Ο Brian Dwyer είναι ένας καλλιτέχνης από τη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ που αγαπάει πολύ (πάρα πολύ!) την πίτσα. Το 2010 έκανε ένα φεστιβάλ πίτσας, στο οποίο 25 καλλιτέχνες εξέφρασαν το πάθος τους για την πίτσα σε μορφή τέχνης. Το 2011, μπήκε στο βιβλίο Γκίνες ως ο άνθρωπος με την μεγαλύτερη συλλογή αντικειμένων σχετικών με την πίτσα στον κόσμο. Το 2012 ξεκίνησε μία καμπάνια για να μαζέψει λεφτά προκειμένου να ανοίξει την πρώτη πιτσαρία/μουσείο πίτσας στον κόσμο. Μέχρι σήμερα έχει μαζέψει πάνω από το 50% από δωρεές και φαίνεται ότι θα καταφέρει να μαζέψει τις 15 χιλιάδες μέχρι τον επόμενο μήνα. Τώρα έχει ανοίξει blogστο οποίο περιγράφει τις εξελίξεις και το καλοκαίρι θα ξεκινήσει επίσημα.
Δύο παρατηρήσεις έχω να κάνω: πρώτον, απορώ που δεν υπήρχε ήδη ένα μουσείο πίτσας – πρόκειται για κάτι που έχει κατακτήσει τα μήκη και τα πλάτη της γης, υπερπηδώντας σύνορα, κουλτούρες, ηλικίες, ως χαμαιλέων του φαγητού. Δεύτερον, θα έπρεπε πράγματι να ανοίξει στην Αμερική και όχι στην Ιταλία, ας πούμε, γιατί η Ιταλία έχει υπερβολικά πλούσια παράδοση για να ξεχωρίσει κάτι, ενώ στην Αμερική η πίτσα είναι κάτι σαν το τζιν (ύφασμα). Και τρίτον (τελικά ήθελα να πω παραπάνω) μου κάνει πάντα εντύπωση η δύναμη του ίντερνετ. Έχεις μια τρελή ιδέα, την παρουσιάζεις στο Κickstarter, και αν συγκινήσει κι άλλους, όσο τρελή κι αν είναι, μπορείς να κάνεις το όνειρό σου πραγματικότητα. Με την καλοσύνη των ξένων…
Το πρώτο ATM που δεν δίνει λεφτά
Αν ακόμα δεν έχετε μάθει τι είναι τα cupcakes, σας ζηλεύω, γιατί είναι το πιο υπερτιμιημένο γλυκό της πενταετίας, ίσως και δεκαετίας: πρόκειται για μικρό κέικ που στολίζεται λίγο παραπάνω. Φαντάζομαι ότι η επιτυχία του οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχουν άπειρες παραλλαγές για όλα τα γούστα, χρώματα και ηλικίες, κάπως όπως η πίτσα! Μόνο που η βάση του είναι το κέικ και τα στολίδια του δεν είναι το προσούτο και η μοτσαρέλα, οπότε χάνει.
Φαντάζομαι ότι πολλά θα ακούσω τώρα στα σχόλια, εφόσον ακούω τα σχολιανά μου όταν κάνω και στα ορθογραφικά η τυπογραφικά λάθη, αλλά επιμένω στην άποψή μου και πείτε μου ειλικρινά, αν φάγατε ποτέ στη ζωή σας κέικ που σας άρεσε περισσότερο από την κρέμα καραμελέ ή το τιραμισού. Θέλω να πω, κέικ;
Η υστερία με τα cupcakes πάντως, πέρα από το πόσο διείσδυσαν παντού μετά, ξεκίνησε από ένα συγκεκριμένο μαγαζί του Beverly Hills, το Sprinkles, άσχετα τώρα που όλοι νομίζουν ότι δεν υπήρχε ζωή πριν από αυτά. Οι κυρίες του Sprinkles φρόντισαν ώστε διάφοροι σταρ να φωτογραφηθούν με το κουτί τους και μετά να πουν πόσο μοναδικά είναι – τα υπόλοιπα πήραν τον συνηθισμένο δρόμο του μάρκετινγκ. Συγχαρητήρια στις κυρίες Sprinkles, οι οποίες βλέπω δεν επαναπαύονται, αλλά συνεχίζουν τις ιδέες που θα φωτογραφηθούν πολύ: τώρα, το πρώτο ATM για cupcakes, έξω από το Sprinkles, σύντομα και στη Νέα Υόρκη.
.jpeg)
σχόλια