ΗΤΑΝ ΙΣΩΣ Η ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΗ προεκλογική περίοδος αυτοδιοικητικών εκλογών. Είτε επειδή η κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας προεξοφλείται είτε επειδή δεν πέρασε πολύς καιρός από τις διπλές εθνικές κάλπες, οι οποίες είχαν μεγάλη ένταση και έφεραν απρόσμενες εξελίξεις, ούτε τα ΜΜΕ ούτε οι πολίτες δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον γι’ αυτές τις εκλογές.
Πολιτικά το ενδιαφέρον των αυτοδιοικητικών εκλογών αυτής της Κυριακής εστιάζεται στις περιφέρειες, όπου ο στόχος του κυβερνώντος κόμματος είναι να τις κατακτήσει όλες. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει το βράδυ της Κυριακής να δει τον χάρτη μπλε και η Νέα Δημοκρατία, ως κυβερνών κόμμα, διαθέτει μερικά σημαντικά πλεονεκτήματα, όπως τα χρήματα που θα δώσει η κυβέρνηση στις περιφέρειες από το Ταμείο Ανάκαμψης. Όταν μοιράζονται χρήματα από τις κυβερνήσεις, οι τοπικοί παράγοντες συχνά δίνουν σημασία ποιος έχει τις στενότερες σχέσεις με αυτές ως ένα κατάλοιπο από την εποχή των πελατειακών δικτύων. Άλλωστε το πελατειακό κράτος στην Ελλάδα, παρά τα κύματα εκσυγχρονισμού που πέρασαν από τη χώρα, παραμένει ακόμα ενεργό, καθώς ελάχιστα το ακούμπησαν.
Στη μάχη των περιφερειακών εκλογών, και ειδικά στον πρώτο γύρο, η Νέα Δημοκρατία φοβάται περισσότερο τους λεγόμενους «αντάρτες», δηλαδή τους αντιπάλους των υποψηφίων που στηρίζει επίσημα, οι οποίοι προέρχονται και αυτοί από τον δικό της πολιτικό χώρο. Στον ΣΥΡΙΖΑ και στο ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής η μεγάλη διαμάχη για τις περιφέρειες είναι ανάμεσά τους, για το ποιος από τους δύο υποψηφίους ανά περιφέρεια θα περάσει στον δεύτερο γύρο. Αν δηλαδή θα είναι ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΠΑΣΟΚ αυτός που θα αντιμετωπίσει τον υποψήφιο της Νέας Δημοκρατίας τη δεύτερη Κυριακή.
Στον ΣΥΡΙΖΑ και στο ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής η μεγάλη διαμάχη για τις περιφέρειες είναι ανάμεσά τους, για το ποιος από τους δύο υποψηφίους ανά περιφέρεια θα περάσει στον δεύτερο γύρο. Αν δηλαδή θα είναι ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΠΑΣΟΚ αυτός που θα αντιμετωπίσει τον υποψήφιο της Νέας Δημοκρατίας τη δεύτερη Κυριακή.
Στους μεγάλους δήμους δεν υπάρχει κανένας ενθουσιασμός από κανένα κόμμα. Η Νέα Δημοκρατία θεωρήθηκε αυτονόητο ότι θα έπρεπε να υποστηρίξει ξανά τον Κώστα Μπακογιάννη, ο οποίος, πέρα από την κριτική για νεποτισμό, έχει δεχθεί πολλή κριτική και για την τετραετή θητεία του, ειδικά για τις εμβληματικές αποτυχίες του Μεγάλου Περίπατου, των πειραματισμών της διοίκησής του στην Πανεπιστημίου, για το ότι το κέντρο της Αθήνας, στην οποία έχουν γίνει μεγάλες τουριστικές επενδύσεις τα δύο-τρία τελευταία χρόνια, είναι σαν ένα μεγάλο γιαπί, με έργα που δεν ολοκληρώνονται ποτέ, για την ανυπαρξία ρυθμίσεων στα θέματα της στάθμευσης, των τραπεζοκαθισμάτων κ.λπ. Παρ’ όλα αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ, με την επιλογή του Κώστα Ζαχαριάδη ως επίσημου διεκδικητή του δήμου, δεν φαίνεται να απειλεί στο ελάχιστο τον Κώστα Μπακογιάννη.
Το θέμα της επιλογής του υποψηφίου για τον δήμο της πρωτεύουσας στον ΣΥΡΙΖΑ είχε προκαλέσει πολλές έριδες, μία από τις οποίες ήταν και ανάμεσα στον Νάσο Ηλιόπουλο και στον Αλέξη Τσίπρα, καθώς ο πρώτος προωθούσε μια υποψηφιότητα η οποία δεν ευοδώθηκε και θεώρησε υπεύθυνο τον πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ γι’ αυτό, αν και οι συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα διαψεύδουν την ανάμειξή του. Οι περισσότεροι ωστόσο ίσως θυμούνται ότι η επιλογή Τσίπρα για τον δήμο της πρωτεύουσας ήταν ο μπασκετμπολίστας Νίκος Παππάς, την οποία είχε σπεύσει να ανακοινώσει ο ίδιος στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, για την οποία όμως υπήρχαν αντιρρήσεις και αποσύρθηκε, όταν εκείνος παραιτήθηκε από την προεδρία του κόμματος.
Ο Κώστας Ζαχαριάδης ήταν τελικά η συναινετική λύση για να ηρεμήσει η κατάσταση, αλλά πολλοί τη θεωρούν επιλογή ήττας, ενώ ορισμένοι στον ΣΥΡΙΖΑ σχολιάζουν ότι είναι μια υποψηφιότητα που διευκολύνει τον Κώστα Μπακογιάννη, ενώ είναι σαφώς πιο αδύναμος μετά την πρώτη του θητεία στην Αθήνα και τις σημαντικές αστοχίες που του χρεώνονται.
Το ΠΑΣΟΚ, αντιθέτως, ελπίζει στην υποψηφιότητα του καθηγητή του Πολυτεχνείου Χάρη Δούκα, τον οποίο υποστηρίζουν όλοι στο κόμμα, καθώς θεωρείται μια ενωτική υποψηφιότητα και προσδοκούν να φέρει ένα καλό αποτέλεσμα ή ακόμα και να κάνει την έκπληξη. Το «μειονέκτημα» του Χάρη Δούκα είναι ότι δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός, λόγω των χαμηλών τόνων και του μετριοπαθούς προφίλ του. Θεωρείται όμως εργατικός και είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει καλά τα θέματα του περιβάλλοντος.
Ο Νίκος Σοφιανός, που στηρίζεται από το ΚΚΕ (Λαϊκή Συσπείρωση Αθήνας), αναμένεται να φέρει κι αυτός ένα καλό αποτέλεσμα, ενώ και ο δικηγόρος Κώστας Παπαδάκης με την παράταξη «Ανατρεπτική Συμμαχία για την Αθήνα», που αποτελεί συνένωση των παρατάξεων «Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας», «Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα» και «Ανυπότακτη Αθήνα» είναι μια υποψηφιότητα που θα στηρίξουν οι αριστεροί ψηφοφόροι στον δήμο της πρωτεύουσας. Η υποψηφιότητα που μοιάζει να επενδύει κυρίως στο να συσπειρώσει τους δημότες που διαμαρτύρονται για το μεταναστευτικό είναι η Ελένη Παπαδοπούλου με την παράταξη «Η Αθήνα μας», ενώ αίνιγμα παραμένει τι θα συμβεί με τους ψηφοφόρους του καταδικασμένου χρυσαυγίτη Ηλία Κασιδιάρη, που θέλει να κάνει επίδειξη δύναμης και στην Αθήνα.
Παρά το χαμηλό ενδιαφέρον που παρατηρείται για τις αυτοδιοικητικές εκλογές της Κυριακής, δεν αποκλείονται καθόλου οι εκπλήξεις, τις οποίες κάποιοι φοβούνται και κάποιοι προσδοκούν, και είναι αυτές που ίσως κάνουν πιο ενδιαφέρουσα την προσεχή Δευτέρα.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
