ΜΠΟΡΙΣ ΜΠΕΚΕΡ: Θριαμβευτής του Γουίμπλεντον στα 17 του μόλις (ο νεότερος στην ιστορία), «συνταξιούχος» στα 29, χρεoκοπημένος και στη φυλακή στα 54. Μια ζωή που άγγιξε τ’ αστέρια πριν ξεπέσει στα βάθη μιας χαοτικής σαπουνόπερας, μια ξέφρενη διαδρομή από τον «Θρίαμβο» στην «Καταστροφή», όπως αντιστοίχως ονομάζονται τα δύο μέρη αυτού του ντοκιμαντέρ για τον έκπτωτο Γερμανό βασιλιά των κορτ.
Οι τίτλοι με κεφαλαία προέρχονται από το απόσπασμα του διάσημου ποιήματος του Κίπλινγκ «Αν» που φιγουράρει στην αίθουσα τροπαίων του Γουίμπλεντον: «Ο θρίαμβος και η καταστροφή είναι και οι δυο απατεώνες και πρέπει να αντιμετωπίζονται το ίδιο».
Δημιουργός της ταινίας που έχει τίτλο Boom! Boom! The World vs. Boris Becker και περιέχεται εδώ και μερικές μέρες στην πλατφόρμα Apple TV+ είναι ο παραγωγικός γκουρού του ερευνητικού ντοκιμαντέρ Άλεξ Γκίμπνεϊ, ανάμεσα στις προηγούμενες δουλειές του οποίου συναντά κανείς ντοκιμαντέρ για πάσης φύσεως θρησκευτικά, φαρμακευτικά, πολιτικά και οικονομικά σκάνδαλα, όπως το Enron: The smartest guys in the room, το Client 9, το Mea maxima culpa, το Taxi to the dark side (γύρω από την υπόθεση του ξυλοδαρμού μέχρι θανάτου ενός Αφγανού ταξιτζή από Αμερικανούς στρατιώτες στην αεροπορική βάση της Μπαγκράμ), που πήρε το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ το 2007, και το πρόσφατο The Armstrong lie, μια πραγματικά αποκαλυπτική εντρύφηση στα τρομακτικά βάθη της προσωπικότητας του Λανς Άρμστρονγκ.
Κάποια στιγμή ο σκηνοθέτης ακούγεται να τον ρωτά ποια συμβουλή θα έδινε εκ των υστέρων στον νεαρό εαυτό του κι εκείνος απαντά, σαν να το σκέφτεται κάθε μέρα εδώ και πολύ καιρό: «Να φροντίζεις ο ίδιος τις υποθέσεις σου!».
Ο Μπόρις Μπέκερ –ο «Μπουμ Μπουμ» των εφηβικών μας χρόνων, αν και ο ίδιος απεχθανόταν αυτό το παρατσούκλι– δεν είναι τέτοια ακραία περίπτωση, ούτε τόσο τραγική ή σκοτεινή φιγούρα όσο ο Άρμστρονγκ.
Είπε κι αυτός τα ψέματά του, προσπαθώντας να τη βγάλει καθαρή όταν τα μπλεξίματα (ερωτικά και οικονομικά) άρχισαν να τον πνίγουν και να τον εκθέτουν ανεπανόρθωτα, είναι κι αυτός αγκιστρωμένος στις ψευδαισθήσεις του, το βασικό ελάττωμά του όμως δεν ήταν κάτι πιο βαρύ από επιπολαιότητα που κάποια στιγμή έκανε μετάσταση σε εγκληματική αμέλεια, η οποία τελικά τον οδήγησε στη χρεοκοπία και στις βρετανικές φυλακές, απ’ όπου βγήκε τον περασμένο Δεκέμβριο, αφού εξέτισε τους οκτώ μήνες από τα δυόμισι χρόνια που είχε καταδικαστεί για απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων.
Στα δύο μέρη (διάρκειας μιάμισης και δύο ωρών αντίστοιχα, κάτι θα μπορούσε να κοπεί σίγουρα) του ντοκιμαντέρ εκτυλίσσεται μέσω πλούσιου αρχειακού υλικού και πολλών συνεντεύξεων η πορεία του Μπέκερ από μια ταπεινή κωμόπολη στη νοτιοδυτική Γερμανία (κάπου εκεί κοντά μεγάλωσε και η Στέφι Γκραφ) στην κορυφή του κόσμου, η γνωριμία του με τη φοβερή μορφή του Ρουμάνου μάνατζερ Ίον Τίριακ (με τη Φου-Μαντσού μουστάκα και το μόνιμο τσιγάρο στο στόμα), η εκτόξευσή του, η πίεση, οι γάμοι, οι σχέσεις, το εξώγαμο, ο εθισμός στα υπνωτικά χάπια, τα τρελά λεφτά, η τρελή φήμη, τα σκάνδαλα, η υπερπολυτελής ζωή, οι ατυχείς επιλογές, οι αυταπάτες, η πτώση.
Ενδιάμεσα επεμβαίνει ο ίδιος ο δημιουργός του ντοκιμαντέρ ως ανακριτής ή ως ψυχαναλυτής, ενώ εμφανίζονται τοτέμ του μοναχικού και αδυσώπητου αυτού αθλήματος όπως ο Μποργκ, ο Μάκενρο αλλά και ο Τζόκοβιτς από τους νεότερους, προπονητής του οποίου είχε υπάρξει ο Μπέκερ στην αρχή της καριέρας του ιδιοσυγκρασιακού Σέρβου.
Ο Μπόρις Μπέκερ από τη μεριά του εμφανίζεται να δίνει συνέντευξη σε δύο διαφορετικά χρονικά σημεία: το 2019, όταν ακόμα φαινόταν να διατηρεί έντονη την νεανική του αυτοπεποίθηση και, αγνώριστος, σαν να έχει περάσει ως οδοστρωτήρας η ζωή από πάνω του, το 2022, δύο μέρες προτού ακούσει την ετυμηγορία του βρετανικού δικαστηρίου.
Κάποια στιγμή ο σκηνοθέτης ακούγεται να τον ρωτά ποια συμβουλή θα έδινε εκ των υστέρων στον νεαρό εαυτό του κι εκείνος απαντά, σαν να το σκέφτεται κάθε μέρα εδώ και πολύ καιρό: «Να φροντίζεις ο ίδιος τις υποθέσεις σου!».
