ΟΠΟΙΟΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ότι η σφαγή των αθώων στην Αυστραλία ήταν μια λυσσαλέα εκδήλωση ξεκάθαρου και στοχευμένου αντισημιτισμού (πέρα από άλλες παθολογίες ή πιθανά κίνητρα των δραστών) έχει αντίστοιχα προβλήματα με εκείνους που τόσο επιπόλαια αποδίδουν τον ίδιο χαρακτηρισμό σε όσους αντιδρούν τόσο καιρό σε κάτι επίσης προφανές: τη γενοκτονία (είναι πλέον ο επίσημος νομικός όρος) των Παλαιστινίων στη Γάζα, η οποία εξακολουθεί να συντελείται δύο μήνες μετά την αναγγελία «κατάπαυσης του πυρός».
Η σιωπή και το σφύριγμα στον αέρα των πρώτων συνιστά αναλγησία ισότιμη με την άμεση φροντίδα των δεύτερων να σπιλώσουν το παγκόσμιο κύμα υποστήριξης στην Παλαιστίνη ως υπαίτιο ή ως ηθικό αυτουργό του μακελειού και να κορυφώσουν το ισλαμοφοβικό/ αντιμεταναστευτικό κρεσέντο. Πολλοί άνθρωποι έχουν ενδυθεί τη μισερή ατζέντα τους σαν ζουρλομανδύα και είναι μάταιο ακόμα και να τους θυμίσεις ότι πριν από έξι χρόνια στη διπλανή Νέα Ζηλανδία σφαγιάστηκαν με τον ίδιο τρόπο 51 άνθρωποι σε ένα τζαμί και σε ένα πολιτιστικό κέντρο από τα χέρια ενός Αυστραλού (χριστιανού) νεοναζί.
Ζούμε σ’ έναν κόσμο όπου φαίνεται να ευδοκιμούν όλο και περισσότερο η μισανθρωπία και η παράνοια. Σ’ έναν κόσμο όπου ο Νετανιάχου υποστηρίζει σοβαρά ότι για το μακελειό ευθύνεται η προ μηνών επίσημη αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από την αυστραλιανή κυβέρνηση. Θεία δίκη δηλαδή.
Ακόμα και το γεγονός ότι ο άνθρωπος που με απίστευτο ηρωισμό και με άμεσο κίνδυνο της ζωής του εξουδετέρωσε τον έναν δράστη, σώζοντας ποιος ξέρει πόσες ζωές –και προσφέροντας λίγο «γιορτινό» φως σε μια θεοσκότεινη συγκυρία– ήταν ένας μουσουλμάνος μετανάστης δεν στάθηκε ικανό ανάχωμα στον οχετό προκατάληψης και μισαλλοδοξίας που ξεχύθηκε για άλλη μια φορά στο ευγενές διαδίκτυο.
«Αυτή η επίθεση είναι η πιο πρόσφατη, η πιο φρικτή εκδήλωση ενός ενισχυμένου μοτίβου βίας με στόχο τους Εβραίους σε όλο τον κόσμο», δήλωσε χθες χωρίς περιστροφές ένας από τους πιο επιφανείς υποστηρικτές του παλαιστινιακού αγώνα, ο εκλεγμένος δήμαρχος της Νέας Υόρκης (και μουσουλμάνος) Ζοχράν Μαμντάνι. «Πολλοί άνθρωποι πλέον δεν αισθάνονται ασφαλείς να είναι ο εαυτός τους, να εκφράζουν δημόσια την πίστη τους, να προσεύχονται στις συναγωγές τους χωρίς ένοπλους φρουρούς απ’ έξω. Αυτό που συνέβη στο Μπόντι είναι αυτό που πολλοί Εβραίοι φοβούνται ότι θα συμβεί και στις δικές τους κοινότητες…»
Τα ανθρώπινα δικαιώματα είτε ισχύουν για όλους είτε για κανέναν. Δεν μπορεί να φοβάται κάποιος για τη ζωή του μόνο και μόνο επειδή είναι Εβραίος ή Άραβας ή μετανάστης ή οτιδήποτε. Ζούμε όμως σ’ έναν κόσμο όπου φαίνεται να ευδοκιμούν όλο και περισσότερο η μισανθρωπία και η παράνοια. Σ’ έναν κόσμο όπου ο Νετανιάχου υποστηρίζει σοβαρά ότι για το μακελειό ευθύνεται η προ μηνών επίσημη αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από την αυστραλιανή κυβέρνηση. Θεία δίκη δηλαδή. Κάτι ανάλογο υποστήριξε (επίσης σοβαρά) ο Τραμπ στη «συλλυπητήρια» ανάρτησή του για την απώλεια του εξαιρετικά αγαπητού σκηνοθέτη και ηθοποιού Ρομπ Ράινερ, λέγοντας ότι για τον τραγικό –και υπό φρικαλέες συνθήκες– χαμό του ευθύνεται η εκδηλωμένη δυσανεξία του στο πρόσωπο του Αμερικανού Προέδρου.
