα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ένας τολμηρό προσωπικό αντίο

Το πίσω ράφι / Ένα τολμηρό προσωπικό αντίο

Ο Ντέιβιντ Πλαντ γράφει τον «Αγνό εραστή» για να αποχαιρετήσει τον επί τέσσερις δεκαετίες σύντροφό του Νίκο Στάγκο, συστήνοντάς μας ταυτόχρονα με έναν συγκινητικό και αποκαλυπτικό τρόπο αυτόν τον διακεκριμένο ποιητή και επιμελητή εκδόσεων.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Όλα φαίνεται να στοχεύουν στον εκβαρβαρισμό των ανθρώπων»

Βιβλίο / «Όλα φαίνεται να στοχεύουν στον εκβαρβαρισμό των ανθρώπων»

Η κορυφαία συγγραφέας της Αργεντινής, Σέλβα Αλμάδα, μιλάει στη LiFO λίγο πριν από την άφιξή της στη χώρα μας με αφορμή το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Λογοτεχνίας της Αθήνας για τα πολυβραβευμένα βιβλία της, την έμφυλη βία και τη γυναικεία ταυτότητα.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Απόστολος Δοξιάδης: «Η Ελλάδα σήμερα δεν είναι σε παρακμή αλλά σε σήψη»

Βιβλίο / Απόστολος Δοξιάδης: «Η Ελλάδα σήμερα δεν είναι σε παρακμή αλλά σε σήψη»

Με αφορμή το νέο του μυθιστόρημα «Γαλανόσκυλος», ο καταξιωμένος συγγραφέας μιλά για όλα: τους πολιτικούς «που είναι ανίκανοι αλλά ξέρουν να μαζεύουν ψήφους», τον πολιτισμό που έχει μετατραπεί σε «σοβαροφανή παρωδία» και μια Ελλάδα που «δεν έχει ξεφύγει ποτέ από τον ναρκισσισμό της».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Revenge porn που ρίχνουν κυβερνήσεις

Βιβλίο / Revenge porn που ρίχνουν κυβερνήσεις

Στο μυθιστόρημά του «Αθέατος βίος», ο Νικολό Αμανίτι ερευνά την ιδιωτική ζωή της συζύγου ενός πρωθυπουργού, υπενθυμίζοντας ότι σήμερα οι social media managers κινούν τα νήματα και η θεωρία του χάους είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Ο Ντίλαν Τόμας αυτοβιογραφούμενος

Βιβλίο / Ο Ντίλαν Τόμας αυτοβιογραφούμενος

Η έκδοση του «Πορτρέτου του καλλιτέχνη ως νεαρού σκύλου» επιβεβαιώνει τη σπουδαία κληρονομιά του Ουαλού ποιητή και τον σημαντικό ρόλο του τόπου του στις ιστορίες του, αναθεωρώντας πολλές λάθος εκτιμήσεις για τη ζωή και τον θάνατό του.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Νίκος Αμανίτης: «Στον ΔΟΛ ζούσαμε ένα συνεχές Game of Thrones»

Βιβλίο / Νίκος Αμανίτης: «Στον ΔΟΛ ζούσαμε ένα συνεχές Game of Thrones»

Με αφορμή το βιβλίο του «Ο αγνοούμενος του Ματαρόα», ο γνωστός δημοσιογράφος μιλά για τις εμπειρίες του από τις αίθουσες σύνταξης, για την πορεία της δημοσιογραφίας τις τελευταίες δεκαετίες αλλά και για τα γεγονότα που σημάδεψαν τη δική του διαδρομή.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Σιντάρτ Κάρα: «Σεξ τράφικιν»

Το πίσω ράφι / «Έπρεπε να δουλεύω ακόμη κι όταν ήμουν άρρωστη»

O Σιντάρτ Κάρα έγραψε το «Σεξ τράφικιν» για τη σύγχρονη σωματεμπορία, έχοντας διαπιστώσει από πρώτο χέρι πώς είναι οργανωμένη αυτή η κερδοφόρα βιομηχανία που βασίζεται στη φτώχεια, την ανισότητα και τη ζήτηση.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Αυτός ο πόλεμος προετοιμαζόταν από το 2000»: Η «φουτουρίστρια» του ΝΑΤΟ προβλέπει το μέλλον

Οπτική Γωνία / «Αυτός ο πόλεμος προετοιμαζόταν από το 2000», λέει η «φουτουρίστρια» του ΝΑΤΟ

Η Γαλλογερμανίδα πολιτική επιστήμονας Φλόρενς Γκάουμπ μιλά στην εφημερίδα «El Pais» για το Ιράν, τη Γροιλανδία, την Ουκρανία και τη Γάζα, τονίζοντας ότι «το μέλλον είναι μια στρατηγική ιδέα».
THE LIFO TEAM
Λάιζα Μινέλι: Η εξωφρενική ζωή της μέσα από τη νέα αυτοβιογραφία της

Βιβλίο / Λάιζα Μινέλι: Η εξωφρενική ζωή της μέσα από τη νέα αυτοβιογραφία της

Προτού πεθάνει μόνη της σε ένα μπάνιο ξενοδοχείου σε ηλικία 47 ετών, η Τζούντι Γκάρλαντ κληροδότησε στην κόρη μια διά βίου εξάρτηση από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά και μια τάση να ερωτεύεται γκέι άνδρες.
THE LIFO TEAM

σχόλια

1 σχόλια
Αγαπητέ/ή ΑΑΑΑΑ,Έχω την εντύπωση ότι ο Cat Stevens το τραγούδι που αναφέρεις το έγραψε, το 1970, για τη μέχρι τότε φιλενάδα του Αμερικανίδα Patti D'Arbanville. Καμιά σχέση με την εκτελεσθείσα που αναφέρει το άρθρο.