Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Ευγένιος Ντελακρουά: Ο ρομαντικός επαναστάτης που ύμνησε την Ελλάδα όσο λίγοι
Εικαστικά

Ευγένιος Ντελακρουά: Ο ρομαντικός επαναστάτης που ύμνησε την Ελλάδα όσο λίγοι

Πεθαίνει σαν σήμερα στο Παρίσι το 1863, επηρεάζοντας με την τέχνη του λογοτέχνες, ποιητές και ομότεχνούς του

Σαν σήμερα,  στις 13 Αυγούστου 1863, πεθαίνει στο Παρίσι ο Ευγένιος Ντελακρουά. Λίγοι καλλιτέχνες είχαν την ίδια επίδραση και διαρκή επιρροή όπως ο σπουδαίος ρομαντικός ζωγράφος. Ήταν ο πιο γνωστός και αμφιλεγόμενος Γάλλος ζωγράφος του πρώτου μισού του 19ου αιώνα και ένας από τους πρώτους μεγάλους καλλιτέχνες της μοντέρνας τέχνης. Κάθε νέο έργο του που παρουσιαζόταν συνάρπαζε τους σύγχρoνούς του, ανάμεσα στους οποίους συμπεριλαμβάνονταν ο Courbet, ο Chassériau και ο ποιητής και κριτικός Σαρλ Μπωντλαίρ, ο οποίος τον χαρακτηρίζει ως τον τελευταίο ζωγράφο της Αναγέννησης και τον πρώτο μοντέρνο. Μετά τον θάνατό του, γενιές καλλιτεχνών στρέφονται συνεχώς σε αυτόν, προκειμένου να βρουν νέες κατευθύνσεις για την τέχνη τους. Παρόλο που λατρεύτηκε ως πρωτοπόρος από καλλιτέχνες όπως ο Μανέ, ο Σεζάν, ο Ρενουάρ, ο Βαν Γκογκ και ο Ματίς, σε αντίθεση με τα δικά τους, το όνομά του δεν είναι τόσο οικείο σήμερα.


Ο Ντελακρουά γεννήθηκε στις 26 Απριλίου 1798 στο Σαρεντόν-Σαιν-Μορίς και ήταν το τέταρτο παιδί του Σαρλ Ντελακρουά, υπουργού Εξωτερικών του Διευθυντηρίου, αν και εικάζεται ότι ο πραγματικός πατέρας του ήταν ο Ταλλεϋράνδος, διάσημος διπλωμάτης, στον οποίο ο Ευγένιος έμοιαζε στην εμφάνιση και τον χαρακτήρα. Η παιδική του ηλικία ήταν μάλλον περιπετειώδης: όταν ήταν μωρό γλίτωσε από μια πυρκαγιά, όχι όμως και από τα σημάδια της, σώθηκε από πνιγμό, όταν βρέθηκε στη θάλασσα χωρίς να το αντιληφθεί η νταντά του, και ξεπέρασε μια δηλητηρίαση. Το τελευταίο του κατόρθωμα ήταν να επιχειρήσει να κρεμαστεί, μιμούμενος μια σχετική εικόνα που είχε δει σε κάποια έκθεση.

 

Μέσα από τα έργα του εκφράζονται ξεκάθαρα οι αξίες και τα αιτήματα του Ρομαντισμού: η αγάπη για την ελευθερία, το πατριωτικό καθήκον, η ανακάλυψη της αξίας του λαού, του έθνους, της ιστορίας, η απελευθέρωση από τα σφιχτά δεσμά της λογικής και η έκφραση του συναισθήματος σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.


Μετά τις πρώτες σπουδές στο Lycée Napoléon, όταν αποφάσισε ότι ήθελε να γίνει ζωγράφος, μπήκε στο ατελιέ του βαρόνου Pierre-Narcisse Guérin ως μαθητευόμενος. Εκεί γνώρισε τον Τεοντόρ Ζερικό –του οποίου το έργο «Η σχεδία της Μέδουσας» αποτελεί το πρώτο μανιφέστο του Ρομαντισμού– και συνδέθηκαν με αδελφική φιλία. Ο καλλιτέχνης γοήτευσε τον νεαρό Ντελακρουά, στρέφοντάς τον στη μελέτη του Ρούμπενς και του Βελάσκεθ και στην εκφραστικότητα του ορμητικού και βίαιου χρώματος. Στο εργαστήριο ολοκλήρωσε το πρώτο του σημαντικό έργο, «Δάντης και Βιργίλιος», με το αποτέλεσμα να εξαγριώνει τον Guérin, που το χαρακτήρισε παράλογο, απεχθές και υπερβολικό. Παρ' όλα αυτά, το έργο ενθουσίασε όταν παρουσιάστηκε σε έκθεση στο Salon το 1822.

 

St Stephen borne away by his Disciples,
Eugène Delacroix
1862.
© The Trustees of the Barber Institute of Fine Arts, University of Birmingham
St Stephen borne away by his Disciples, Eugène Delacroix 1862. © The Trustees of the Barber Institute of Fine Arts, University of Birmingham


Στη «Σφαγή της Χίου» που ακολούθησε δύο χρόνια αργότερα διακρίνεται πιο έντονα η βενετσιάνικη επίδραση. Ο πίνακας αυτός είχε αναρτηθεί ήδη στο Salon, όταν τέσσερις μέρες πριν από τα εγκαίνια της έκθεσης ξαναζωγραφίστηκε σχεδόν ολόκληρος από τον Ντελακρουά, που μόλις είχε δει τα έξοχα ατμοσφαιρικά τοπία του Κόνσταμπλ. Λίγο αργότερα ο ζωγράφος θα ταξιδέψει στη Μεγάλη Βρετανία και θα γνωρίσει προσωπικά τον Κόνσταμπλ, τον Τέρνερ και τον Μπόνινγκτον. Η «Σφαγή της Χίου» ανοίγει τον δρόμο για μια σειρά έργων εμπνευσμένων από την Ελληνική Επανάσταση, στην οποία ο Ντελακρουά, επηρεασμένος από τον Μπάιρον, συμμετείχε ιδεολογικά, όπως πολλοί νέοι της γενιάς του. Το 1827 παρουσιάζει στο Salon τον «Θάνατο του Σαρδανάπαλου» εμπνευσμένο από την ποίηση του λόρδου Μπάιρον, ένα έργο που με το αισθησιακό και άγριο περιεχόμενό του είχε μεγάλη επίδραση στη ρομαντική ευαισθησία. Η μακάβρια φαντασία, η αισθησιακή ομορφιά, τα εξωτικά χρώματα και η πρωτοποριακή σύνθεση κάνουν το έργο συγκλονιστικό. Σε όλη του τη ζωή ο Ντελακρουά δεν θα πάψει να εμπνέεται από τη ρομαντική λογοτεχνία, τον Σαίξπηρ, τον Γκαίτε.


Ο ζωγράφος, οπαδός του Βοναπάρτη, συμμετέχει στην επανάσταση του 1830, που κατέληξε στην πτώση της Μοναρχίας των Βουρβόνων, και εμπνέεται από αυτήν το σημαντικότερο και τελευταίο ρομαντικό έργο του, το «Η Ελευθερία οδηγεί τον Λαό». Το έργο αυτό, που συνδυάζει την πραγματικότητα με την ποιητική αλληγορία, θεωρείται ένα από τα πιο δημοφιλή στην παγκόσμια τέχνη. Μέσα από τα έργα του εκφράζονται ξεκάθαρα οι αξίες και τα αιτήματα του Ρομαντισμού: η αγάπη για την ελευθερία, το πατριωτικό καθήκον, η ανακάλυψη της αξίας του λαού, του έθνους, της ιστορίας, η απελευθέρωση από τα σφιχτά δεσμά της λογικής και η έκφραση του συναισθήματος σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.


Το 1832 έλαβε μέρος σε μια διπλωματική αποστολή που είχε οργανώσει ο Λουδοβίκος Φίλιππος προς τον Σουλτάνο του Μαρόκου. Στην εξάμηνη παραμονή του στη Β. Αφρική γοητεύτηκε από τη ζωή των Αράβων και εμπνεύστηκε μία σειρά από έργα, ανάμεσά τους οι «Φανατικοί της Ταγγέρης» (1837-1838) και το «Κυνήγι Λιονταριών» (1854). Από το 1838 ως το 1844 ο ζωγράφος ανέλαβε πολλές μεγάλες παραγγελίες, όπως η διακόσμηση της Γαλλικής Βουλής, του Δημαρχείου του Παρισιού και της οροφής στην Gallery του Απόλλωνα στο Λούβρο. Το 1855 εξέθεσε 48 ζωγραφικούς πίνακες στην Παγκόσμια Έκθεση που έγινε στο Μέγαρο Καλών Τεχνών του Παρισιού και μετά από οκτώ αιτήσεις έγινε μέλος της Ακαδημίας του Παρισιού. Το παρεκκλήσι των Αγίων Αγγέλων στην εκκλησία του Αγίου Σουλπικίου στο Παρίσι (1850-1861) θεωρείται ένα είδος πνευματικής διαθήκης του Ντελακρουά και σηματοδοτεί μια εκπληκτική αναβίωση της δημιουργικότητάς του τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Πέθανε στις 13 Αυγούστου του 1863 στο Παρίσι. Έναν χρόνο αργότερα, παρουσιάζεται στο Salon ο πίνακας του Σεζάν «Η αποθέωση του Ντελακρουά» και εγκαινιάζεται έκθεση των έργων του στην Boulevard des Italiens, η οποία περιλάμβανε 174 πίνακες και 303 σχέδια και λιθογραφίες.


Ο Christopher Riopelle, επιμελητής της Εθνικής Πινακοθήκης του Λονδίνου, είχε γράψει με αφορμή τη μεγάλη αναδρομική έκθεση που πραγματοποιήθηκε στη αγγλική πρωτεύουσα στις αρχές του 2016: «Η ευκαιρία να συστήσει εκ νέου έναν εκπληκτικά πρωτότυπο και τολμηρό καλλιτέχνη στο βρετανικό κοινό, μετά από πάρα πολύ καιρό, κάνει αυτή την έκθεση συναρπαστική. Σκοπό έχει, επίσης, να αναδείξει τον Ντελακρουά ως ηγέτη μεταξύ των συγχρόνων του και ως κέντρισμα για τη δημιουργικότητα των καλλιτεχνών επί 50 χρόνια μετά τον θάνατό του –μέχρι την εποχή του Ματίς και Καντίνσκι–, επιβεβαιώνοντας τον κεντρικό του ρόλο στην εξέλιξη της μοντέρνας τέχνης».

 

Peonies,
Eugène Delacroix
about 1848.
© Photo courtesy of the owne
Peonies, Eugène Delacroix about 1848. © Photo courtesy of the owne

 

Self Portrait,
Eugène Delacroix
about 1837.
© RMN-Grand Palais (musée du Louvre) / Jean-Gilles Berizzi
Self Portrait, Eugène Delacroix about 1837. © RMN-Grand Palais (musée du Louvre) / Jean-Gilles Berizzi

 

Apollo Slaying Python, Preliminary Sketch,
Eugène Delacroix
about 1850.
© Van Gogh Museum, Amsterdam
Apollo Slaying Python, Preliminary Sketch, Eugène Delacroix about 1850. © Van Gogh Museum, Amsterdam

 

The Expulsion of Adam and Eve from Paradise,
Eugène Delacroix
1844.
© Musée des Beaux-Arts de Dijon. Photo Michel Bourquin
The Expulsion of Adam and Eve from Paradise, Eugène Delacroix 1844. © Musée des Beaux-Arts de Dijon. Photo Michel Bourquin

 

Women of Algiers in their Apartment,
Eugène Delacroix
1847-9.
© Musee Fabre, Montpellier Agglomeration
Women of Algiers in their Apartment, Eugène Delacroix 1847-9. © Musee Fabre, Montpellier Agglomeration

 

Convulsionists of Tangier,
Eugène Delacroix
1837-8.
© The Minneapolis Institute of Art
Convulsionists of Tangier, Eugène Delacroix 1837-8. © The Minneapolis Institute of Art

 

Tangier from the Shore,
Eugène Delacroix
1858.
© The Minneapolis Institute of Art
Tangier from the Shore, Eugène Delacroix 1858. © The Minneapolis Institute of Art

 

View of Tangier with Figures,
Eugène Delacroix
about 1853.
© The Minneapolis Institute of Art
View of Tangier with Figures, Eugène Delacroix about 1853. © The Minneapolis Institute of Art

 

The Lamentation,
Eugène Delacroix
1848.
© Museum of Fine Arts, Boston, Massachusetts
The Lamentation, Eugène Delacroix 1848. © Museum of Fine Arts, Boston, Massachusetts

 

Roger rescues Angelica,
Eugène Delacroix
about 1856.
© Musee de Grenoble
Roger rescues Angelica, Eugène Delacroix about 1856. © Musee de Grenoble

 

Weislingen Captured by Goetz's Men,
Eugène Delacroix
1853.
© The Saint Louis Art Museum, Saint Louis, Missouri
Weislingen Captured by Goetz's Men, Eugène Delacroix 1853. © The Saint Louis Art Museum, Saint Louis, Missouri

 

A Basket of Fruit in a Flower Garden,
Eugène Delacroix
1848-9.
© Philadelphia Museum of Art, Pennsylvania
A Basket of Fruit in a Flower Garden, Eugène Delacroix 1848-9. © Philadelphia Museum of Art, Pennsylvania

 

Henri IV conferring the Regency on Marie de' Medici (after Rubens),
Eugène Delacroix
about 1825-30.
© Los Angeles County Museum of Art, California
Henri IV conferring the Regency on Marie de' Medici (after Rubens), Eugène Delacroix about 1825-30. © Los Angeles County Museum of Art, California

 

Lion Hunt,
Eugène Delacroix
1861.
© The Art Institute of Chicago, Illinois
Lion Hunt, Eugène Delacroix 1861. © The Art Institute of Chicago, Illinois

 

Landscape near Champrosay,
Eugène Delacroix
1850s.
© Photo Thierry Normand
Landscape near Champrosay, Eugène Delacroix 1850s. © Photo Thierry Normand

 

Shipwreck off a Coast,
Eugène Delacroix
1862.
© The Museum of Fine Arts, Houston, Texas / Bridgeman Images
Shipwreck off a Coast, Eugène Delacroix 1862. © The Museum of Fine Arts, Houston, Texas / Bridgeman Images

 

Combat of the Giaour and Hassan,
Eugène Delacroix
1835.
© Roger-Viollet / REX
Combat of the Giaour and Hassan, Eugène Delacroix 1835. © Roger-Viollet / REX

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στη Σαλαμίνα. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και εργάζεται ως εκπαιδευτικός.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Οι ζωγράφοι των ζωγράφων: Τι  έργα τέχνης άλλων δημιουργών αγόραζαν οι μεγάλοι ζωγράφοι;
Η έκθεση «Painters’ Paintings: From Freud to Van Dyck» που μόλις ξεκίνησε στην Εθνική Πινακοθήκη στο Λονδίνο, ρίχνει φως στο προσωπικό γούστο οκτώ μεγάλων ζωγράφων.
Οι 5 ακριβότεροι πίνακες όλων των εποχών
Ριξτε μια ματιά στις εξωφρενικές τιμές ρεκόρ διάσημων έργων θρυλικών καλλιτεχνών
Φρανθίσκο Γκόγια, ο Ρομαντικός που δεν χαρίστηκε στους μαικήνες
Σαν σήμερα, το 1828, πεθαίνει ο Ισπανός ζωγράφος που γλίτωσε τιμωρίες, αποκεφαλισμό και Ιερά Εξέταση χάρη στη σπουδαία τέχνη του

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Οι γκαλερί της Αθήνας ανοίγουν ξανά
Πέντε εκθέσεις που μπορείτε να δείτε αυτή την εβδομάδα στην Αθήνα.
Τα ελληνικά μουσεία στην καραντίνα: Ξαφνική ψηφιακή εξωστρέφεια, με ερημιά και χάρη
Η απάντηση των μουσείων στην πρωτόγνωρη συνθήκη του εγκλεισμού μας λόγω κορωνοϊού απέδειξε κυρίως ότι ξέρουν να παραμένουν «ταπί και ψύχραιμα».
Εικονική περιήγηση στο σπίτι του Μονέ: Οι κήποι, τα νούφαρα και η υπέροχη κουζίνα του ζωγράφου
Δείτε το αγαπημένο σπίτι του μεγάλου ιμπρεσιονιστή στο οποίο πέρασε τα τελευταία 40 χρόνια της ζωής του.
Πάνω από 100 έργα του Jean-Michel Basquiat σε δωρεάν διαδικτυακή έκθεση
Η Fondation Louis Vuitton στο Παρίσι ξαναζωντανεύει τη σπουδαία αναδρομική έκθεση στο έργο του Νεοϋορκέζου πρωτοπόρου ζωγράφου της δεκαετίας του ’80.
Τα άλογα της Βρετάνης (1998)
Μία περφόρμανς του 'Ολεγκ Κούλικ στο πλαίσιο του κινήματος του Post Soviet Actionism
Ο Ai Weiwei μιλά στη LIFO: «Ο ΠΟΥ και η Κίνα διέπραξαν έγκλημα»
Ο πολυσυζητημένος καλλιτέχνης και ακτιβιστής, κάτοικος Βερολίνου πλέον, επισημαίνει τις ευθύνες του Πεκίνου (και όχι μόνο) στην εξάπλωση της πανδημίας, στην οποία μάλιστα εστιάζει ένα πρότζεκτ που ήδη «τρέχει».
Ένα διαδραστικό παιχνίδι ρόλων για την κουλτούρα των preppers, απόψε στο YouTube του Ιδρύματος Ωνάση
Παίξτε ζωντανά στο YouTube του Ιδρύματος Ωνάση, το νέο διαδραστικό παιχνίδι ρόλων «Σημειώσεις για την Ετοιμότητα: Βήμα Πρώτο» που εντάσσεται στο πρόγραμμα ENTER και αντλεί έμπνευση από την κουλτούρα των επιβιωτιστών.
20 χρόνια Tate Modern: Η ματαιωμένη επέτειος
«Πρέπει να διασφαλίσουμε τις αξίες μας και να αλλάξουμε τον τρόπο που δουλεύουμε στην τέχνη» γράφει στους Financial Times σε άρθρο της με αφορμή την «ματαιωμένη» επέτειο του διάσημου μουσείου η διευθύντρια του, Φράνσις Μόρις.
Μια υδατογραφία του Paul Jouve στη συλλογή της γκαλερί Καλφαγιάν
Ο Ρουπέν Καλφαγιάν γράφει για ένα μοναδικό έκθεμα από τη συλλογή της ομώνυμης γκαλερί.
 Ο «καθρέφτης μάγισσα»
Μία "αντικλεπτική" εφεύρεση της Αναγέννησης, που ανανέωσε και την προοπτική στη ζωγραφική
#SupportArtWorkers: Πέντε εργαζόμενοι στις Τέχνες μιλούν για το παρόν και το μέλλον του κλάδου τους
Τι πρέπει να διεκδικηθεί μακροπρόθεσμα από την καλλιτεχνική κοινότητα και τι ελπίζουν να μάθουν, ως σώμα εργαζομένων, από τη δοκιμασία που περνάνε.
Κάποτε ο Μίλτος Μανέτας έπεσε από έναν γκρεμό στον Αμαζόνιο, αλλά τον έσωσε ένα δέντρο
Εικαστικός. Γεννήθηκε στην Αθήνα, ζει στην Μπογκοτά. Το Palazzo delle Esposizioni στη Ρώμη αποφάσισε μέσα σε δύο μέρες να οργανώσει τη νέα του έκθεση, με πορτρέτα του Ασάνζ.
Ο Fabio Viale χτυπάει τατουάζ στα μαρμάρινα αγάλματά του
Ο Ιταλός γλύπτης προκαλεί συνδυάζοντας την υψηλή κλασική τέχνη με τη σύγχρονη φύση της δερματοστιξίας.
2020Solidarity: Το πρότζεκτ του Wolfgang Tillmans για να σωθεί ο χώρος του πολιτισμού
Ο διάσημος φωτογράφος και εικαστικός προσκάλεσε συναδέλφους του από όλον τον κόσμο να παραχωρήσουν από μια αφίσα έργου τους με στόχο την οικονομική ενίσχυση ενός ολόκληρου κόσμου που απειλείται με αφανισμό εξαιτίας της πανδημίας.
Φράνσις Μπέικον: «Ερχόμαστε και φεύγουμε από τη ζωή με μια κραυγή»
Σαν σήμερα πεθαίνει ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους της εποχής μας
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή