ΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ MAGA, από την Κυψέλη μέχρι τη Βενεζουέλα. Στην ουρά του ταμείου γνωστής αλυσίδας σούπερ μάρκετ σκρολάρω ειδήσεις για την πιθανή εισβολή Τραμπ στη Γροιλανδία και για τα επεισόδια στο Ιράν.
Η νεοαφιχθείσα MAGA Barbie Κίμπερλι Γκιλφόιλ δηλώνει –και είναι– είκοσι χρόνια φίλη με τον Πλανητάρχη, ενώ συνοδεύεται πάντα από τον Φάνσι Τζέιμς, πασίγνωστο μαύρο κουίρ στυλιστα και image maker. Από τις πρώτες μέρες ανάληψης των καθηκόντων της ως πρέσβειρας των ΗΠΑ οικειοποιήθηκε τα μπουζούκια και τον Κωνσταντίνο Αργυρό, φωτογραφήθηκε για το εξώφυλλο της «Vogue», οι δημόσιες εμφανίσεις της παίζουν σε όλα τα ΜΜΕ ως «υπέρκομψες», ενώ έλαβε και μια από τις πιο τιμητικές διακρίσεις της εγχώριας σόουμπιζ: έγινε ήδη περσόνα του Τάκη Ζαχαράτου και μάλιστα σε live σύνδεση, σε εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης. Σατίριζε τα μαλλιά της, την ελληνοαμερικανική προφορά της, αλλά όχι τις δηλώσεις της για τα «ανεκπαίδευτα κατοικίδια».
Αναρωτιέμαι με ποιον δούρειο ίππο μπαίνουν και βγαίνουν στη συνείδηση και στο newsfeed μας οι MAGA Barbies και κατά πόσο η κριτική μας και η διαφωνία μας μπορεί να είναι και προέκταση του εσωτερικευμένου μισογυνισμού μας.
Εγώ αναρωτιέμαι πώς γίνεται να μην έχει ερωτηθεί ακόμα για την απαξιωτική ρατσιστική τοποθέτησή της τα χρόνια που η Ελλάδα ήταν στα μνημόνια, αλλά και τι μεσολάβησε και άλλαξε γνώμη, γιατί στο «Five» του Fox Νews είχε πει, αναφερόμενη στα χρέη της Ελλάδας: «Όταν το κατοικίδιο τα κάνει στο χαλάκι, χρειάζεται εκπαίδευση». Προς το παρόν δεν μας έχει δείξει αυτήν την πλευρά, μόνο το love bombing για τις ομορφιές της Αθήνας και τον Κωνσταντίνο Αργυρό.
Η ταμίας του σούπερ μάρκετ χτυπάει τα προϊόντα, καλησπερίζει και αποχαιρετά τους πελάτες, επιτρέποντάς τους να μετράνε κέρματα και να αφαιρούν προϊόντα, αν δεν φτάνουν τα ψιλά. Επίσης ρωτάει αν θέλουν πλαστική σακούλα.
Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, εκεί που όντως η κυβέρνηση Τραμπ νομοθετεί, βομβαρδίζει, απάγει, πυροβολεί και απελαύνει σε καθημερινή βάση, μια άλλη MAGA Barbie, η Νίκι Μινάζ, ενώνει τη φωνή της με εκείνη της χήρας του Τσάρλι Κερκ σε ένα φαντασμαγορικό σόου πένθους. Απευθυνόμενη στο νεανικό κοινό Ρεπουμπλικάνων που τη χειροκροτούν, θα πει: «Boys, be boys».
Τα Barbz, το ορκισμένο φανατικό κοινό της, που αποτελείται από κυρίως μαύρα και μη λευκά ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, βρίσκονται για πρώτη φορά σε τόσο μεγάλη κρίση ταυτότητας. Στο διαδίκτυο, μια αίτηση απέλασής της ως μη πολιτογραφημένης μετανάστριας από το Τρινιντάντ έχει συγκεντρώσει χιλιάδες υπογραφές. Τρολ ή όχι, οι αριθμοί μιλάνε.
Πίσω στο εγχώριο Καλιαρντιστάν, μια wannabe MAGA Barbie, η Αφροδίτη Λατινοπούλου, απαιτεί απελάσεις και επιχειρήσεις-σκούπα εναντίον μεταναστών και προσφύγων. Ωστόσο, εμφανίστηκε περιχαρής στο vidcast του Τάσου Ξιαρχό, ο οποίος έχει κάνει coming out ως «στρειτ ομοφυλόφιλος» και ως οροθετικός.
Οι MAGA Barbies ζουν ανάμεσά μας και πολλαπλασιάζονται καθώς η παγκόσμια επιρροή της κυβέρνησης Τραμπ έχει τη δύναμη όχι μόνο να τις διορίσει και να τις επιβάλει, αλλά και να τις «ξεπλύνει».
Πλήρωσα με κάρτα μια εξωφρενική τιμή στο ταμείο του σούπερ μάρκετ για προϊόντα που δεν αξίζουν ούτε τα μισά λεφτά, αρνήθηκα την πλαστική σακούλα και τα στρίμωξα σε μια λουστρινένια tote bag. Περπατώντας προς το σπίτι ακούω και τις δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού, για το κατοχυρωμένο από το 1986 δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση και το δικαίωμα του αγέννητου παιδιού. Η μητέρα των Τεμπών μάς μιλάει πια και ως η ιδρύτρια ενός κόμματος/κινήματος. Εκφέρει δημόσια άποψη όχι μόνο για το μπάζωμα στον τόπο του εγκλήματος των Τεμπών και το πένθος, αλλά για το δικαίωμα στην άμβλωση, γιατί, όπως η ίδια υπογράμμισε, είναι και παιδίατρος.
Αναρωτιέμαι με ποιον δούρειο ίππο μπαίνουν και βγαίνουν στη συνείδηση και στο newsfeed μας οι MAGA Barbies και κατά πόσο η κριτική μας και η διαφωνία μας μπορεί να είναι και προέκταση του εσωτερικευμένου μισογυνισμού μας. Ανυπομονώ να ακούσω της απόψεις της Μαρίας Καρυστιανού για τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα, το προσφυγικό, τα εργασιακά, την εκπαίδευση, την οικονομία και τις τιμές των ενοικίων. Ίσως μας ενοχλεί λιγότερο η MAGA ατζέντα αν εκφράζεται από μια Barbie. Ίσως οι μη δεξιές Barbie δεν είμαστε αρκετά ορατές. Μάλλον γιατί δεν έχουμε αριστερή κυβέρνηση και αριστερό Πλανητάρχη. Το προνόμιο της ομορφιάς και η νοοτροπία του lookism μπορεί να επηρεάζει τα πολιτικά μας κριτήρια.
Κι όμως, κάτι αποφεύγουμε να συζητήσουμε όσο η Κίμπερλι Γκιλφόιλ ποζάρει καραφάμπιουλους, η Νίκι Μινάζ ετοιμάζει ντουέτο με τη χήρα Κερκ, η Αφροδίτη Λατινοπούλου χορεύει με τον Τάσο Ξιαρχό και η Μαρία Καρυστιανού, η οποία ιδρύει κόμμα/κίνημα που εμφανίζεται δεύτερο στις δημοσκοπήσεις, προβληματίζεται δημόσια για τα δικαιώματα του αγέννητου παιδιού, και αυτό δεν έχει να κάνει με την εμφάνιση και το φύλο. Έχει να κάνει με τη συνήθειά μας να καταναλώνουμε δράμα και τραύμα και μετά να μην μπορούμε να τα χωνέψουμε.
