Η μαστίχα, η οποία καλλιεργείται σε αφθονία στη Χίο, και ιδιαίτερα το ρετσίνι της - η κολλώδης ουσία που βγαίνει στον φλοιό του κορμού - είναι γνωστή εδώ και χιλιετίες για τις σημαντικές θεραπευτικές της ιδιότητες. Μάλιστα, οι Αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να τη μασάνε για λόγους στοματικής υγιεινής. 

 

Πέρα, όμως, από τη συγκεκριμένη συνήθεια των Αρχαίων Ελλήνων, η μαστίχα έχει πολλάκις χρησιμοποιηθεί σε κρέμες με στόχο τη μείωση των φλεγμονών και την επούλωση των πληγών, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που έχει χρησιμοποιηθεί και σε περιπτώσεις ανθρώπων με άσθμα. 

 

Παρόλο που η μαστίχα καλλιεργείται σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, μόνο στη Χίο καλλιεργείται με τέτοια συνέπεια και για τόσα πολλά χρόνια.

 

Από το 1.300 μέχρι και το 1.400, όταν η Χίος ήταν υπό την κατοχή της Δημοκρατίας της Γένοβας, η τιμωρία για την κλοπή 10 λιβρών ρετσινιού από μαστίχα ήταν το κόψιμο του αυτιού, ενώ αν το βάρος ξεπερνούσε τις 200 λίβρες, τότε τιμωρία ήταν η κρεμάλα. Τα πέτρινα χωριά στο νότιο τμήμα του νησιού, κοντά στα μαστιχόδεντρα, χτίστηκαν σαν φρούρια - με υψηλά εξωτερικά τείχη, λίγες εισόδους και λαβυρινθώδη διάταξη - προκειμένου να μπορούν να εξουδετερώσουν τους εισβολείς, οι οποίοι ήθελαν να κλέψουν το ρετσίνι, που ήταν αποθηκευμένο εκεί. 

 

Σήμερα, όμως, το ενδιαφέρον για αυτό το ελληνικό προϊόν έχει αυξηθεί, καθώς εταιρίες με φαρμακευτικά προϊόντα και συμπληρώματα διατροφής στρέφονται ολοένα και συχνότερα σε τέτοιου είδους φυσικά προϊόντα. «Πάντα ξέραμε ότι η μαστίχα κάνει καλό στην υγεία. Τώρα, όμως, μάθαμε πραγματικά τους λόγους που έχει τόση μεγάλη προοπτική», αναφέρει ο Λέανδρος Σκαλτσούνης, καθηγητής στο Τμήμα Φαρμακευτικής του Ε.Κ.Π.Α. 

 

 

 

Παρόλο που η μαστίχα καλλιεργείται σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, μόνο στη Χίο καλλιεργείται με τέτοια συνέπεια και για τόσα πολλά χρόνια. Πλέον έχει προστεθεί σε μια πληθώρα προϊόντων - από τον καφέ μέχρι και το σαπούνι - με τη διακριτική, ανεπανάληπτη γεύση και το άρωμα του ρετσινιού να κινείται κάπως αόριστα ανάμεσα σε μια υπόνοια πεύκου, έναν υπαινιγμό βανίλιας και μια αίσθηση θαλασσινού νερού. 

 

Μάλιστα, όσον αφορά την παραγωγή, στις αρχές Ιουλίου οι καλλιεργητές μαστίχας ρίχνουν ανθρακικό ασβέστιο γύρω από τους κορμούς των δέντρων, λίγες εβδομάδες πριν ξεκινήσει η διαδικασία κοπής του φλοιού της μαστίχας, ενώ η συγκομιδή του ρετσινιού γίνεται συνήθως τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο. Έτσι, σήμερα στη Χίο εργάζονται πάνω από 4.500 άνθρωποι γύρω από τη βιομηχανία της μαστίχας, γεγονός που διπλασίασε την παραγωγή της τα τελευταία 15 χρόνια, σύμφωνα πάντοτε με τον Ηλία Σμυρνιούδη, επικεφαλής έρευνας και ανάπτυξης της Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών Χίου. 

 

Με πληροφορίες από NYT