Τι μυρίζει στην κουζίνα;

Τι μυρίζει στην κουζίνα; Facebook Twitter
1
Τι μυρίζει στην κουζίνα; Facebook Twitter

14.9 Σάββατο

Όταν μαγειρεύω, ένα πράγμα απολαμβάνω πάνω απ' όλα, ή ίσως το ίδιο, με το να βλέπω τα υλικά να μεταλλάσσονται και να παίρνουν άλλη μορφή. Απολαμβάνω τις μυρωδιές. Ξέρω πως ακούγεται κλισέ, όμως είναι η αλήθεια. Το ελαιόλαδο, όταν σκάει στον πάτο της κατσαρόλας, και αυτό το άρωμα από φρέσκες πράσινες ελιές που αφήνει, τα κρεμμύδια, όταν σοτάρονται σιγά-σιγά. Πρώτα η έντονη και τραχιά αψάδα τους, που σταδιακά μετατρέπεται σε άρωμα καραμέλας, κάτι γήινο, γλυκό και εντυπωσιακά γνώριμο μαζί, αφού τελικά αυτές οι μυρωδιές όχι μόνο μας συντροφεύουν από τότε που ήμασταν μικροί αλλά εξακολουθούν να είναι ίδιες και στη δική μας μαγειρική και να μας περιτριγυρίζουν. Κάνε μια βόλτα σε μια γειτονιά και πες πόσα κοκκινιστά μύρισες να φτιάχνονται. Είναι κι άλλες. Οι ζωμοί που σιγοβράζουν, τα γλυκά που ψήνονται στον φούρνο, οι μαρμελάδες.

Το πιο εκπληκτικό με αυτές τις μυρωδιές, πάντως, είναι πώς εξελίσσονται. Αν είσαι λίγο εκπαιδευμένος, ξέρεις τι να ψάξεις σε κάθε μυρωδιά φαγητού και να καταλάβεις αν είναι έτοιμο, αν δεν γίνεται σωστά κ.λπ. Μου αρέσουν και οι εξωτικές μυρωδιές. Το εντελώς αισιόδοξο και ξεσηκωτικό άρωμα ενός κλαριού από lemongrass που σπας πάνω στον πάγκο για να το βάλεις σε μια πάστα πράσινου κάρι που μόλις έφτιαξες. Το πάρτι αρωμάτων που ξεκινάει στην κουζίνα σου όταν αυτή η πάστα συναντά τη θερμότητα και αφήνει στην ατμόσφαιρα αρώματα από τσίλι, λάιμ, φρέσκο κόλιανδρο, μπαχάρια και άλλα. Και μετά, ο τρόπος που το άρωμα στρογγυλεύει με το γάλα καρύδας.

Οι μυρωδιές είναι βασικό στοιχείο της εμπειρίας της μαγειρικής.  Όλα εκεί τα καταλαβαίνεις. Από τον ακάλυπτο, πολλές φορές, μου κάνουν επίθεση μυρωδιές φαγητών που ταλαιπωρούνται. Κρεμμύδια που τσιγαρίζονται σε δυνατή φωτιά και ξέρεις πως έχουν καψαλιστεί σχεδόν και πως θα πικρίσουν το φαγητό, λίπος που δεν ψήθηκε σωστά, μάλλον έβρασε και άφησε αυτή την καθόλου ελκυστική οσμή να πλανιέται και στην κουζίνα σου. Φαγητά που ετοιμάζονται χωρίς ίχνος φροντίδας ή γνώσης τα προδίδει η μυρωδιά. Και εκεί είναι που αναρωτιέσαι καμιά φορά: «πόσο δύσκολο είναι, τελικά, να μάθεις να φτιάχνεις ένα πιάτο φαΐ μαγειρεμένο σωστά;».

Από τη μία, χαίρομαι πολύ. Οι Έλληνες έχουν γίνει πολύ ενθουσιώδεις με το φαγητό και τη μαγειρική τους. Δεν είναι ξεκάθαρο το γούστο τους. Έχουν λίγο δρόμο ακόμα να διανύσουν για να μάθουν πέντε βασικούς κανόνες της μαγειρικής, να καταλάβουν πως η απλότητα είναι το παν και πως τα καλύτερα υλικά είναι αυτά που βρίσκονται γύρω σου, αλλά το παλεύουν και αυτό θα φέρει αποτέλεσμα. Το βλέπω στις φωτογραφίες του #lifokitchen που στέλνουν. Τα πιάτα τους είναι συνήθως υπέροχα, ψαγμένα, και χαίρομαι που έρχονται πολλές φωτό από λαϊκές και μποστάνια. Να δεις που θα γίνει κάποτε κάτι πολύ ωραίο με όλες αυτές τις φωτογραφίες. Μια κοινότητα.

Τι μυρίζει στην κουζίνα; Facebook Twitter


15.9 Κυριακή

Σήμερα, πάντως, και ενώ από τον ακάλυπτο έρχεται μια μυστήρια μυρωδιά ενός μαγειρικού πειράματος που μάλλον απέτυχε παταγωδώς, εγώ κάνω ένα μίνι chanting για να έρθει το φθινόπωρο με μια τάρτα με δαμάσκηνα. Ο μανάβης, όταν ρώτησα αν άρχισαν τα δαμάσκηνα, μου είπε το σχεδόν απαξιωτικό «πάνε να τελειώσουν και συ χαμπάρι δεν πήρες». Δεν ήταν ακριβά. Με 1,80 εξασφάλισα όσα ήθελα για τη γέμιση της τάρτας.

Έφτιαξα πρώτα τη ζύμη για τη βάση. Αλεύρι, λίγο αλάτι και παγωμένο βούτυρο στο food processor, να ενωθούν. Τα δένω σε ζύμη με δυο-τρεις κουταλιές παγωμένο νερό. Δεν παίρνει πολύ και να μη βιάζεσαι, θα γίνει η ζύμη. Και ούτε ανακάτεμα θέλει πολύ, ούτε με τα χέρια σου να την ταλαιπωρείς. Όταν δέσει και γίνει μικρά και πιο μεγάλα σβωλάκια, την πετάω στον πάγκο και με γρήγορες κινήσεις την κάνω μια μπάλα πρώτα και μετά την πλακώνω απαλά να γίνει δίσκος. Την τυλίγω σε μεμβράνη και την αφήνω στο ψυγείο. Όσο παγώνει, φτιάχνω μια κρέμα αμυγδάλου. Καβουρντίζω τα αμύγδαλα πρώτα και τα αφήνω να κρυώσουν τελείως. Tα ρίχνω στο food processor με τρεις γερές κουταλιές βούτυρο, μισό φλιτζάνι ζάχαρη και ένα αυγό και τα αφήνω να χτυπηθούν μέχρι να έχω μια ωραία κρέμα. Το κόλπο με το καβούρντισμα κάνει τη διαφορά. Βγάζει τα αρώματα των αμυγδάλων και με τη βοήθεια 1-2 σταγόνων από εσάνς πικραμύγδαλου θα έχεις την τέλεια κρέμα. Εδώ θα μπορούσα να βάλω και λίγο ξύσμα λεμονιού, αλλά δεν το έκανα. Ανοίγω τη ζύμη και την απλώνω σε ταψί για τάρτα. Βάζω το ταψί στο ψυγείο να ξαναπαγώσει η ζύμη. Είναι μια ζύμη με πολύ βούτυρο, η οποία, όσο πιο παγωμένη είναι, τόσο πιο τραγανή θα γίνει όταν ψηθεί. Στη συνέχεια απλώνω την κρέμα αμυγδάλου στον πάτο του ταψιού και αραδιάζω όμορφα και γεωμετρικά τα δαμάσκηνα που έχω κόψει στη μέση. Ψήνω στους 180 βαθμούς για περίπου 45 λεπτά.

Κοίτα να δεις τώρα τι γίνεται με τις μυρωδιές που λέγαμε. Πρώτα θα σου έρθει στο ρουθούνι το βούτυρο από τη ζύμη. Εκεί θα καταλάβεις πόσο ωραία είναι αυτή η ζύμη και πόσο σημαντικό είναι που χρησιμοποίησες καλό βούτυρο, αφού αυτό είναι και το σταρ υλικό, που τώρα αφήνει ένα γλυκό, γαλατένιο άρωμα. Έτσι θα είναι και η γεύση της τάρτας σου. Μετά θα μυρίσεις τα αμύγδαλα που ενώθηκαν με το βούτυρο και που τώρα θα γίνουν το στοιχείο που θα ενώσει τη ζύμη με το φρούτο της τάρτας. Ωραία, αμυγδαλένια γεύση, μαλακή και γήινη. Και, τέλος, θα μυρίσεις τα δαμάσκηνα. Που, σιγά-σιγά, αρχίζουν να ψήνονται, να αφήνουν τους χυμούς τους να εκρήγνυνται και να καραμελώνουν, παγιδευμένα στην κρέμα αμυγδάλου. Τίποτα σαν τα φρούτα που σιγοψήνονται στην κουζίνα σου. Αριστούργημα! Κάποιος που δοκίμασε την τάρτα αυτή είπε πως είναι το καλύτερο γλυκό που έχω φτιάξει. Τι να πεις! Ξέχασε τις σαρλότ, φαίνεται. Σας φιλώ!

Γεύση
1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Σαν τα κρασιά της Χαλκιδικής δεν έχει

Το κρασί με απλά λόγια / Σαν τα κρασιά της Χαλκιδικής δεν έχει

Από την αρχαία Μένδη μέχρι τους αμπελώνες του Αγίου Όρους, τις μοναστηριακές παραδόσεις και την ιστορία της εμβληματικής κορμίλιτσας, που έφτασε να γίνει το κρασί του Κρεμλίνου, ανακαλύπτουμε τη μακραίωνη και συναρπαστική ιστορία του αμπελιού και του κρασιού στη Χαλκιδική.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Ένας φούρνος στο Παγκράτι με καρδιά μικρού χωριού

Γεύση / Ένα ξεχασμένο νεοκλασικό στο Παγκράτι έγινε ο πιο γλυκός φούρνος της πόλης

Το Ideas Lab-Extraordinary Bakery στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κοντά στην πλατεία Βαρνάβα, το οποίο μετατράπηκε σε φούρνο και καφέ και γέμισε με βιβλία, φυτά και διακοσμητικά, διατηρώντας μια ζεστή, χαλαρή ατμόσφαιρα.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Οι 12 καλύτερες croque-madame στην Αθήνα

Γεύση / Οι 12 καλύτερες croque-madame στην Αθήνα

Σε ζύμη σφολιάτας, με ψωμί μπριός ή σάντο, με ελληνικά τυριά ή μικρά δημιουργικά twists: το ζεστό σάντουιτς με το αυγό σερβίρεται στην Αθήνα σε διάφορες εκδοχές, διατηρώντας όμως πάντα κάτι από τη γαλλική του καταγωγή.
ΛΙΝΑ ΙΝΤΖΕΓΙΑΝΝΗ
Δήμος Σαμουράκης: «Η Στοκχόλμη έχει 12 μισελενάτα εστιατόρια. Η Αθήνα 16»

Γεύση / Δήμος Σαμουράκης: «Η Στοκχόλμη έχει 12 μισελενάτα εστιατόρια. Η Αθήνα 16»

Από τις κουζίνες που δούλεψε μικρός μέχρι το δικό του see|ds στα Ιλίσια, ο ταλαντούχος σεφ ακολούθησε μια διαδρομή 23 χρόνων που τον οδήγησε στο πρώτο αστέρι Michelin. Με αφορμή αυτή τη σημαντική διάκριση, μιλά για την επαγγελματική του πορεία, την εξέλιξη της αθηναϊκής γαστρονομίας, το fine dining, αλλά και για το είδος εστιατορίου που, κατά τη γνώμη του, δεν λείπει καθόλου από την Αθήνα.
M. HULOT
Το NOLAN μετακομίζει, αλλάζει σεφ και ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο

Πολιτισμός / Το NOLAN μετακομίζει, αλλάζει σεφ και ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο

Δέκα χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση στην αθηναϊκή γαστρονομική σκηνή, το NOLAN ετοιμάζεται να εγκατασταθεί σε νέα διεύθυνση, στην οδό Κολοκοτρώνη 11, και να υποδεχτεί τον νέο Executive Chef του, John Skotidas.
THE LIFO TEAM
Μόλις άνοιξε το tavernaki και είναι μαγαζάρα

Γεύση / Από το αυγολέμονο στο miso, ένα tavernaki δρόμος

Κουνουπίδι γιαχνί με κόκκινο κάρι, μακαρόνια με κιμά από πάπια ωρίμανσης, τηγανητή φέτα με την τεχνική του spring roll: Ο σεφ Άνταμ Κοντοβάς, στο νέο του μαγαζί στο Κολωνάκι, ενώνει τα πιάτα της ελληνικής ταβέρνας με τις γεύσεις της ασιατικής παράδοσης.
ΛΙΝΑ ΙΝΤΖΕΓΙΑΝΝΗ
Η Νάξος στρώνει το παραδοσιακό τραπέζι του μέλλοντός μας

Γεύση / Τις πατάτες με τ' αυγά τις λένε «παταταύγουλα» στη Νάξο

Πατάτες με αυγά ποσέ, ψιλοκομμένο ζαμπόνι και τριμμένο ναξιώτικο «αρσενικό» και ραβιόλι από βρασμένες σε νερό λεπτές φέτες πατάτας, γεμισμένο με πουρέ, μαζί με τσιπς από τη φλούδα της: μια ταπεινή πρώτη ύλη, με τους κατάλληλους συνδυασμούς, δίνει απολαυστικά πιάτα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ Μόσφιλα, γκόρτσα και τζίτζιφα: Οι ξεχασμένοι καρποί της ελληνικής εξοχής

Nothing Days / Μόσφιλα, γκόρτσα και τζίτζιφα: Οι ξεχασμένοι καρποί της ελληνικής εξοχής

Πριν από τα εξωτικά φρούτα και τα ομοιόμορφα προϊόντα των σύγχρονων μανάβικων, υπήρχαν οι καρποί που μάζευαν οι άνθρωποι από τα άγρια δέντρα, κι έφτιαχναν μαρμελάδες, πετιμέζια και γλυκά. Τρεις από αυτούς, σχεδόν ξεχασμένοι σήμερα, αφηγούνται μια ολόκληρη ιστορία γεύσεων και εποχικότητας που κινδυνεύουμε να χάσουμε.
M. HULOT
ΒΡΑΒΕΙΑ MICHELIN ΑΣΤΕΡΙΑ MICHELIN ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ

Γεύση / Βραβεία Michelin: Νέες διακρίσεις για την Αθήνα και ντεμπούτο για Θεσσαλονίκη και Σαντορίνη

Η έκδοση του Οδηγού MICHELIN για το 2027 διευρύνει για πρώτη φορά την παρουσία του στην Ελλάδα πέρα από την Αθήνα, εντάσσοντας τη Θεσσαλονίκη και τη Σαντορίνη και σχεδόν διπλασιάζοντας τον αριθμό των εστιατορίων που περιλαμβάνει
THE LIFO TEAM
Κάτι ήξεραν οι παππούδες μας: 10 νεο-καφενεία της Αθήνας για να σμίξουμε όπως παλιά / Στους νεο-καφενέδες ρακές και μπραντς να μας κερνάς: 10 στέκια που μας φέρνουν πιο κοντά

Γεύση / Σ' αυτούς τους 10 νεο-καφενέδες, ρακές και brunch να μας κερνάς

Στα σύγχρονα καφενεία, πίνουμε ελληνικό καφέ το πρωί και κοκτέιλ το βράδυ, μοιραζόμαστε μια ρακή ή ένα μπουκάλι κρασί, παραδοσιακούς μεζέδες ή ένα ψαγμένο πιάτο και ξαναβρίσκουμε κάτι που έχουμε ξεχάσει: τη χαρα τού να καθόμαστε γύρω από ένα τραπέζι απλώς για να τα πούμε.
ΛΙΝΑ ΙΝΤΖΕΓΙΑΝΝΗ

σχόλια

1 σχόλια