Η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει για μία και μοναδική παράσταση, στις 29 Ιουνίου, στο Παναθηναϊκό Στάδιο (Καλλιμάρμαρο), το μπαλέτο σε δύο πράξεις των Μασσίν-Θεοδωράκη, Ζορμπάς.
Αυτό που συνδέει το διεθνές κοινό με την Ελλάδα είναι ο εμβληματικός, κινηματογραφικός ήρωας του Μιχάλη Κακογιάννη, Αλέξης Ζορμπάς, εμπνευσμένος από το μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά. Κι αυτό που συνδέει αυτομάτως το διεθνές κοινό με την ταινία του 1964, είναι η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. Αυτήν τη μουσική χρησιμοποίησε το 1976 ο χορογράφος Λόρκα Μασσίν ώστε να δημιουργήσει ένα μοντέρνο μπαλέτο, βασισμένο στην ταινία και στο βιβλίο, με τη συμμετοχή του ίδιου του μουσικοσυνθέτη, ο οποίος, σε εκείνη την πρώτη εκδοχή, βασίστηκε κυρίως στο σάουντρακ που έτσι κι αλλιώς ήταν τρομερά αναγνωρίσιμο και δημοφιλές, αλλά και σε άλλα έργα του που έκρινε ότι συγγένευαν με την ασυγκράτητη προσωπικότητα και το ελεύθερο πνεύμα του Ζορμπά.
Ο Ζορμπάς έμελλε να εξελιχθεί κι έτσι τον Αύγουστο του 1990 ο Θεοδωράκης κλήθηκε εκ νέου από το Φεστιβάλ της Βερόνας να διευθύνει σε πρώτη εκτέλεση μια νέα και πιο ολοκληρωμένη εκδοχή του έργου του στην Αρένα της Βερόνας, σε μια μνημειώδη χορογραφία του Μασσίν. Εκείνο το καλοκαίρι ο Ζορμπάς αποθεώθηκε από 18.000 θεατές κι έκτοτε η θριαμβευτική του πορεία σε φεστιβάλ ανά τον κόσμο δεν έχει ανακοπεί, σημειώνοντας παρουσία σε περισσότερες από 30 χώρες, από την Αυστραλία έως τη Βραζιλία. Μόνο στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στην περίφημη παραλία Ιπανέμα, παρουσιάστηκε μπροστά σε ένα κοινό 150.000 ατόμων. Η χορογραφία του Μασσίν συνδυάζει τον κλασικό, τον λαϊκό και τον μοντέρνο χορό, ενώ η συμφωνική μουσική του Θεοδωράκη ανάγει την ελληνική λαϊκή μουσική σε ένα άκουσμα τρομερής δύναμης και διονυσιασμού.
Ο Μασσίν λέει για τον Ζορμπά: «Σχεδόν όλοι ταυτίζονται μαζί του ή, μάλλον, αυτό θα επιθυμούσαν. Έχει μια γοητεία, έχει να προσφέρει πολλά, ενώ ταυτόχρονα είναι αντικειμενικός παρατηρητής. Είναι ο άνθρωπος τον οποίο όλοι μας αναζητούμε σήμερα. Αν όλοι ήμασταν έτσι, η κοινωνία μας θα ήταν διαφορετική. Ο Ζορμπάς μοιάζει πολύ με τον συνηθισμένο άνθρωπο κι έτσι, κατά έναν τρόπο, ενσαρκώνει τον λαό. Δεν επιθυμεί να εξυψωθεί, να ξεπεράσει τους άλλους και τους αγαπά όλους: τη χήρα, την Ορτάνς, τον Αμερικανό, μέχρι ένα σημείο – δεν ενδιαφέρεται καν για τον εαυτό του... Όταν φτάνει η πλήρης καταστροφή, έχει ακόμα το κουράγιο να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα, να συνεχίσει και να πάρει τη ζωή όπως είναι. Αυτός είναι, πιθανόν, ο λόγος για τον οποίο η μορφή αυτή συναρπάζει τους ανθρώπους».
Την ορχήστρα της ΕΛΣ διευθύνει ο Ηλίας Βουδούρης, ο οποίος έχει επανειλημμένως διευθύνει τον Ζορμπά στην Όπερα της Ρώμης αλλά και στο Ηρώδειο, όπου μία από τις σημαντικές στιγμές ήταν η πανηγυρική συναυλία για τα 70 χρόνια του Μίκη Θεοδωράκη τον Σεπτέμβριο του 1995, με τη Συμφωνική Ορχήστρα και τη Χορωδία της ΕΡΤ. Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε και τη συναυλία με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Πεκίνου και τη Χορωδία της Εθνικής Όπερας της Κίνας τον Ιούνιο του 2006.
Όμως, η παρουσία που δίνει ξεχωριστό τόνο σε αυτή την ιδιαίτερη βραδιά είναι η συμμετοχή της Μαρίας Φαραντούρη, μιας τραγουδίστριας που έχει συνδεθεί απόλυτα με το έργο του Θεοδωράκη. Μπουζούκι παίζουν οι Μανώλης Γιωργοστάθης και Άρης Κούκος. Τη χορωδία της ΕΛΣ διευθύνει ο Αγαθάγγελος Γεωργακάτος.
Τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ερμηνεύουν οι Α' Χορευτές του Μπαλέτου της ΕΛΣ, Στράτος Παπανούσης (Ζορμπάς), Ντανίλο Ζέκα (Tζων), Μαρία Κουσουνή (Μαρίνα), Αλεξάντερ Νέσκωβ (Μανωλιός) και Σταυρούλα Καμπουράκη (Ορτάνς).
Λόρκα Μασσίν / Μίκης Θεοδωράκης
Ζορμπάς
Mουσική διεύθυνση: Hλίας Βουδούρης
Χορογραφία - Λιμπρέτο: Λόρκα Μασσίν
Πρεμιέρα 29 Ιουνίου 2014
Παναθηναϊκό Στάδιο (Καλλιμάρμαρο)
Ώρα έναρξης: 21.00
Καλλιτεχνική επίβλεψη: Ρενάτο Τζανέλλα
Σκηνικά: Σοφία Παντουβάκη
Επιμέλεια κοστουμιών: Xρυσάνθη Ψαροπούλου
Φωτισμοί: Γιάννης Θεοδωρίδης
Διεύθυνση Χορωδίας: Aγαθάγγελος Γεωργακάτος
Tραγουδά η Μαρία Φαραντούρη
Ζορμπάς: Στράτος Παπανούσης
Tζων: Ντανίλο Ζέκα
Mαρίνα: Μαρία Κουσουνή
Mανωλιός: Αλεξάντερ Νέσκωβ
Oρτάνς: Σταυρούλα Καμπουράκη
Συμμετέχουν η Ορχήστρα, η Χορωδία, οι Α' Χορευτές, οι Σολίστ, oι Κορυφαίοι και το Corps de Βallet της ΕΛΣ
σχόλια