Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
LGBTQI+

Η εξαιρετική περίπτωση του/της Claude Cahun

Ο υπερρεαλιστής καλλιτέχνης που ανέτρεψε την εικόνα του φύλου του/της και έζησε ως ζεύγος με την θετή αδελφή του/της

Οι καλλιτέχνες Claude Cahun και Marcel Moore ήταν ένα υπέροχο ζευγάρι που δούλευαν μαζί, έζησαν και αγαπήθηκαν για περισσότερα από 40 χρόνια. Claude Cahun και Marcel Moore είναι τα καλλιτεχνικά ψευδώνυμα της Lucy Schwob και της Suzanne Malherbe, θετών αδελφών, οι οποίες γεννήθηκαν στη Nantes. (Στο κείμενο επιλέγω το αρσενικό γένος αντί του ουδέτερου που δεν ευσταθεί πριν από τα ονόματα).

 

Ο Claude Cahun γεννήθηκε ως Lucy Schwob το 1894, κόρη μιας εύπορης εβραϊκής οικογένειας διανοουμένων και εκδοτών. Το 1918 υιοθέτησε το επώνυμο του θείου της Léon Cahun, οριενταλιστή και μυθιστοριογράφου. Μετονομάστηκε σε Claude Cahun. Ένα όνομα το οποίο μπορεί να είναι και αρσενικό και θηλυκό ή και τα δύο. Οι γονείς του χώρισαν και ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε την Madame Malherbe. Είχε σαφώς πιο στενή και ουσιαστική σχέση με τους άντρες της οικογένειάς του και στην εντυπωσιακή αυτοπροσωπογραφία του, ένα πολύ πρώιμο έργο του, φαίνεται η ομοιότητα με τον πατέρα του. Η σχέση με την μητέρα του ήταν συγκρουσιακή. Marcel Moore ήταν το ψευδώνυμο της Suzanne Malherbe. Γεννήθηκε στη Νάντη το 1892. Ο πατέρας του ήταν καθηγητής στην ιατρική σχολή. 

 

Η persona που δημιούργησε παρουσίασε τις παραλλαγές πάνω στο φύλο: θηλυκό, αρσενικό, ανδρόγυνο. Η σεξουαλική του αμφισημία συνειδητά καλλιέργησε και έθεσε υπό αμφισβήτηση καθιερωμένες νόρμες και συμβάσεις.

 

Μέχρι το 1916 η δουλειά του Claude είχε καθιερωθεί και αντανακλούσε τη δυναμική της fine art σκηνής σε συνδυασμό με το ενδιαφέρον που υπήρχε εκείνη την εποχή για τους μη δυτικούς πολιτισμούς. Έκανε εικονογραφήσεις για βιβλία και περιοδικά και η δουλειά της είχε παρουσιαστεί σε  σημαντικούς χώρους όπως το Φθινοπωρινό σαλόνι. Claude και Marcel έζησαν στο Παρίσι, στις αρχές της δεκαετίας του 1920 και συνδέθηκαν στενά με τους δημοσιογραφικούς και καλλιτεχνικούς κύκλους της εποχής.

 

Ο Claude Cahun με την ετεροθαλή αδελφή και σύντροφό του, Μarcel Moore
Ο Claude Cahun με την ετεροθαλή αδελφή και σύντροφό του, Μarcel Moore

 

Το 1929 ο Claude δημοσιεύει άρθρα για την αμφιλεγόμενη θεωρία του Havelock Ellis, η οποία προβλέπει τη δυνατότητα ενός τρίτου φύλου, ενώνοντας αρσενικά και γυναικεία χαρακτηριστικά. Συνδέεται με το Théâtre Esoterique με επικεφαλής τον Pierre-Albert Birot και είναι εμφανής η επιρροή της υποκριτικής τέχνης στο έργο του. Αν και ο ίδιος περιγράφεται ως σουρεαλιστής, διαχωρίζεται από την ανδροκρατούμενη υπό τον André Breton ομάδα τους. Άλλωστε στους σουρεαλιστές σπανίως συμμετείχαν γυναίκες και καμία δεν ήταν επίσημα μέλος τους. Ο ρόλος των γυναικών ήταν αυτός της μούσας ή της femme fatale. Λέγεται ότι ο Μπρετόν απέφευγε τον Claude και αντιπαθούσε την αντισυμβατική συμπεριφορά του, πράγμα φυσικό, αφού το γυναικείο σώμα χρησίμευε κυρίως ως αισθητικό αντικείμενο. Ωστόσο,  ο Claude είχε ήδη δημοσιεύσει άρθρα και κάνει αυτοπροσωπογραφίες από την πρώτη στιγμή της εμφάνισης του υπερρεαλιστικού κινήματος, το 1924. Παρόλες τις αντιρρήσεις του, ο Μπρετόν τον αναγνώρισε για το ταλέντο και την ατομικότητά του. Το 1930 , ο Claude της δημοσιεύει το αυτοβιογραφικό έργο  Aveux non Avenus (Disavowed Confessions) ένα βιβλίο ποιημάτων, φιλοσοφικών και πνευματικών διαλόγων και συλλογισμών. Το βιβλίο περιείχε και μια σειρά φωτομοντάζ που έγιναν σε συνεργασία με την Suzanne ως Marcel Moore.

 

Το 1932 οι θετές αδελφές και σύντροφοι προσχώρησαν στην Ένωση des Artistes et Ecrivains Revolutionnaires , η οποία ήταν υπό την αιγίδα του Κομμουνιστικού Κόμματος , αλλά το Μάιο του 1934 ο Claude δημοσίευσε ένα σύντομο δοκίμιο με τίτλο Les Paris sont Ouverts. Ήταν μια επίθεση κατά της προπαγάνδας της πολιτιστικής πολιτικής του Κομμουνιστικού Κόμματος. Το 1935 ίδρυσαν την Contre Attaque, μια ομάδα των σουρεαλιστών και φίλων διαμαρτυρόμενων για την άνοδο του Χίτλερ και την εξάπλωση του φασισμού στη Γαλλία. Δούλεψαν για την αντιναζιστική προπαγάνδα συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν. Η ευαίσθητη υγεία του Claude επιβαρύνθηκε στη διάρκεια του πολέμου, έτσι αργότερα,  σε πολλές δουλειές του βλέπουμε ξεκάθαρα το θέμα του θανάτου. Ο Claude Cahun πέθανε το 1954. Το πιστοποιητικό θανάτου έγραφε «στεφανιαία και πνευμονική εμβολή». Η Suzanne αυτοκτόνησε το 1972. Πολλοί συγγραφείς και ερευνητές ασχολήθηκαν με το χαρακτήρα αυτών των δύο γυναικών, που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τις τολμηρές ιδέες και τις απόψεις τους. Κυρίως για την απέχθειά τους στις λογικές απαντήσεις, και την αγάπη τους σε αντιφατικές δηλώσεις που θέτουν περισσότερα ερωτήματα από ό, τι δίνουν απαντήσεις.

 

Το έργο του Claude Cahun έμεινε σχεδόν άγνωστο μέχρι τη δεκαετία του 80. Σε όλη τη ζωή του, ο Cahun χρησιμοποίησε τη δική του εικόνα για να διαλύσει τα κλισέ γύρω από τις ιδέες της ταυτότητας. Εφηύρε εκ νέου τον εαυτό του μέσω της φωτογραφίας, ποζάροντας για το φακό με μια έντονη αίσθηση του role-play, υποστηρίζοντας με καινοτόμο τρόπο την υπεροχή της φαντασίας και της μεταμόρφωσης. Υπήρξε μια εξαιρετικά ελευθεριακή προσωπικότητα που αψήφησε τις σεξουαλικές, κοινωνικές και ηθικές συμβάσεις, προτείνοντας μια νεωτερικότητα που υπήρξε σημαντική επιρροή για πολλούς σύγχρονους καλλιτέχνες. Η persona που δημιούργησε παρουσίασε τις παραλλαγές πάνω στο φύλο: θηλυκό, αρσενικό, ανδρόγυνο. Η σεξουαλική του  αμφισημία συνειδητά καλλιέργησε και έθεσε υπό αμφισβήτηση καθιερωμένες νόρμες και συμβάσεις. Το 1928 , εκπροσώπησε ακόμη τον εαυτό του με το κεφάλι της ξυρισμένο , φορώντας χαλαρά ένα αντρικό σακάκι. Το πορτρέτο του με την Suzanne Malherbe ( Marcel Moore ) το 1921 θα μπορούσε να διαβαστεί ως μια αλληγορία της σχέσης τους, μια σχέση με βαθιά εγγύτητα και κατανόηση μεταξύ δύο ισχυρών προσωπικοτήτων.

― Α. Μποζώνη

 

Αυτοπορτρέτο, 1929.
Αυτοπορτρέτο, 1929.

 

Αυτοπορτρέτο, 1939.
Αυτοπορτρέτο, 1939.

 

Ο Claude Cahun με τον André και τη Jacqueline Breton, 1935.
Ο Claude Cahun με τον André και τη Jacqueline Breton, 1935.

 

Claude Cahun, Αυτοπορτρέτο, 1929. Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris / Parisienne de Photographie
Claude Cahun, Αυτοπορτρέτο, 1929. Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris / Parisienne de Photographie
Αυτοπορτρέτο, 1928.
Αυτοπορτρέτο, 1928.

 

Αυτοπορτρέτο, 1929.
Αυτοπορτρέτο, 1929.

 

Αυτοπορτρέτο, 1926.
Αυτοπορτρέτο, 1926.
Αυτοπορτρέτο, 1927.
Αυτοπορτρέτο, 1927.

 

Αυτοπορτρέτο, 1921
Αυτοπορτρέτο, 1921

 

Claude Cahun και Moore, "Aveux non avenus, planche III", 1929-1930. Ιδιωτική Συλλογή. Φωτογραφία: Béatrice Hatala.
Claude Cahun και Moore, "Aveux non avenus, planche III", 1929-1930. Ιδιωτική Συλλογή. Φωτογραφία: Béatrice Hatala.
Claude Cahun, Aveux Non Avenus, 1930
Claude Cahun, Aveux Non Avenus, 1930

 

 

Claude Cahun, Άτιτλο, 1939. Συλλογή Christian Bouqueret, Παρίσι.
Claude Cahun, Άτιτλο, 1939. Συλλογή Christian Bouqueret, Παρίσι.
Αυτοπορτρέτο, 1947
Αυτοπορτρέτο, 1947

 

 

Αυτοπορτρέτο, 1928
Αυτοπορτρέτο, 1928
Αυτοπορτρέτο, 1932
Αυτοπορτρέτο, 1932

 

 

Αυτοπορτρέτο, 1927
Αυτοπορτρέτο, 1927
Claude Cahun, Combat de pierre, 1931
Claude Cahun, Combat de pierre, 1931

 

 

Claude Cahun, The Father, 1932
Claude Cahun, The Father, 1932
Claude Cahun, Henri Michaux, 1925. Φωτογραφία από τη συλλογή  Soizic Audouard.
Claude Cahun, Henri Michaux, 1925. Φωτογραφία από τη συλλογή Soizic Audouard.

 

 

Claude Cahun, Hands and Table, 1936
Claude Cahun, Hands and Table, 1936
Αυτοπορτρέτο 1939.
Αυτοπορτρέτο 1939.

 

 

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Jamie Shupe: o πρώτος άνθρωπος που πλέον και νομικά, δεν είναι ούτε άντρας, ούτε γυναίκα
@ πρώτ@ non-binary των ΗΠΑ κέρδισε και νομικά το δικαίωμα να μην προσδιορίζεται με κανένα από τα δύο φύλα

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

50 περιοχές της Πολωνίας δηλώνουν «LGBT-free» κι ένας φωτογράφος τις ξεμπροστιάζει φανταστικά
Ένα γενναίο, εκπληκτικό πρότζεκτ
Η επιδημία της γκέι μοναξιάς
Παρότι τα πράγματα για τους Έλληνες γκέι φαίνεται ότι αλλάζουν και ότι υπάρχει κοινωνική πρόοδος και μεγαλύτερη αποδοχή, η επιδημία της γκέι μοναξιάς, ειδικά στις μεγαλύτερες ηλικίες, είναι κάτι που επιμένει και γιγαντώνεται.
Παρακολουθώντας το πρώτο μάθημα για ΛΟΑΤΚΙ+ ζητήματα σε τμήμα Ψυχολογίας στην Ελλάδα
Γιατί ένα μάθημα σχετικό με τις έμφυλες ταυτότητες και όλα τα ΛΟΑΤΚΙ+ θέματα είναι απαραίτητο σε ένα πανεπιστημιακό τμήμα Ψυχολογίας; Οι διδάσκουσες του Παντείου Νάνσυ Παπαθανασίου και Έλενα Όλγα Χρηστίδη εξηγούν.
«Ένας πούστ*ς με πατάτες»
Ήταν ο gay χαρακτήρας της «Ευτυχίας» μια γραφική, αξιοχλεύαστη καρικατούρα; Ή δεν είναι έτσι ακριβώς;
Queer ήρωες στα αθηναϊκά θέατρα: Όσα σήμερα θεωρούνται δεδομένα ήταν κάποτε απαγορευμένα
Από την πρώτη παράσταση αθηναϊκού θεάτρου με λεσβιακό θέμα το 1926 μέχρι την Ομάδα Εδάφους του Δημήτρη Παπαϊωάννου, μια καθαρόαιμη queer θεματική και αισθητική φτάνει μέχρι τις μέρες μας και διαπερνά μερικές από τις πιο σημαντικές προτάσεις στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο.
Η Ελλάδα του λευκού, straight, αρτιμελούς αρσενικού
Κυβέρνηση και συμπολίτευση "αποφάσισαν" ότι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες αυτής της χώρας είναι αποπαίδια ενός κατώτερου θεού, με 177 "όχι" στη συνταγματική κατοχύρωση των δικαιωμάτων λοατκι+ αλλά και ΑΜΕΑ πολιτών
18 φωτογραφίες από τη μυστική γκέι σκηνή του Τόκιο
Η πολυσύχναστη Shinjuku διαθέτει την υψηλότερη συγκέντρωση gay και lesbian bars στον πλανήτη, με περίπου 350 μπαρ σε ένα μόνο τετράγωνο.
Το ψωνιστήρι στις βεσπασιανές του Παρισιού
19 Νοεμβρίου: World Toilet Day
Πώς κατάφερε η RuPaul να γίνει μία απ' τις πιο επιδραστικές σούπερ-σταρ της δεκαετίας του '10
Αυτή είναι η ιστορία του άντρα που κρύβεται πίσω απ' την δημοφιλέστερη drag queen όλων των εποχών
I'm Positive: Ένα μίνι ανεπίσημο, συγκινητικό, ενημερωτικό Pride
Η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση διοργανώνει και φέτος, σε συνεργασία με τη Θετική Φωνή, ένα διήμερο ενημέρωσης για όλες τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από τον HIV, προσκαλώντας, μεταξύ άλλων, τον Έλληνα γιατρό Δημήτρη Δασκαλάκη που έχει περιορίσει τις νέες λοιμώξεις στη Νέα Υόρκη.
Θεσσαλονίκη: Το μεγάλο στοίχημα του Europride 2020
Οι διοργανωτές του Thessaloniki Pride μιλούν για τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή γιορτή LGBTQI+ υπερηφάνειας που τον προσεχή Ιούνιο θα διεξαχθεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα και αναμένεται να προσελκύσει στη Θεσσαλονίκη δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες απ' όλον τον κόσμο.
Πώς η νυχτερινή ζωή του Πεκίνου έγινε ξαφνικά gay friendly
Ένα τετραώροφο club της πρωτεύουσας έχει γίνει το στέκι για την LGBT κοινότητα της Κίνας
Γιατί όλο και λιγότεροι παίρνουν προφυλάξεις;
Ένα μεγάλο ποσοστό Ελλήνων έπαψε πια να θεωρεί την προφύλαξη στο σεξ πρώτη ανάγκη. Ποια είναι η αιτία που χαλαρώσαμε;
King Princess: H νέα εξοχότης της queer pop
Η δισέγγονη του ιδρυτή των Macy's, που ήταν ένα από τα θύματα του ναυαγίου του Τιτανικού, είναι μια 20χρονη που κάνει φρέσκια ποπ, γεμάτη αυτοπεποίθηση και γούστο
 Όσλο - Αθήνα, ένα Interpride δρόμος
Συζητώντας με τη νορβηγική αποστολή στο Interpride της Αθήνας για τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα στις δύο χώρες και ευρύτερα για τον θεσμό των Pride, τις προκλήσεις, τις ανάγκες και τις ενδεικνυόμενες πρακτικές.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή