H Marlene Dumas και η εικόνα ως βάρος στην Tate Modern

 H Marlene Dumas και η εικόνα ως βάρος στην Tate Modern Facebook Twitter
0
 H Marlene Dumas και η εικόνα ως βάρος στην Tate Modern Facebook Twitter

H Marlene Dumas είναι μια από τις πιο επιφανείς ζωγράφους σήμερα. Τα έντονα ψυχολογικά φορτισμένα έργα της εξερευνούν θέματα της σεξουαλικότητας, της αγάπης, του θανάτου και της ντροπής, με συχνή  αναφορά στην ιστορία της τέχνης, λαϊκή κουλτούρα και τις σύγχρονες καταστάσεις, τις οποίες εξερευνά μέσα από τις καθημερινές τους εκδηλώσεις.

«Οι εικόνες από δεύτερο χέρι», έχει πει, «μπορούν να δημιουργήσουν από πρώτο χέρι συναισθήματα».

Η Dumas ποτέ δε ζωγραφίζει άμεσα από τη ζωή, αλλά η ζωή σε όλη την πολυπλοκότητά της βρίσκεται εκεί, στον καμβά. Τα θέματά της αντλούνται από την καθημερινότητα τη δική της ή της κόρης της καθώς και από αναγνωρίσιμα πρόσωπα όπως η Έιμι Γουάινχάουζ, η Ναόμι Κάμπελ, η πριγκίπισσα Νταϊάνα, ακόμη και ο Οσάμα Μπιν Λάντεν. Τα αποτελέσματα είναι συχνά αμφιλεγόμενα καθώς οι πολιτικοί γίνονται ερωτικά αντικείμενα και τα πορτρέτα πολιτικά. Η Ντιμάς παίζει με τη φαντασία των θεατών της, τις προκαταλήψεις και τους φόβους τους.

Γεννήθηκε το 1953 στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρική, και από το 1976 μετακόμισε στις Κάτω Χώρες. ΄Ηρθε στο προσκήνιο στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Αυτή η μεγάλης κλίμακας έρευνα είναι η πιο σημαντική έκθεση της δουλειάς της, που οργανώθηκε ποτέ στην Ευρώπη, η οποία διατρέχει την καριέρα της από τα πρώτα της έργα, μέχρι τα τελευταία της σε χαρτί.

Ο τίτλος της έκθεσης «Η εικόνα ως βάρος», προέρχεται από ένα μικρό πίνακα που απεικονίζει έναν άντρα να μεταφέρει μια γυναίκα. Όπως και με πολλά άλλα έργα της η επιλογή του τίτλου επηρεάζει βαθιά την ερμηνεία του έργου. Υπαινίσσεται μια αίσθηση ευθύνης του καλλιτέχνη που επιλέγει να δημιουργήσει μια εικόνα για να μπορεί να μεταφράσει τις θέσεις του για τη ζωγραφική και την ίδια τη θέση του καλλιτέχνη. Για την Ντιμάς είναι σημαντικό να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή "σε αυτό που ο πίνακας κάνει με την εικόνα, όχι μόνο σε ό, τι η εικόνα κάνει με τη ζωγραφική".

Σε μια εποχή που κυριαρχείται από την ψηφιακή εικόνα και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η Dumas καλλιεργεί τη σωματικότητα της ανθρώπινης επαφής με τη δουλειά της, που είναι μια απόδειξη για τη σημασία και τη δύναμη της ζωγραφικής.

H έκθεση The Image as Burden θα διαρκέσει στην Tate Modern μέχρι τις 10 Μαΐου.

 H Marlene Dumas και η εικόνα ως βάρος στην Tate Modern Facebook Twitter
The Image as Burden
 H Marlene Dumas και η εικόνα ως βάρος στην Tate Modern Facebook Twitter
 H Marlene Dumas και η εικόνα ως βάρος στην Tate Modern Facebook Twitter
 H Marlene Dumas και η εικόνα ως βάρος στην Tate Modern Facebook Twitter
 H Marlene Dumas και η εικόνα ως βάρος στην Tate Modern Facebook Twitter

 H Marlene Dumas και η εικόνα ως βάρος στην Tate Modern Facebook Twitter

 H Marlene Dumas και η εικόνα ως βάρος στην Tate Modern Facebook Twitter

 H Marlene Dumas και η εικόνα ως βάρος στην Tate Modern Facebook Twitter

 H Marlene Dumas και η εικόνα ως βάρος στην Tate Modern Facebook Twitter


0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ