ΠAΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ τις εξελίξεις εκεί έξω, είναι κάποιες φορές που σου έρχεται να αναφωνήσεις «καλύτερα στο καθαρτήριο του lockdown». Τουλάχιστον έχουμε να προσμένουμε κάτι. Να ξεμυτίσουμε χωρίς φόβο και καχυποψία από την σπηλιά της χειμερίας νάρκης, να ξανανοίξει η κοινωνική ζωή, να φύγει αυτή η διαρκής αίσθηση μουδιάσματος και ιλίγγου, να πάρουμε λίγο αέρα χωρίς άγχος, χωρίς τον φόβο επαφής με κρούσμα η οποία μπορεί να σε οδηγήσει, στην καλύτερη περίπτωση σε πολυήμερη απόλυτη απομόνωση και στην χειρότερη σε κάποια ΜΕΘ.

 

Έρχονται στιγμές όμως που «το μετά» μοιάζει όλο και πιο πολύ με εικόνα όπου ανοίγεις την πόρτα προς την ελευθερία, πετάς την τελευταία μάσκα, παίρνεις βαθιά εισπνοή και τότε ακριβώς σου πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι καθώς συνειδητοποιείς ότι στο μεταξύ όλα έχουν αλλάξει προς το χειρότερο. Και μάλιστα με θεσμική βούλα. Εκτός από την παραλυτική επισφάλεια και τις δριμύτατες οικονομικές (για να μην ξεκινήσουμε με τις ψυχοσωματικές) επιπτώσεις της πανδημίας, θα έχουμε να αναμετρηθούμε με έναν κόσμο και μ’ ένα σύστημα όπου τίθενται πλέον υπό αμφισβήτηση και υπονόμευση τα κεκτημένα και τα αυτονόητα.

 

«Αν κυοφορούσαν οι άντρες, θα είχε βρεθεί τρόπος να κάνουν άμβλωση στο πλησιέστερο ΑΤΜ».

 

Τι θα γίνει τελικά; Θα μας φάνε οι νοσταλγοί της πιο βαθιάς συντήρησης ενώ εμείς βυθιζόμαστε στην ενδοσκόπηση και το μόνο που περιμένουμε (όπως και πριν από την πανδημία άλλωστε) είναι καμιά εβδομάδα διακοπές το καλοκαίρι και ακολούθως πάλι τα κεφάλια μέσα; Αυτή είναι η ανησυχητική αίσθηση που περιφέρεται επίμονα μετά από τα κρούσματα απροκάλυπτου νεοσυντηρητισμού των τελευταίων ημερών εκ μέρους επιφανών εκπροσώπων της κυβερνώσας «φιλελεύθερης» παράταξης. 

 

«Συγκινούμαι πολύ όταν σκέφτομαι ότι ένας ακόμη πιστός Χριστιανός Ορθόδοξος προστέθηκε στο Σώμα της Εκκλησίας μας» έγραψε ο Άδωνις Γεωργιάδης στο Twitter σχετικά με το σκάνδαλο που προκλήθηκε εξαιτίας της ειδικής άδειας που φέρεται να εξασφάλισε για να γίνει νονός μέσα στην πανδημία.

 

Πολύ πιο έντονο βεβαίως ήταν το σοκ και το δέος (δείγμα του ότι δεν έχουμε αναισθητοποιηθεί εντελώς ακόμα) που προκλήθηκε από την ψήφο κατά των αμβλώσεων που κατέθεσε ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος, ο οποίος ανταποκρίθηκε θετικά σε ψήφισμα που αναφέρει ότι η ανθρώπινη ζωή ενός παιδιού «πρέπει πάντα να προστατεύεται, ξεκινώντας από τη στιγμή της σύλληψης». Το κλασικό επιχείρημα δηλαδή των κινημάτων «υπέρ της ζωής» (ή του «μη με σκοτώνεις μανούλα») που μόνο υπέρ της ζωής δεν είναι αλλά υπέρ της υποχρεωτικής κύησης, του βίαιου ελέγχου, του μισογυνισμού, της τιμωρίας. Πήγε κι έριξε τον κακό σπόρο ο Έλληνας ευρωβουλευτής ανακινώντας ένα ζήτημα που νομίζαμε ότι είχαμε αφήσει στα ‘70s κι ακόμα πιο πίσω.

 

Για άλλη μια φορά θυμηθήκαμε την ατάκα που είχε πετάξει στην τηλεοπτική σειρά Veep η Τζούλια Λούις Ντρέιφους στον ρόλο της Αντιπροέδρου των ΗΠΑ: «Αν κυοφορούσαν οι άντρες, θα είχε βρεθεί τρόπος να κάνουν άμβλωση στο πλησιέστερο ΑΤΜ». Στο προηγούμενο ψήφισμα που ο Κυμπουρόπουλος είχε ψηφίσει λευκό ήταν το ψήφισμα για το δικαίωμα στην άμβλωση στην Πολωνία, όπου έχει τεθεί σε ισχύ από τον Γενάρη η πλήρης σχεδόν απαγόρευση των εκτρώσεων ενώ το ημερολόγιο γράφει 2021.