Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Πέντε θύματα επιθέσεων της Χρυσής Αυγής μιλούν στη LiFO
Φάκελος Χρυσή Αυγή

Πέντε θύματα επιθέσεων της Χρυσής Αυγής μιλούν στη LiFO

«Δεν φοβόμαστε ούτε ζητάμε εκδίκηση, απαιτούμε όμως δικαιοσύνη», λένε καταγγέλλοντας σθεναρά την εγκληματική δράση της Χ.Α.

Οδεύει, επιτέλους, προς το τέλος της η «μαραθώνια» δίκη της Χ.Α. (ξεκινούν οσονούπω οι απολογίες των συνολικά 69 κατηγορουμένων). Είθε ο αρχηγός και τα πρωτοκλασάτα στελέχη της να «γιορτάσουν» το 2020 τα τριαντάχρονα από την ίδρυσή της πίσω από τα σίδερα και –εξίσου σημαντικό‒ να παραμείνουν για πολύ καιρό εκεί.

 

Τα ενοχοποιητικά στοιχεία είναι συντριπτικά, τα εκατοντάδες θύματα επιθέσεων ήδη απ' όταν ήταν μια περιθωριακή οργάνωση –μετανάστες, πρόσφυγες, αντιφασίστες, ιδεολογικοί τους αντίπαλοι αλλά και άνθρωποι που είχαν απλώς «λάθος» εμφάνιση, χρώμα, φυλή ή και σεξουαλικότητα, εκπρόσωποι των ΜΜΕ επίσης‒ ζητάνε επιτακτικά δικαίωση.

 

Για τους δολοφονημένους Παύλο Φύσσα και Σαχζάτ Λουκμάν καταρχάς και για όλους όσοι στοχοποιήθηκαν από τη συμμορία του Μιχαλολιάκου όλα αυτά τα χρόνια, οργανωμένα ή ευκαιριακά, μεμονωμένα ή συλλογικά.


Αν η ευρεία δημοσιοποίηση της δίκης και η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης σε αυτό τουλάχιστον το στάδιο είναι παραπάνω από αναγκαία, ένας τρόπος να επιτευχθεί αυτό είναι μέσα από τις αφηγήσεις των ίδιων των θυμάτων της.

 

Οι υπόδικοι χρυσαυγίτες πρέπει αναμφίβολα να τιμωρηθούν όπως τους αξίζει. Να μπουν για τα καλά στη φυλακή σαν εγκληματική οργάνωση, να τεθούν εκτός νόμου, να απομονωθούν φυσικά και πολιτικά και να επιστρέψουν το συντομότερο στους υπονόμους της Ιστορίας!

 

Όχι για το συναισθηματικό της υπόθεσης αλλά για την κατάδειξη ακριβώς του εγκληματικού χαρακτήρα μιας εξαρχής δομημένης σε στρατιωτικά πρότυπα λούμπεν ναζιστικής οργάνωσης που η είσοδός της στη Βουλή, αντί να τη «σοβαρέψει», την αποθράσυνε ακόμα περισσότερο.

 

Όχι, βέβαια, πως ευθύνεται αποκλειστικά αυτή –«βρήκε κι έκανε», που λένε‒, εκείνο που προέχει όμως τώρα είναι η νομική, ηθική και πολιτική απονομιμοποίηση της Χ.Α. και μαζί της όλων όσοι οραματίζονται αίματα, τιμές, σβάστικες και Νταχάου.


Πέντε άνθρωποι που βρέθηκαν αντιμέτωποι με τα χρυσαυγίτικα «τάγματα εφόδου» σε διαφορετικές χρονικές περιόδους ‒δύο πολιτικοί ακτιβιστές, ένας φωτορεπόρτερ, ένας αλλοδαπός εικονολήπτης κι ένας εργαζόμενος μετανάστης, οι τρεις εξ αυτών μάλιστα αρκετά πρόσφατα‒ μίλησαν στη LiFΟ γι' αυτήν τη σίγουρα τραυματική εμπειρία, για το αντίκτυπο και τις συνέπειές της, κάνοντας ταυτόχρονα κάποιες εκτιμήσεις τόσο για τη δίκη όσο και για το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικότερα ο ναζιστικός συρφετός.

 

Ο λόγος σε αυτούς:

 

Νίκος Κουράκης

Ζωγράφος, εκπαιδευτικός Εικαστικών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση

«Ανησυχώ διαρκώς ποιος είναι πίσω μου»

Είναι πάρα πολλά τα περιστατικά επιθέσεων, μαχαιρωμάτων, ρατσιστικής βίας, ακόμα και δολοφονιών... Πολλά μάλιστα δεν έχουν γνωστοποιηθεί, είτε λόγω φόβου του παθόντος είτε λόγω ηθελημένης μη καταγραφής από την αστυνομία. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Είναι πάρα πολλά τα περιστατικά επιθέσεων, μαχαιρωμάτων, ρατσιστικής βίας, ακόμα και δολοφονιών... Πολλά μάλιστα δεν έχουν γνωστοποιηθεί, είτε λόγω φόβου του παθόντος είτε λόγω ηθελημένης μη καταγραφής από την αστυνομία. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Η επίθεση έγινε τον Μάρτιο του '96, σε εξόρμηση της εφημερίδας «Εργατική Αλληλεγγύη» εις βάρος 5 μελών της τότε ΟΣΕ –τώρα ΣΕΚ‒, στη Φωκίωνος Νέγρη. Αιφνιδιαστικά, πισώπλατα, 20-25 χρυσαυγίτες με ρόπαλα και καδρόνια μάς επιτέθηκαν, βρίζοντας και φωνάζοντας τα γνωστά συνθήματα τύπου «αίμα, τιμή...», «κουμούνια θα πεθάνετε» κ.λπ.

 

Δεν κράτησε πάνω από 2-3 λεπτά, αρκούσαν όμως για ένα πολύ σφοδρό χτύπημα. Ξεκίνησαν από μένα, γιατί φώναζα στην ντουντούκα τα επίκαιρα πολιτικά ζητήματα, νομίζοντας ότι είμαι ο αρχηγός...

 

Με χτυπούσαν 6-7 άτομα με ρόπαλα, δίνοντάς μου γροθιές και κλοτσιές, και στη συνέχεια οι υπόλοιποι άρχισαν να χτυπούν τους συντρόφους μου, ώσπου κάποιος «βαθμοφόρος» έδωσε το σύνθημα κι εξαφανίστηκαν με στρατιωτική πειθαρχία...

 

Καταλήξαμε στον Ερυθρό Σταυρό με δεκάδες ράμματα κυρίως στο κεφάλι, μώλωπες παντού ‒ εγώ έσπασα και το χέρι μου στην προσπάθειά μου να καλυφθώ. Στο νοσοκομείο ήρθε η αστυνομία και έγιναν μηνύσεις.

 

Ύστερα από 5-6 αναβολές καταδικάστηκαν εν τέλει το 2001 δύο από τους δράστες με ποινή φυλάκισης ενός χρόνου κι άλλος ένας με δύο χρόνια. Ήταν η πρώτη φορά που δράστες τέτοιων επιθέσεων καταδικάζονταν ως μέλη νεοναζιστικής οργάνωσης.

 

Εκτός του ότι με εξόργισε, η επίθεση εκείνη δεν είχε άλλη συνέπεια στο περιβάλλον ή την προσωπική μου ζωή. Το μοναδικό «κουσούρι» που άφησε είναι ότι ακριβώς επειδή το χτύπημα ήταν πισώπλατο, ανησυχώ διαρκώς ποιος είναι πίσω μου... διαβάζω π.χ. εφημερίδες στο περίπτερο κι αν σταθεί κάποιος πίσω μου, να διαβάσει κι αυτός, τρελαίνομαι...

 

Δεν θα τους συγχωρούσα, εννοείται, όχι γιατί θέλω εκδίκηση αλλά επειδή αυτό που μου κάνανε το έχουν κάνει δεκάδες ή και εκατοντάδες φορές σε άλλους.

 

Είναι πάρα πολλά τα περιστατικά επιθέσεων, μαχαιρωμάτων, ρατσιστικής βίας, ακόμα και δολοφονιών... Πολλά μάλιστα δεν έχουν γνωστοποιηθεί, είτε λόγω φόβου του παθόντος είτε λόγω ηθελημένης μη καταγραφής από την αστυνομία.

 

Οι υπόδικοι χρυσαυγίτες πρέπει αναμφίβολα να τιμωρηθούν όπως τους αξίζει. Να μπουν για τα καλά στη φυλακή σαν εγκληματική οργάνωση, να τεθούν εκτός νόμου, να απομονωθούν φυσικά και πολιτικά και να επιστρέψουν το συντομότερο στους υπονόμους της Ιστορίας! Να κλείσουν, δε, άμεσα όλα τα γραφεία τους ‒ δεν είναι καν πολιτικά γραφεία αλλά εκκολαπτήρια μίσους, οπλοστάσια και ορμητήρια δολοφονικών επιθέσεων.

 

Επιπλέον, πιστεύω πως είναι πολύ σημαντικό να τελειώσει η δίκη –και να υπάρξει, εννοείται, καταδίκη‒ πριν από τις εθνικές εκλογές. Θα κάνει τεράστια διαφορά και θα τους προκαλέσει μεγάλη κρίση το να βρίσκεται εκείνη την περίοδο όλη η ηγεσία της Χ.Α., μαζί με τα «πρωτοπαλίκαρα», πίσω από τα σίδερα.

 

Αμπουζίντ Εμπάρακ

Αλιεργάτης

«Ο θυμός μου ήταν μεγαλύτερος από τον φόβο μου»

Λίγο το 'χεις να ξαπλώνεις μετά από μία ακόμα κουραστική μέρα στη δουλειά και να ξυπνάς στο νοσοκομείο, σακατεμένος; Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Λίγο το 'χεις να ξαπλώνεις μετά από μία ακόμα κουραστική μέρα στη δουλειά και να ξυπνάς στο νοσοκομείο, σακατεμένος; Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Ήταν 12 Ιουνίου του '12, γύρω στις 3.30 το μεσημέρι, κι εγώ είχα ξαπλώσει σε ένα στρώμα στην ταράτσα του σπιτιού που νοικιάζαμε με άλλους τρεις συμπατριώτες στο Ικόνιο, επειδή έκανε πολλή ζέστη.

 

Αφού μίλησα κάποια ώρα στο τηλέφωνο με τη γυναίκα και τα παιδιά μου στην Αίγυπτο έπεσα να κοιμηθώ, έχοντας ωστόσο την αίσθηση ότι κάποιος με παρακολουθεί. Είχαμε λόγους να ανησυχούμε. Την εποχή εκείνη οι χρυσαυγίτες αλωνίζανε στην περιοχή και μας είχαν στοχοποιήσει εμάς τους μετανάστες αλιεργάτες.


Είχα σχεδόν αποκοιμηθεί όταν ξαφνικά εμφανίστηκαν γύρω μου 15-20 μαυροντυμένα άτομα –είχαν έρθει με μηχανάκια κι είχαν πηδήξει στην ταράτσα από το ύψωμα που εφαπτόταν με τον φράκτη στην πίσω πλευρά του σπιτιού– κι άρχισαν να με χτυπάνε άγρια με ξύλα και λοστούς. Φωνάζανε και διάφορα, μάλλον βρισιές που όμως δεν καταλάβαινα γιατί δεν γνώριζα ακόμα καλά ελληνικά.

 

Μετά τα πρώτα χτυπήματα λιποθύμησα και όταν συνήλθα πια, βρισκόμουν στην εντατική. Είχα σπάσει το σαγόνι μου σε τρία σημεία –ακόμα έχω λάμες–, σπασμένη μύτη, ανοιγμένο κεφάλι, θλάση πνεύμονα, μώλωπες παντού.


Λίγο πριν εντοπίσουν, εμένα είχαν επιτεθεί στους συγκατοίκους μου. Προσπάθησαν να σπάσουν την πόρτα του σπιτιού –παραμένει σπασμένη από τότε– και έριξαν δακρυγόνο. Ευτυχώς, δεν κατάφεραν να μπουν. Σπάσανε, επίσης ό,τι τροχοφόρο βρισκόταν σταθμευμένο απέξω.

 

Η αστυνομία συνέλαβε έξι άτομα, μαζί και μια σχεδόν έφηβη κοπέλα, που τα θύματα της επίθεσης τους αναγνωρίσαμε ως δράστες. Οι οποίοι δράστες είχαν επιπλέον το θράσος να μας μηνύσουν για ψευδομαρτυρία!


Μου στοίχισε πολύ εκείνη η εμπειρία, μου άφησε σημάδια στο σώμα, την ψυχή και το μυαλό. Λίγο το 'χεις να ξαπλώνεις μετά από μία ακόμα κουραστική μέρα στη δουλειά και να ξυπνάς στο νοσοκομείο, σακατεμένος; Πήρε καιρό να συνέλθω, χώρια τα τραύματα και τα χαμένα μεροκάματα...

 

Είχαμε βγει σε πολλά ξένα κανάλια, καθώς επίσης στην αιγυπτιακή τηλεόραση. Αρχικά δίσταζα, όμως ο θυμός μου ήταν μεγαλύτερος από τον φόβο μου.


Έχω καταθέσει για όλα αυτά στη δίκη της Χ.Α. από το '16.

 

Δεν ξέρω τι θα έκανα αν έβλεπα σήμερα τους δράστες, καλύτερα όμως γι' αυτούς να μην τους συναντούσα! Το σίγουρο είναι πως θέλω να τους δω στη φυλακή, τόσο αυτούς που επιτέθηκαν σ' εμάς όσο και όσους έκαναν ανάλογες δολοφονικές επιθέσεις.

 

Ελπίζω κι εύχομαι να τιμωρηθούν παραδειγματικά για όλα τα εγκλήματά τους γιατί, όσο δεν συμβαίνει αυτό, ο κίνδυνος παραμένει κι αυτοί αποθρασύνονται.

 

Thomas Iacobi

Ηχολήπτης, εικονολήπτης, ανταποκριτής γαλλικών ΜΜΕ

«Πώς μπόρεσε να ριζώσει τόσο καλά στην Ελλάδα ένα ξεκάθαρα νεοναζιστικό κόμμα;»

Εκείνο που πραγματικά με συγκίνησε ήταν το κύμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης που εκδηλώθηκε εξαρχής στην Ελλάδα και όχι μόνο, ακόμα και από ανθρώπους με τους οποίους κάποτε είχαμε απλώς συνεργαστεί. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Εκείνο που πραγματικά με συγκίνησε ήταν το κύμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης που εκδηλώθηκε εξαρχής στην Ελλάδα και όχι μόνο, ακόμα και από ανθρώπους με τους οποίους κάποτε είχαμε απλώς συνεργαστεί. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Βρισκόμουν στο Σύνταγμα για να καλύψω το συλλαλητήριο για τη Μακεδονία της 20ής Ιανουαρίου. Στεκόμουν με το πατίνι μου στη γωνία Πανεπιστημίου και Κριεζώτου, τραβώντας στιγμιότυπα με το κινητό μου, όταν ξαφνικά ακούω «Εσύ δεν είσαι, ρε, που έκανες το ντοκιμαντέρ;».

 

Προτού συνειδητοποιήσω τι γίνεται, πέντε-έξι χρυσαυγίτες, οι περισσότεροι με καλυμμένα πρόσωπα, με κυκλώνουν κι αρχίζουν να με χτυπούν με γροθιές όπου έβρισκαν, κυρίως στο κεφάλι. Μου έσκισαν το χείλος, το αριστερό βλέφαρο, μου προκάλεσαν κακώσεις και μώλωπες, χωρίς κανείς από τους παρευρισκόμενους στη συγκέντρωση πολίτες να αντιδράσει, ώσπου επενέβη η αστυνομία, χωρίς βέβαια να προβεί σε συλλήψεις...

 

Μου έσπασαν το μαγνητόφωνο (διασώθηκε όμως η κάρτα, όπου είναι ηχογραφημένη η επίθεση), μου άρπαξαν, όπως κατάλαβα μετά, ένα δεύτερο κινητό που είχα στον σάκο μου μαζί με ακουστικά, σημειώσεις και προσωπικά έγγραφα.


Κατέληξα νοσοκομείο για τις πρώτες βοήθειες. Ευτυχώς, δεν ήταν στοχευμένη η επίθεση, γιατί θα ήταν χειρότερη, αλλά ευκαιριακή ‒ στην ίδια συγκέντρωση χτύπησαν κι άλλους ανθρώπους των ΜΜΕ.

 

Το ντοκιμαντέρ στο οποίο αναφέρονταν ήταν, βέβαια, το Χρυσή Αυγή - Προσωπική Υπόθεση της Angélique Kourounis (2016), του οποίου είμαι ένας εκ των δύο σεναριογράφων. Μάλιστα, η Angélique ήταν μαζί μου την ημέρα εκείνη, ευτυχώς στεκόταν λίγο παραπίσω.

 

Όντας κιόλας Γερμανός την καταγωγή, έχω ιδιαίτερη ευαισθησία με το θέμα. Το διάστημα πριν από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα ειδικά, οπότε η δράση τους βρισκόταν στο αποκορύφωμά της, ήταν σαν να ζούσα live όλα όσα διάβαζα στο σχολείο για τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης!

 

 

Δεν ήταν η πρώτη φορά που μας επετίθεντο, στα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ εκείνου είχαμε αποφύγει τα χειρότερα, γιατί είχαμε τη «διακριτική ανοχή» κάποιων πρωτοκλασάτων στελεχών τους που προσδοκούσαν δημοσιότητα, όταν όμως προβλήθηκε και αντιλήφθηκαν τι ταινία κάναμε, μπήκαμε για τα καλά στη «μαύρη λίστα»!


Ήταν σίγουρα μια τραυματική εμπειρία που δεν άφησα να περάσει έτσι, υπέβαλα μήνυση κατ' αγνώστων. Στην Ασφάλεια μού έδειξαν σε φωτογραφίες υπόπτων μέχρι και τον Νίκο Ρωμανό, ακόμα και μετανάστες, όχι όμως κάποιον από τους θύτες.

 

Εκείνο που πραγματικά με συγκίνησε ήταν το κύμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης που εκδηλώθηκε εξαρχής στην Ελλάδα και όχι μόνο, ακόμα και από ανθρώπους με τους οποίους κάποτε είχαμε απλώς συνεργαστεί.


Εξακολουθώ εντούτοις να θεωρώ απαράδεκτο το πώς μπόρεσε να ριζώσει τόσο καλά στην Ελλάδα, διεκδικώντας δημόσιο λόγο και ρόλο, ένα ξεκάθαρα νεοναζιστικό κόμμα, κάτι αδιανόητο οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη σε τέτοιο βαθμό.

 

Δυσκολευόμουν να πιστέψω ότι όχι μόνο προέβαιναν συστηματικά σε ρατσιστικές επιθέσεις αλλά ότι τις διαφήμιζαν κιόλας ανενόχλητοι σε ΜΜΕ και κοινωνικά δίκτυα.

 

Όντας κιόλας Γερμανός την καταγωγή, έχω ιδιαίτερη ευαισθησία με το θέμα. Το διάστημα πριν από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα ειδικά, οπότε η δράση τους βρισκόταν στο αποκορύφωμά της, ήταν σαν να ζούσα live όλα όσα διάβαζα στο σχολείο για τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης!


Όσον αφορά τη δίκη της Χ.Α., εύχομαι κι ελπίζω να αποδοθεί δικαιοσύνη. Η πολιτική αγωγή κάνει εξαιρετική δουλειά, δυστυχώς όμως η δημοσιογραφική κάλυψη είναι πολύ περιορισμένη.

 

Εννοείται, βέβαια, πως η ιστορία αυτή, αντί να μας φοβίσει με την Angélique, μας πείσμωσε ακόμα περισσότερο ώστε να ολοκληρώσουμε το επόμενο ντοκιμαντέρ μας για τη Χ.Α. Γίνεται κι αυτό με crowdfunding και εστιάζει στο πώς μπορεί να αντιδράσει αποτελεσματικά η κοινωνία σε τέτοια φαινόμενα από πολιτική, θεσμική και πολιτιστική σκοπιά.

 

Κωστής Νταντάμης

Φωτογράφος, ανταποκριτής ξένων μέσων

«Θρασύδειλα κωλόπαιδα ήτανε, ξεφτίλες που θα έπρεπε να ντρέπονται»

Δεν είναι καν πια μόνο η Χ.Α., έχει βγάλει πολλά «παρακλάδια» που δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Δεν είναι καν πια μόνο η Χ.Α., έχει βγάλει πολλά «παρακλάδια» που δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Την 20ή Ιανουαρίου, ημέρα της επεισοδιακής συγκέντρωσης για το μακεδονικό, είχα πάει με άλλους συναδέλφους από νωρίς στην πλατεία Συντάγματος να καλύψουμε τα γεγονότα.

 

Ήμουν στο κάτω μέρος, μπροστά στην εξέδρα, όταν ξέσπασαν τα πρώτα επεισόδια μπροστά στον Άγνωστο. Έσπευσα τότε και τράβηξα κάποια στιγμιότυπα στη συμβολή της λεωφόρου Αμαλίας με τη Βασιλίσσης Σοφίας και είπαμε με τον συνάδελφο Νίκο Παλαιολόγο να πάμε μέχρι τα γραφεία του πρακτορείου SOOC για «ανασύνταξη», καθώς φαινόταν ότι το πράγμα είχε μέλλον.

 

Πράγματι, επιστρέφοντας στο ίδιο σημείο κατά τις 14:00, τα επεισόδια συνεχίζονταν με πρωταγωνιστές διάφορες ομάδες μαυροφορεμένων τύπων, με καλυμμένα χαρακτηριστικά οι περισσότεροι και εθνικιστικά σύμβολα στα ρούχα τους ‒ κανονικές «ομάδες κρούσης» όπως αποδείχτηκε, οι οποίες έδιναν πια τον κυρίαρχο τόνο στη συγκέντρωση.


Βλέπω τότε μέσα στους καπνούς και τα δακρυγόνα μια τέτοια ομάδα να χτυπάει έναν πεσμένο ΜΑΤατζή και ξέροντας ότι θα ήταν ρίσκο, πάω και φωτογραφίζω τη σκηνή από κοντά. Στιγμές αργότερα, και ενώ βρισκόμουν στα θαμνάκια δίπλα στο αριστερό φυλάκιο όπως βλέπεις τη Βουλή, πετάγονται δύο τύποι μπροστά μου κι ένας έρχεται από πίσω –«φασιστοχουλιγκάνους» θα τους χαρακτήριζα και από την προφορά, μάλλον Βορειοελλαδίτες‒, απαιτώντας επιτακτικά το φιλμ της κάμερας, την οποία ήδη μου τραβούσαν βίαια.

 

Έβαλα τις φωνές και τότε ένας με ακάλυπτο πρόσωπο που έμοιαζε να κάνει τον αρχηγό άρχισε να με χτυπά με το ρόπαλο που κρατούσε στο κεφάλι. Ευτυχώς, φορούσα κράνος καθώς και μάσκα για τα χημικά, μπήκαν στη μέση κι άλλοι συνάδελφοι και με πήραν μαζί, οι δράστες όμως είχαν «ξαφρίσει» ήδη τη φωτογραφική μου μηχανή...

 

Υπόψη, δε, ότι λίγο πριν από το συμβάν μια φωνή στα μεγάφωνα κατηγορούσε τα ΜΜΕ ότι είναι «πουλημένα» και «παραπληροφορούν», δίνοντας ενδεχομένως το «σύνθημα» για επιθέσεις σε δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ, επιθέσεις που ήταν ίσως προσχεδιασμένες, παρ' ότι προσωπικά δεν είχα κανένα είδος «προηγούμενου» με χρυσαυγίτες.

 

Κανείς απ' όσους έβλεπαν τη σκηνή δεν έκανε το παραμικρό, ενώ και οι αστυνομικοί που στέκονταν λίγο παραπέρα παρακολουθούσαν απαθείς.


Μετά το πρώτο σοκ πίστεψα ότι είχα γλιτώσει τουλάχιστον τα χειρότερα, όταν, έχοντας φτάσει τροχάδην σχεδόν στη λεωφόρο Αμαλίας, δέχτηκα δεύτερη επίθεση από άλλη ομάδα, πιο άγρια αυτήν τη φορά. Με ρίξανε κάτω και με κοπανούσαν με ό,τι είχαν, μου βγάλανε κιόλας το κράνος κι άρχισαν να με χτυπούν με ρόπαλα στο κεφάλι, που προσπαθούσα πλέον να το προστατεύσω με τα χέρια.

 

Κανείς απ' όσους έβλεπαν τη σκηνή δεν έκανε το παραμικρό, ενώ και οι αστυνομικοί που στέκονταν λίγο παραπέρα παρακολουθούσαν απαθείς. Ταυτόχρονα, μου άρπαξαν ό,τι άλλο είχα στην τσάντα, μια δεύτερη κάμερα, φακούς, σχεδόν όλο τον εξοπλισμό μου.

 

Κάποια στιγμή, κι ενώ ήμουν μέσα στα αίματα, ευτυχώς σταμάτησαν, ενώ ένας απ' αυτούς μου έδωσε ένα κουτί χαρτομάντιλα «γιατί θα τα χρειαστείς, παλιομαλάκα». Ήρθαν συνάδελφοι, ήρθε και το ΕΚΑΒ, πήγα να μου ράψουν το κεφάλι γιατί μου το είχαν ανοίξει σε δύο σημεία. Χρειάστηκα έξι ράμματα στο ένα κι εφτά στο άλλο.


Θρασύδειλα κωλόπαιδα ήτανε, ξεφτίλες που θα έπρεπε να ντρέπονται. Ναι, έκανα καταγγελία, χωρίς βέβαια να ελπίζω και πολλά. Εντούτοις, δεν ήταν αυτοί που με φόβισαν αλλά η όλη ατμόσφαιρα μεθοδευμένης βίας που επικρατούσε στο Σύνταγμα την ημέρα εκείνη, σε συνδυασμό με την προκλητική απραξία της αστυνομίας.

 

Δεν θυμάμαι να έχω ξαναζήσει τέτοιο σκηνικό... Δεν είναι καν πια μόνο η Χ.Α., έχει βγάλει πολλά «παρακλάδια» που δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα.

 

Πολύ φοβάμαι, μάλιστα, ότι και στη δίκη θα τη βγάλουν «καθαρή», θα θυσιάσουν κάποιους για να διασωθούν η οργάνωση και ο αρχηγός. Μακάρι, βέβαια, να λαθεύω, μακάρι να υπάρξουν καταδίκες και πολιτική βούληση τέτοια που να μην αφήσει ξανά τους χρυσαυγίτες σε χλωρό κλαρί. Είναι εξωφρενικό μια κοινοβουλευτική δημοκρατία να ανέχεται τέτοιες εγκληματικές οργανώσεις.

 

Βαγγέλης Παπαμιχαήλ

Ιδιωτικός υπάλληλος

«Δέχτηκα μια γερή κλοτσιά στο κεφάλι από μπότα στρατιωτικού τύπου, με σίδερο μπροστά»

Αφότου συνέβη αυτό, είχα δύο επιλογές: ή να τα παρατήσω όλα φοβισμένος ή να συνεχίσω με ακόμα μεγαλύτερο πείσμα. Εννοείται πως ακολούθησα τη δεύτερη, γιατί δεν υπήρχε περίπτωση να τους κάνω τη χάρη... Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Αφότου συνέβη αυτό, είχα δύο επιλογές: ή να τα παρατήσω όλα φοβισμένος ή να συνεχίσω με ακόμα μεγαλύτερο πείσμα. Εννοείται πως ακολούθησα τη δεύτερη, γιατί δεν υπήρχε περίπτωση να τους κάνω τη χάρη... Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Η πιο σοβαρή επίθεση που υπέστην έγινε στις 15/9/18 στην αφετηρία των λεωφορείων στο Πέραμα, ώρα 18:20. Ελάχιστα λεπτά αφότου αποβιβάστηκα από το καραβάκι που ερχόταν από Σαλαμίνα, μπαίνοντας στο δρομάκι της αφετηρίας, ένα άγνωστος τύπος ήρθε καταπάνω μου και μ' έπιασε από τον λαιμό πετώντας με στο έδαφος, χωρίς να προηγηθεί καμία λογομαχία ή αντιπαράθεση.

 

Μόλις έπεσα άρχισε να με χτυπάει στο κεφάλι με μπουνιές λέγοντας: «Το Πέραμα κι η Σαλαμίνα ανήκουν στη Χρυσή Αυγή, συριζαίοι είστε τελειωμένοι!..».


Σχεδόν αμέσως κατέφθασε και δεύτερο άτομο από την αντίθετη κατεύθυνση, ώστε να με εμποδίσει να ξεφύγω. Άρχισε κι εκείνος να με βρίζει και να με χτυπά, επαναλαμβάνοντας φωναχτά πως οι δύο περιοχές «ανήκουν» στη ΧΑ.

 

Από αυτόν δέχτηκα και το σφοδρότερο χτύπημα, μια γερή κλοτσιά στο κεφάλι. Φορούσε, μάλιστα, μπότα στρατιωτικού τύπου, με σίδερο μπροστά... Αμέσως μετά ο πρώτος με άρπαξε από τα μαλλιά, επιχειρώντας να μου χτυπήσει το κεφάλι κάτω, στην άσφαλτο – ευτυχώς κατάφερα να βάλω τα χέρια μου μπροστά, αποφεύγοντας τα χειρότερα...


Αμέσως μετά εξαφανίστηκαν. Το όλο σκηνικό δεν κράτησε πάνω από 2 λεπτά, συνέβη δε σε ένα σημείο γεμάτο κόσμο, με δεκάδες περαστικά αυτοκίνητα και μια αφετηρία όπου βρίσκονταν αρκετοί άνθρωποι. Λίγα μέτρα παραπέρα υπήρχαν επίσης λεωφορεία με οδηγούς – ουδείς παρενέβη, όπως έμαθα αργότερα μάλιστα, κανένας τους δεν είδε τίποτα καλά κι ας ήταν μέρα μεσημέρι...

 

Μια κυρία μού έφερε ένα μπουκάλι νερό, ήταν μάλιστα εκείνη που τηλεφώνησε στην αστυνομία. Όταν συνήλθα κάπως πήγα στο Λιμεναρχείο Περάματος που είναι πολύ κοντά.


Οι λιμενικοί εκεί κάλεσαν αμέσως τη μονάδα του ΕΚΑΒ που βρίσκεται μόνιμα στα ναυπηγεία και επικοινώνησαν με το Αστυνομικό Τμήμα Περάματος, ζητώντας τη συνδρομή τους.

 

Καθώς, μάλιστα, δεχόμουν τις πρώτες βοήθειες στο σαλόνι, μου έδωσαν το τηλέφωνο να μιλήσω κι εγώ με την αξιωματικό υπηρεσίας. Εξήγησα πως πρόκειται για χρυσαυγίτικη επίθεση, αλλά η συγκεκριμένη κυρία απλώς με πληροφόρησε πως δικαιούμαι να κάνω μήνυση μέσα σε 3 μήνες.

 

Υπόψη, δε, ότι το περιπολικό που κατέφθασε και συνόδευσε το ασθενοφόρο ήταν από το Αστυνομικό Τμήμα Δραπετσώνας, όχι του Περάματος, που απέχει μόλις 2-3 λεπτά με τα πόδια από το σημείο της επίθεσης.

 

Να συσπειρώσουμε τον κόσμο, να ευαισθητοποιήσουμε τους αδιάφορους, να δώσουμε στους χρυσαυγίτες να καταλάβουν ότι εκείνοι είναι οι «τελειωμένοι»! Συνυπεύθυνοι, βέβαια, είναι και όσοι εξακολουθούν να τους ψηφίζουν...


Στο νοσοκομείο ενημερώθηκα πως τα χτυπήματα στο κεφάλι και ειδικά αυτό που προήλθε από την κλοτσιά με την μπότα, προκαλώντας αιμάτωμα, ήταν αρκετά σοβαρά. Ξέρεις, μου έχουν επιτεθεί άλλες δύο φορές στη Σαλαμίνα, την οποία η Χ.Α. θεωρεί «κάστρο» της.

 

Η πρώτη συνέβη στις 14/9/17 έξω από το ΕΠ.ΑΛ., οπότε επιτέθηκε σ' εμένα κι έναν φίλο από την οργάνωση ΟΡΜΑ ο σχολικός φύλακας, γνωστός χρυσαυγίτης της περιοχής, ενώ κάναμε αφισοκόλληση για την επέτειο της δολοφονίας Φύσσα.

 

Η δεύτερη, στις 11/12/17, όταν, καθώς περπατούσα σε κεντρικό δρόμο της πόλης, με αναγνώρισε άλλος ντόπιος χρυσαυγίτης κι άρχισε να ουρλιάζει «αυτός είναι, μην τον αφήσετε να γλιτώσει!». Εμφανίστηκαν τότε και με πήραν στο κυνήγι 15-20 άτομα με ρόπαλα και λοστούς, έχοντας επικεφαλής γνωστό μέλος της Κ.Ε. της Χ.Α., ξάδερφο του σχολικού φύλακα και του τοπικού πυρηνάρχη τους.

 

Πρόλαβα να καταφύγω σε ένα μαγαζί ώσπου να έρθει η αστυνομία, όταν όμως βγήκα ο εν λόγω επικεφαλής, δείχνοντάς με μπροστά σε τουλάχιστον δέκα αστυνομικούς, φώναξε «εσύ δεν θα φύγεις ζωντανός από την Σαλαμίνα!».


Η τελευταία εμπειρία ήταν, εντούτοις, αρκετά διδακτική, γιατί όσο προετοιμασμένος κι αν είσαι, αλλιώς είναι να χτυπηθείς σε μια πολιτική κινητοποίηση ή δράση κι αλλιώς σε ενέδρα που για να συμβεί ξέρεις καλά πως προηγήθηκαν εντολές από κάποιο υψηλόβαθμο στέλεχος, άρα έχεις στοχοποιηθεί από τον εγκληματικό μηχανισμό της.


Αφότου συνέβη αυτό, είχα δύο επιλογές: ή να τα παρατήσω όλα φοβισμένος ή να συνεχίσω με ακόμα μεγαλύτερο πείσμα. Εννοείται πως ακολούθησα τη δεύτερη, γιατί δεν υπήρχε περίπτωση να τους κάνω τη χάρη... Παρ' ότι, δε, στο στενό περιβάλλον μου κάποια άτομα ανησύχησαν, όλοι δέχτηκαν την απόφασή μου.


Ναι, είμαι σίγουρος πως η δίκη της Χ.Α. θα έχει αίσια έκβαση. Εξάλλου, όλα τα στοιχεία αποδεικνύουν περίτρανα ότι πρόκειται για εγκληματίες ναζί συμμορίτες με δήθεν πατριωτικό μανδύα που στοχοποιούν από μετανάστες, πρόσφυγες και λοατκι+ άτομα μέχρι αριστερές και αντιφασιστικές συλλογικότητες – καθένας μας μπορεί να είναι το επόμενο θύμα.


Όπως είπα και στην εκδήλωση της πρωτοβουλίας «Μη μένεις στο σκοτάδι» τον Φεβρουάριο στην ΕΣΗΕΑ, εκπροσωπώντας τη νεολαία ΣΥΡΙΖΑ, χρειάζεται να δημιουργηθεί ένα ευρύ δημοκρατικό αντιφασιστικό μέτωπο χωρίς διακρίσεις, όπως καταφέραμε να κάνουμε στη Σαλαμίνα.

 

Να συσπειρώσουμε τον κόσμο, να ευαισθητοποιήσουμε τους αδιάφορους, να δώσουμε στους χρυσαυγίτες να καταλάβουν ότι εκείνοι είναι οι «τελειωμένοι»! Συνυπεύθυνοι, βέβαια, είναι και όσοι εξακολουθούν να τους ψηφίζουν...


Τέλος, αναφορικά με τους δράστες, το μόνο που θα έλεγα είναι πως τους λυπάμαι. Πραγματικά, όμως.

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

 

Μαθήτευσε στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας και το αθηναϊκό underground press. Ως επαγγελματίας γραφιάς συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τις εκδόσεις Τερζόπουλος, τον ΔΟΛ, την Ελευθεροτυπία, το free press Metropolis, τα περιοδικά 01, 10% και Υποβρύχιο. Ανήκει στην συντακτική ομάδα της Lifo. Έχει επίσης ασχοληθεί με επιμέλειες κειμένων και εκδόσεων.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Βασιλική Γεωργιάδου: «Η κανονικοποίηση της ακροδεξιάς συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας»
Μια επίκαιρη συζήτηση με την αναπληρώτρια καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης του Παντείου για το ακροδεξιό φαινόμενο, με αφετηρία το νέο της βιβλίο «Η Ακροδεξιά στην Ελλάδα 1965-2018» (εκδ. Καστανιώτη)
Την ενοχή με «ρατσιστικό κίνητρο» ζήτησε ο Εισαγγελέας για τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν
Ενοχή με ρατσιστικό κίνητρο ζήτησε ο Εισαγγελέας για τους κατηγορούμενους της δολοφονίας του Σαχζάτ Λουκμάν
Ο ελληνικός αντισημιτισμός και η συνωμοσία του αίματος
Μια σκοτεινή ιστορία.
Μάγδα Φύσσα: «Να μην ξαναδεί ποτέ ο δολοφόνος του Παύλου το φως του ήλιου»
Η μητέρα του Παύλου Φύσσα ζητά οι ένοχοι να τιμωρηθούν με την εσχάτη των ποινών
Γιατί και πώς η Χρυσή Αυγή μπορεί να κάνει εκδήλωση στην Αίγλη Ζαππείου; Γιατί απλά πλήρωσε, είναι η κυνική απάντηση
Η LiFO μίλησε με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Αίγλης Ζαππείου για την εκδήλωση της Χρυσής Αυγής στον χώρο
 Ο Κασιδιάρης προσπάθησε να εισβάλει στο γραφείο του Βούτση
Οι άνδρες της φρουράς απέτρεψαν την εισβολή
Χρυσαυγίτες με τον Κασιδιάρη μπροστά κάνουν πορεία στην Αθήνα για την Μακεδονία και τον Κατσίφα
«Τσεκούρι και φωτιά στα αλβανικά σκυλιά» ακούγεται από την πορεία με επικεφαλής Χρυσαυγίτες στο κέντρο της Αθήνας
Έλληνες και Αλβανοί εναντίον των Ναζί
Μια διαδικτυακή αντιρατσιστική πρωτοβουλία με ελληνοαλβανική υπογραφή γίνεται «viral» και αφορμή μιας ουσιαστικής κουβέντας με δύο εκ των εμπνευστών της, την Ilira Αliaj και τον Γιώργο Κωνσταντίνου
Γαβρόγλου: Φασίστες της ΧΑ προσπαθούν να επηρεάσουν μαθητές στα σχολεία
Έκκληση στους εκπαιδευτικούς και στους συλλόγους γονέων «να απομονώσουν τις φασιστικές κραυγές» απηύθυνε ο υπουργός Παιδείας
Τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής στο σταθμό Μοναστηράκι - Απειλούσαν επιβάτες (ΒΙΝΤΕΟ)
Φώναζαν συνθήματα για τον Κωνσταντίνο Κατσίφα, ενώ απείλησαν πολίτες που προσπάθησαν να τραβήξουν βίντεο με τα κινητά τους
Το Golden Dawn Watch χρειάζεται την υποστήριξή μας
Στηρίζουμε το Παρατηρητήριο για τη Δίκη της Χρυσής Αυγής
Ένταση στη δίκη των Χρυσαυγιτών Γερμενή- Ηλιόπουλου για τον πάγκο που αναποδογύρισε «ως δια μαγείας»
Τι κατέθεσαν αυτόπτες μάρτυρες για τις βιαιοπραγίες χρυσαυγιτών σε βάρος μικροπωλητών στην Ραφήνα το 2012

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τέσσερις δίκες για παραβιάσεις του αντιρατσιστικού νόμου σήμερα στο Πλημμελειοδικείο
Τρεις πολιτικοί και μια υπεύθυνη ενημερωτικής ιστοσελίδας δικάζονται σήμερα, σε μια ημέρα που χαρακτηρίζεται «ιστορική» καθώς σπανίζουν οι διώξεις βάσει του αντιρατσιστικού νόμου στην Ελλάδα
Το λιοντάρι στην πλατεία Πυθαγόρα της Σάμου
Είναι αντίγραφο του Λέοντα της Χαιρώνειας.
Η περιοχή του Τριγώνου στο λιμάνι της Χίου, τη δεκαετία του '60
Κτίρια που χαρακτηρίζουν το λιμάνι της Χίου εδώ και δεκαετίες
Τι πραγματικά συνέβη στα Μάταλα, στην περίφημη χίπικη παραλία της Κρήτης, στις δεκαετίες του ’60 και του ’70;
Τα Μάταλα λοιπόν ξαναήρθαν στην επικαιρότητα το 2011 λόγω της έκδοσης ενός γερμανικού βιβλίου, του Mythos Matala / The Myth of Matala [Balistier Verlag, Mähringen 2011] του Arn Strohmeyer.
Στον Ασπρόπυργο έδιωξαν τα εργοστάσια για να παίξουν ποδόσφαιρο
14 χρόνια πριν, στο γήπεδο που σήμερα αγωνίζεται ο Αίαντας Παραλίας Ασπροπύργου, υπήρχαν μόνο καμινεύματα. Σήμερα όλα δείχνουν να έχουν αλλάξει, η οσμή, όμως, από τα εναπομείναντα διυλιστήρια που καίνε ακριβώς δίπλα είναι ακόμη αισθητή.
Θεοφάνεια στον Πειραιά του 1920
Πίσω από το πλήθος η Κεντρική Δημοτική Αγορά, που κατεδαφίστηκε το 1968 για να υψωθεί ο αποτυχημένος «Πύργος» του Πειραιά.
Ένας ναύτης του 6ου στόλου στα παλιατζίδικα του Πειραιά το 1959
Απέναντι από το Σπλέντι οι μικροπωλητές έστηναν την πραμάτεια τους για τους Αμερικάνους.
Δίκη ΧΑ: Σήμανε η ώρα των απολογιών
Στην τελική ευθεία μπήκε από χτες η «μητέρα όλων των δικών» με τους πρώτους υπόδικους Χρυσαυγίτες για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα να κάθονται επιτέλους στο εδώλιο του Εφετείου.
Τα  εργοστάσια «Βότρυς» και «Τιτάν» στην Ελευσίνα του 1935
Δύο ελληνικά εργοστάσια που χρονολογούνται από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα
H 81χρονη windsurfer από την Κεφαλονιά που σκίζει το Ιόνιο με την σανίδα και το πανί της
Μια γυναίκα-παράδειγμα ζωντάνιας και αισιοδοξίας που μας δείχνει ότι τα πάντα είναι δυνατά φτάνει να έχουμε πάθος γι αυτό που κάνουμε
Πνιγμοί στις ελληνικές θάλασσες: Μια τραγωδία που δεν λέει να σταματήσει
Τα περιστατικά, οι αιτίες και οι συμβουλές του υπουργείου Υγείας για ασφαλές κολύμπι
Αθήνα: Η πόλη του θορύβου
Ο θόρυβος από τη δυνατή μουσική των νυχτερινών μαγαζιών και την κίνηση στους δρόμους αποτελεί μία από τις κύριες πηγές ηχορύπανσης στο κέντρο της Αθήνας. Πόσο κακό μπορεί να προκαλέσει τελικά στην υγεία των Αθηναίων;
Η μέρα που εγκαινιάστηκε η Εξέδρα Μουσικής στην πλατεία Μιαούλη της Ερμούπολης
Η κατασκευή της εξέδρας έγινε με τέτοιο τρόπο που από μόνη της λειτουργεί ως ηχείο.
Γαλάζιες σημαίες: Είναι αυτές όντως οι καλύτερες παραλίες της Ελλάδας;
Eίναι κατάλληλες ή ακατάλληλες οι παραλίες που έχουν λάβει «Γαλάζιες Σημαίες» και ποιες είναι οι μετρήσεις τις οποίες θα πρέπει να εμπιστεύονται οι πολίτες;
Καραβάνι με καμήλες στην Άμφισσα γύρω στο 1920
Mια συνηθισμένη εικόνα στην ελληνική ενδοχώρα του 19ου αιώνα.
31 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar Γράφων 29.3.2019 | 08:51
Κομβικό σημείο η επίθεση κατά Κουσουρή.

Δεν υπάρχει δικαίωμα στην άγνοια αναφορικά με την ΧΑ.

"Θρασύδειλα κωλόπαιδα, λούμπεν υποκοσμος" είναι όλοι όσοι πιστεύουν ότι οι πολιτικές διαφωνίες λύνονται με κλωτσιές, μπουνιές, βόμβες, εκτελέσεις. Υπάρχουν και θύματα ίδιων πρακτικών, όπως πχ ο Πολυζωγόπουλος ή ο Τέλλογλου, των οποίων θα ήταν ενδιαφέρον να ακούσουμε και αυτών την άποψη για την κανονικοποίηση του φασισμού.

ΥΓ Διερωτώμαι το τσουβάλιασμα νόμιμων και παράνομων μεταναστών σε μια κατηγορία ποιον βλάπτει και ποιος επωφελειται;
KirS. KirS. 29.3.2019 | 09:37
Το ζητουμενο ειναι να ληξει επιτελους αυτη η δικη,που επρεπε εδω και καιρο να εχει τελειωσει,να χαρακτηριστει επισημα νεοναζιστικη και οχι εθνικιστικη οργανωση[γιατι δεν ειναι],εγκληματικη συμμορια ανθρωπων που δεν εχουν ιδεολογια που να μπορει να ενταχθει σε καμια Δημοκρατια,να τους αποδοθουν ποινες που να τους βγαλουν μια και καλη απο το κοινοβουλιο,και κυριως οι ψηφοφοροι τους να καταλαβουν οτι αυτο που ψηφιζουν δεν εχει καμια σχεση με πατριωτικο χωρο αλλα με ανθρωπους που ανηκουν στο ποινικο δικαιο και μονο...
avatar Ramon Ramone 29.3.2019 | 14:13
Έχω την εντύπωση ότι αυτοί που τους ψηφίζουν, γνωρίζουν πολύ καλά τι ψηφίζουν και γιατί. Αν πριν 10 χρόνια περνούσε σε κάποιους και χρησίμευε σε άλλους η δικαιολογία της "άγνοιας", αυτή η δικαιολογία έχει πάψει προ πολλού να υπάρχει. Ας μην παραμυθιαζόμαστε.
Jonathan R. Mayers Jonathan R. Mayers 29.3.2019 | 09:52
Το άρθρο ενδεχομένως να είχε μεγαλύτερη απήχηση εφόσον ανάμεσα στα ονόματα που αναφέρεις γράφονταν και τα: Μανώλης Καπελώνης (Νεκρός) - Γιώργος Φουντούλης (Νεκρός) - Αλέξανδρος Γέροντας (βαριά τραυματίας).
Όλοι θύματα ενός άτυπου ανηλεούς πολέμου των άκρων.
Δυστυχώς δεν παραδειγματιστήκαμε από το αχανές νεκροταφείο της κοιλάδας των Πεσόντων (Valle de los Caidos) στο Εσκοριάλ της Ισπανίας, όπου είναι θαμμένα τα θύματα του Ισπανικού εμφυλίου, ένας δεξιός, ένας αριστερός εναλλάξ.
Απορώ πώς 70 χρόνια μετά το δικό μας εμφύλιο δεν έχει ευδοκιμήσει η μέση-μεστή άποψη και ακόμη πουλάνε οι ακροδεξίλες και οι ακροαριστερίλες..

tsatsara tsatsara 29.3.2019 | 14:33
Το άρθρο είναι πολύ συγκεκριμένο.Μιλαει για τα θύματα της Χρυσής Αυγής.
Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί όλοι εσείς που βλέπετε ένα άρθρο που μιλάει για την ακροδεξιά,το σχόλιο που θα κάνετε έχει να κάνει με την ακροαριστερά.Το "ναι μεν αλλά...." σας δεν το πιάνω.
Λέμε για τα θύματα της Χρυσής Αυγής και θα βρεθεί ο "έξυπνος" που θα πει "Ναι,αλλά για τη Μαρφιν δε λέτε τίποτα".
avatar Γράφων 29.3.2019 | 15:34
@ tsatsara

Διότι η δυσανάλογα (για να μην πω σκανδαλωδώς) μονομερής παρουσίαση θυμάτων βίας συντηρεί ένα εμφυλιοπολεμικό κλίμα. Γιαυτό.

Είναι τυχαίο που "όλοι εσείς" που μιλάτε διαρκώς για τη ΧΑ (σ.σ. τσουπ! νάσου το εμφυλιοπολεμικό κλίμα) κάνουν πάντα αβαβά τη Μαρφίν, τον Φουντούλη, τον Πολυζωγόπουλο (κάνω ένα μιξ για να δείξω το εύρος);

Είναι κάτι που δεν καταλαβαίνετε "όλοι εσείς";
Jonathan R. Mayers Jonathan R. Mayers 29.3.2019 | 15:46
@ tsatsara
Ειλικρινά δεν μπορώ να σε βοηθήσω στην απορία σου:
"Ποτέ δεν κατάλαβα ..." .
Ίσως κάποια στιγμή σου έρθει σαν επιφώτιση (σαν κι εμένα) και αναρωτηθείς τι στο διάολο σκεφτόμουν όλα αυτά τα χρόνια, ίσως, από την άλλη, δεν σου έρθει και ποτέ.
avatar Consigliere_ 30.3.2019 | 03:54
μαλλον επειδη η εγκληματογενης ολοκληρωτικη ιδεολογια του μαρξισμου-λενινισμου η οποια απορριπτει τον Ανθρωπο ως ανεξαρτητο υποκειμενο,αναγνωριζει μονο την εργατικη ταξη ως την μοναδικη αξια, θεωρει ως μοναδικο κινητηριο μοχλο της ιστοριας την παλη των ταξεων,λαμβανει ενεργα μερος σε αυτην την μαχη,θετωντας σαν μοναδικο στοχο την πολιτικη,ηθικη,οικονομικη,βιολογικη εξοντωση των αντιπαλων ταξεων ,παρουσιαζεται στην Ελλαδα απτους θιασωτες της σαν κατι το ονειρικο-ιδανικο-υπερτατα δημοκρατικο
avatar Ramon Ramone 30.3.2019 | 13:58
@ tsatsara

Πρόσφατο παράδειγμα η δολοφονία του αλβανού εργάτη από τον Κερκυραίο χρυσαυγίτη. Άκρα του τάφου σιωπή...

https://www.lifo.gr/articles/opinions/219298/ellinas-magkas-kai-ntais
avatar Ramon Ramone 30.3.2019 | 22:08
@ tsatsara

Το σχόλιο μου αφορούσε το δικό σου στις 29.3.2019 | 16:47. Εκ παραδρομής το ανήρτησα εδώ. Μόνο που εγώ αναφερόμουν σε περισσότερους από έναν σχολιαστές, όπως άλλωστε φαίνεται και από τα σχόλια του λινκ που παραθέτω.
avatar Γράφων 29.3.2019 | 15:11
Γιατί "ο τρίτος γύρος θα είναι ο τελικός",
γιατί "εμένα ξέρεις ρε, τι τράβηξε ο παππούς μου;",
γιατί "εμένα ο μπαμπάς μου ήταν στο Πολυτεχνείο",
γιατί "στο Βίτσι και στο Γράμμο σας θάψαμε στην άμμο",
γιατί "εμένα ο παππούς μου βρέθηκε στην Πηγάδα".

Γιατί απλούστατα
είτε χουλιγκάνος της Θ7 είτε χριστιανοταλιμπάν
είτε ακτιβιστής της αριστεράς
είτε εθνικόφρονας ένας ψυχισμός υπάρχει από πίσω. Δεν αλλάζει η συμπεριφορά, μόνο η ιδεολογία.

Έχεις ακούσει στο γήπεδο να λένε "η Πανάθα/η ΑΕΚάρα/ο θρύλος κτλ είναι ιδέα"; Αυτό ακριβώς. Οι ιδεολογίες είναι μοβόρες.

Τόχε πει πολύ ωραία ο Λαζαρίδης όταν ο Θοδωράκης είχε κάνει μια συναυλία στη Μακρόνησο για τα θύματα του εμφυλίου "εάν ο Μίκης ήθελε να είναι ενωτικός θα έχει καλέσει ανθρώπους και από τις δύο πλευρές, καλώντας μόνο τους μεν συνέχιζε τον εμφύλιο".

Αλλά εμείς εδώ αναζητάμε αιτίες πολέμου, δεν μας κόφτει η ειρήνευση...

Γιαυτό τρως αρνητικές. Άκους εκεί "μεστή-μέση άποψη"...
tsatsara tsatsara 29.3.2019 | 16:47
Δεν θυμάμαι να έχω διαβάσει ποτέ σε κάποιο θέμα που να αφορά σύλληψη αναρχικών,ξύλο που μπορεί να έριξαν αυτοί σε κάποιον που δεν ανήκε στο χώρο τους ή οποιαδήποτε άλλη πράξη εναντίον τους,σχόλιό σας που να θέλει να μας φέρει πάλι στη μέση.Να μας υπενθυμίζει πράξεις ακροδεξιών.
Θυμάμαι όμως πολλά σχόλιά σας από την αντίθετα σκοπιά.
Το να προσπαθείς,με το ζόρι κάποιες φορές, να βρεις τη μέση (λες και αυτή είναι πάντα η σωστή) κατά τη γνώμη μου είναι κάπως προβληματικό ως συλλογισμός.
Ashton Heston III Ashton Heston III 29.3.2019 | 20:17
"...Δεν θυμάμαι να έχω διαβάσει ποτέ σε κάποιο θέμα που να αφορά σύλληψη αναρχικών,ξύλο που μπορεί να έριξαν αυτοί σε κάποιον που δεν ανήκε στο χώρο τους ή οποιαδήποτε άλλη πράξη εναντίον τους,..." Πηγή: www.lifo.gr

Από πού να αρχίσει κανείς; Ο Soloup και ο Μπογδάνος έχουν φάει ξύλο επειδή είχαν την λάθος εμφάνιση. Οι αναρχικοί καίνε κάθε τόσο τα "μαγαζάκια" των "νοικοκυραίων" για να τους "αφυπνίσουν" (σε εισαγωγικά, τρεις ιδεολογικά φορτισμένοι όροι), ή για να διαμαρτυρηθούν, ή επειδή έτσι γουστάρουν. Επίσης κάθε τόσο προσπαθούν να κάψουν "μπάτσους". Εκτός και εάν η καταστροφή περιουσίας. ή οι επιθέσεις στους αστυνομικούς δεν αποτελούν βία κατά την γνώμη σου. Επίσης τα "Εξάρχεια" έχουν αποτελέσει μήτρα στρατολόγησης τρομοκρατών (17Ν, Πυρήνες Φωτιάς, Επαναστατικός Αγώνας κ.α.) κάποιοι από τους οποίους έχουν προβεί ακόμα και σε δολοφονίες.
Αλιόσα Αλιόσα 29.3.2019 | 21:16
Tsatsara
Εγώ πάλι δεν θυμάμαι κανένα τέτοιο αντίστοιχα ψαγμενο ρεπορτάζ σε mainstream έντυπο, με επώνυμες συνεντεύξεις, κατάδειξη χώρου και τα λοιπά.
Αν έχεις κάτοιο παράδειγμα, θα βοηθούσε.
tsatsara tsatsara 29.3.2019 | 23:09
@Ashton Heston III
Αναφερομουν στον Γράφοντα.
Δεν θυμάμαι να έχει κάνει κάποιο σχόλιο προσπαθώντας να κρατήσει τις ισορροπίες.
tsatsara tsatsara 29.3.2019 | 23:12
@Αλιοσα
Ούτε εγώ θυμάμαι και πολύ κακώς αν δεν έχει γίνει.
Όμως το σχόλιο μου έχει να κάνει με το γεγονός ότι θεωρώ λάθος το "Ναι με άλλα"

Ashton Heston III Ashton Heston III 29.3.2019 | 23:47
Συγνώμη, δεν διάβασα καλά το σχόλιο που έκανε ο/η Tsatsara στις 16:47, και δεν το κατάλαβα (δεν βοηθάει βεβαια και η κακή στίξη). Πάντως πιστεύω ότι το πνεύμα του σχολίου μου ισχύει: η ακροαριστερή βία από την Μεταπολίτευση και μετά μετράει πολλά περισσότερα επεισόδια και θύματα από την βία της ακροδεξιάς. Πιστεύω πως ο Γράφων (και άλλοι) προσπαθούν να υπενθυμίσουν στους αριστερούς πως έχουν επιλεκτικές ευαισθησίες, και πως δεν καταδικάζουν την ακροαριστερή βία με την ίδια ένταση που καταδικάζουν την βία της ακροδεξιάς.

Από την άλλη μεριά πιστεύω πως η (τουλάχιστον) ανοχή που δείχνει η αστυνομία απέναντι στους ακροδεξιούς και την ΧΑ είναι απαράδεκτη και δείχνει πως υπάρχει βεντέτα (εκατέρωθεν) ανάμεσα σε τμήματα της αριστεράς και στην αστυνομία, κάτι που υπονομεύει το κύρος της τελευταίας και λειτουργεί ανασταλτικά στην αποστολή της.
Ο λόγος που υπερτονίζονται τα εγκλήματα ατόμων με ακροδεξιές αντιλήψεις έχει να κάνει ότι - απ' όσο ξέρω - είναι το μόνο κόμμα στην βουλή που έχει τέτοιου είδους εγκληματική δράση (δεν θα μιλήσουμε για τα οικονομικά εγκληματα εν προκειμένω) και εκπροσωπεί άτομα. Άρα δεν είναι μόνο το πρόβλημα ότι η βία είναι προβληματική και από τα δύο άκρα και ότι οι ζωές που χάνονται /καταστρέφονται/στιγματίζονται έχουν την ίδια αξία και θα έπρεπε να επιφέρουν τις ίδιες κυρώσεις κάτω από οποιοδήποτε ιδεολογικο υπόστρωμα διαλέγει αυτός που τις πράτει.

ΟΜΩΣ είναι ένα κόμμα που είναι στην βουλή και δεν φαίνεται να αποδυναμώνεται. Άρα υπάρχει ένα έξτρα στοιχείο που δικαιολογεί εν μέρει έστω γιατί η τόση άνιση προβολή.
avatar Γράφων 30.3.2019 | 07:50
@ ατέρμονη ανία.

Μιας και ενδιαφέρεσαι για το τι κόμματα υπάρχουν στο κοινοβούλιο να θυμίσουμε ότι το κυβερνόν κόμμα

- έχει στείλει μέλος του ως μάρτυρα υπεράσπισης εκτελεστή της 17Ν (Λάμπρου -Κωστάρης)

- έχει βουλευτή του που δεν θυμάται νεκρούς από μολότωφ

- έχει κάνει ρουσφέτια σε καταδικασμένους τρομοκράτες δολοφόνους (νόμος Παρασκευόπουλου)

- έχει στελέχη του που τα έχει βάλει συμβούλους σε υπουργεία των οποίων δουλειά τους ήταν για χρόνια να μαζεύουν τους μπαχαλακηδες από τα αυτόφωρα (και να έδινα ονόματα θα τα κόβανε αλλά είναι γνωστοί δικοί μου)

Όντως. Δεν έχει δολοφόνους στις τάξεις του εξόσων γνωρίζουμε.

Αυτό το κάνει ένα κόμμα που δεν υποστηρίζει τη βια;

@ tsatsara

Θα παρενοχλω με τα σχόλιά μου ανθρώπους σαν κι "εσάς" μέχρι να γίνει κοινό κτήμα ότι στην Ελλάδα έχουμε πρόβλημα με την πολιτική βία. Όχι με την ακροδεξιά βία μ ό ν ο.

Τη ΧΑ την ξέρω και την απεχθάνομαι από τη δεκαετία του 80. Αυτό δεν σημαίνει τίποτα όμως μπροστά στο μπάχαλο που ζούμε τα τελευταία 10 χρόνια.

Καμία ανοχή στη ΧΑ. Καμία ανοχή σε κανέναν υποστηρικτή της βίας. Σε κανέναν που δεν έχει πρόβλημα ή κάνει ότι δεν θυμάται "παραδοσιακά επεισοδια" ή τραμπουκίσματα.

Σε χαλάει κάτι σε αυτό;
Προς Τζόναθαν, Γράφοντα :
Αν κατάλαβα καλά το σκεπτικό σας, όποιος επιχειρήσει να γράψει ένα άρθρο ή κείμενο για ορισμένα φαινόμενα ή κρούσματα βίας, είναι υποχρεωμένος να αναφερθεί -σχεδόν με βιβλιογραφική τεκμηριωση- σε όλα απολύτως τα κρούσματα βίας που παρατηρήθηκαν στη γενιά του, αν όχι στον αιώνα του, με αποτέλεσμα το άρθρο να μετατρέπεται σε δίκιλο βιβλίο και το βιβλίο να απαιτεί κλαρκ για τη μεταφορά του...

Εκτός βέβαια και αν όλα αυτά αφορούν μονάχα την ενασχόληση με την ακροδεξιά βια, και όλοι οι υπόλοιποι απαλλάσσονται από αυτήν την βαριά υποχρέωση...
avatar Γράφων 31.3.2019 | 23:54
Όχι αδερφέ.

Απλά είναι fake, υποκρισία, προσποιηση, όπως θέλεις πες το, όσοι πάντα δικαιολογουν τα μπάχαλα, όσοι στα Εξάρχεια βρίσκουν έναν αυτο-οργανωμένο παράδεισο, που το μόνο πρόβλημα είναι η airbnb, όσοι στη Marfin βλέπουν προβοκάτσια, όσοι γουστάρουν που καίγεται το βιβλιοπωλείο του Άδωνη, επειδη ειναι δεξιός, οι ίδιοι να κάνουν ότι μισούν την ΧΑ ενώ είναι απλά ο αντίποδάς της.

Την χρειάζονται γιατί τους χρειάζεται.

Είναι ίδιοι. Λίγο λιγότερο αποφασισμένοι να πάρουν ζωές. Ίσως. Εχουν ομως το ιδιο μισος για τον "άλλον" και την ιδια αγαπη στην πεζοδρομιακή βία.

"Κι όποιος δεν καταλαβαίνει δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει".

Βαρέθηκα τους φερετζεδες. Δικαιωματιστές και κλάιν μάιν οι καδρονοφοροι των ΕΑΑΚ και οι αλληλεγγυοι των μολοτοφεκτοξευτών. Οσοι κοπτονται για τα δικαιωματα του Κουφοντινα αλλα οχι του Άκη. Οσοι θελουν μα ριξουν το "συστημα" και εννοουν την αστικη δημοκρατια. Φτάνουν πια τα αστειάκια και να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας.

Αυτό είναι το σκεπτικό μου. Αφησα καποιο κενο;
Προς τελευταίο σχόλιο του Γράφοντα:
Δηδλαδή εσύ, κάθε μια από τις -συχνότατες- φορές που καλώς αναφέρεσαι στην ακροαριστερή βια κάνεις και μια εκτεταμένη αναφορά στην ακροδεξιά βια για να είσαι συνεπής με τις αρχές που τώρα μόλις μας ανέπτυξες στα πρώτα σου σχόλια;

Δεν θυμάμαι να το έχεις κάνει, πέρα από μερικές σποραδικές ενδεχομένως περιπτώσεις. Αν αυτό συνέβαινε όντως κάθε φορά, θα με συγχωρήσεις που μου διέφυφε...

Παρεμπιπτόντως, μου άρεσε το "αδερφέ" απευθυνόμενο σε ένα άτομο που συνήθως κοντράρεται μαζί σου. Εξάλλου, οι μεγαλύτεροι καυγάδες γίνονται μεταξύ αδελφιών, πράγμα που δεν εμποδίζει την συζήτηση και την συνύπαρξη...
avatar Γράφων 1.4.2019 | 21:47
Διαφωνώ κάθετα μαζί σου στα περισσότερα.

Είσαι καλών προθέσεων και αυτο είναι σαφές.

Αν θες -να γίνω και λίγο αυταρεσκος- μου θυμίζεις εμένα στην εφηβεία μου.

Τούτων λεχθέντων η ακροδεξιά βία είναι στο σκαμνί. Η δουλειά που έπρεπε να γίνει έχει γίνει. Δεν πάω πάνω από έναν κρατούμενο να σκούζω.

Η ακροαριστερή βία όχι μόνο είναι αμολυτή είναι και κοινωνικά νομιμοποιημένη. Εκεί απασφαλίζω.

Πάντως νά'σαι καλά ασχέτως διαφωνιών. Μην παρεξηγείς την ένταση μου. Είναι διότι ζω σε μια πόλη υπό ακροαριστερή κατοχή. Την Αθήνα.
avatar σαλιγκάρι 29.3.2019 | 10:12
μακάρι η δικαιοσύνη να καταδικάσει τους χρυσαυγίτες όπως τους αξίζει
αλλά στην ελλάδα ζούμε, όλοι ξέρουμε πώς 'γίνονται' τα πράγματα........
avatar foodinspector 29.3.2019 | 12:07
Πλήρη και σωστό χαρακτηρισμό δίνει ο κ. Νταντάμης. Προσθέστε και ληστοσυμμορίες, γιατί από τις περιγραφές αποδεικνύεται η ληστεία ενός κινητού τηλεφώνου και μιας φωτογραφικής. Το πρόβλημα είναι πόσο (τραγικά μεγάλο) ποσοστό της κοινωνίας τους ανέχεται (και ακόμα χειρότερα τους αποδέχεται).
Ashton Heston III Ashton Heston III 29.3.2019 | 16:30
Κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει ειδικός τομέας της ελληνικής αστυνομίας που να ειδικεύεται (παράλληλα με την Αντιτρομοκρατική) στις εξτρεμιστικές ομάδες μίσους--αδιαφόρως ιδεολογικού στίγματος, εννοείται (να διερευνά ακόμα και τους οργανωμένους χούλιγκαν ποδοσφαιρικών ομάδων).

Η εντύπωση που έχω είναι πως ακόμα και τώρα η συντριπτική πλειοψηφία των πληροφοριών που έχουμε για την ΧΑ προέρχεται από την δράση ακτιβιστών (αριστερών εννοείται) οι οποίοι έχουν δει την εξάρθρωση της οργάνωσης ως προσωπική υπόθεση (και μπράβο τους, εφόσον δρουν μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας). Με μεγάλο κινδυνο για την ζωή τους την ίδια, απ´ ό,τι φαίνεται από τις διηγήσεις του άρθρου.

Ελπίζω η έκβαση της δίκης να είναι τέτοια που να αποτελέσει προηγούμενο και να ανοιξει τον δρόμο για την συνολική καταδίκη (εμπράκτως) της πολιτικής βίας και του χουλιγκανισμού.
avatar Consigliere_ 30.3.2019 | 04:30
η ΧΑ ειναι το εγκλημα και η τιμωρια της Μεταπολιτευσης. Οταν οι διαμορφωτες συνειδησεων(συγκεκριμενης ιδεολογιας) εχουν διαμορφωσει μια κοινωνια στην οποια λεξεις οπως Δημοκρατια,Νομος,Ταξη,Δικαιωματα δεν εχουν κανενα απολυτως νοημα και αλλαζει η εννοια τους κατα το δοκουν, ειναι φυσικο επακολουθο η ΧΑ να γεμισει το κενο που δημιουργηθηκε
avatar optillusion 30.3.2019 | 12:24
Το χειρότερο πιστεύω είναι η ανοχή της Αστυνομίας σε όλες σχεδόν τις επιθέσεις της ΧΑ. Τους απλούς ανθρώπους-μάρτυρες (όλων) των επιθέσεων δεν τους αδικώ, είναι σαστισμένοι, φοβισμένοι, κοκκαλώνουν. Αλλά και σ'αυτό πρεπει να υπάρξει αλλαγή σιγά-σιγά. Επίσης, ενώ αναγνωρίζω τον άτυπο "εμφύλιο" που αναφέρθηκε παραπάνω, ο οποίος έχει ενισχυθεί πολύ εξαιτίας της παρούσας κυβέρνηση με τις προκλητικές δηλώσεις και πράξεις της, είμαι 100% κατά (όπως οι περισσότεροι θέλω να πιστεύω) και φυσικά κατά όποιας πράξης βίας (πολιτικής ή μη). Η ΧΑ όμως, δεν απλά ακροδεξιά. Έχει λάβαρο το ναζισμό (με αποδείξεις), κάτι το οποίο μπαίνει στην άκρη πολλές φορές, ενώ δε θα πρεπε.
Mac-Linux Mac-Linux 30.3.2019 | 17:24
Περαμα και ιδιως Σαλαμινα σφηκοφωλια ναζιστων. Πολλοι μαθητες στην Σαλαμινα χρυσαυγιζουν . Φυσικα η προισταμενη αρχη ουδολως ενδιαφερεται.
avatar ddffgg11 30.3.2019 | 21:52
ΧΑ = Μια οργάνωση που μισεί το οτιδήποτε διαφορετικό. Δεν έχει πρόβλημα μόνο με τους μετανάστες, τους ανρχικούς, αλλά και με τους ομοφυλόφιλους, με τους στρέιτ που τους "νομίζουν" για ομοφυλόφιλους γιατί δεν είναι αυτό που λέμε ματσό (είναι γνωστό ότι στο συνάφι τους, άμα δεν τηρείς τα πρότυπα του ματσό αρσενικού τότε είσαι γκέι, έστω και αν είσαι στρέιτ), αλλά και με όσους έχουν κάποια μορφή αναπηρίας ή ιδιαιτερότητα. Με λίγα λόγια θέλουν "υγειή" πρότυπα. Τρίχες κατσαρές. Οι διαφορετικοί είναι που κάνουν τον κόσμο ενδιαφέρον και όμορφο. Άμα είμαστε όλοι ίδιοι, όπως θέλουν οι Χρυσαυγίτες, ο κόσμος θα ήταν βαρετός.

1000 φορές ο Τσίπρας και ας είναι ότι είναι, παρά αυτά τα τέρατα.
avatar Γράφων 31.3.2019 | 09:10
Είσαι η επαλήθευση της θεωρίας των δύο άκρων...

Φτιάξαμε ένα χειρότερο τέρας από εμάς απέναντι άρα φάτε στη μάπα εμάς...
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή