Πάσχα στο χωριό

Τριάντα πέντε εκατομμύρια ζητά ο κυριος Μπόμπολας από τους μνηστήρες του «Θέματος», συμπεριλαμβανομένου του αργαλειού. Έτσι τουλάχιστον έχει συμφωνηθεί να λέγεται. Δεν χωρίζουν όμως έτσι οι ζωές των ανθρώπων που αγαπήθηκαν με τόσο κόπο... • Nέο ανένδοτο εναντίον των εργολάβων αρχίζει ο τολμηρός δημοσιογράφος κύριος Νίκος Χατζηνικολάου, ο οποίος ανέκαθεν πολεμά τα συμφέροντα και βδελύσσεται τους επιχειρηματίες. Μέσω της επαναστατημένης «Real News» (που ποτέ δεν θα βάλει δώρα και προσφορές, διότι στηρίζεται στην πυρακτωμένη δημοσιογραφία) ήδη ξιφουλκεί εναντίον της Αττικής Οδού - η οποία πήζει τα Σαββατοκύριακα. Μετά τους εργολάβους, σειρά έχουν οι ψαράδες, οι ηλεκτρολόγοι, ο Βαρδινογιάννης και ο Κουρής. Η αλήθεια θα λάμψει!  • Πνέει τα λοίσθια μάλλον η «Απογευματινή», και δικαίως όλοι κλαίνε τις χαμένες θέσεις. Κανείς όμως δεν λέει ότι πρόκειται για κακή εφημερίδα που δεν έχει λόγο ύπαρξης και το κοινό δεν τη θέλει - δυστυχώς  • Τελικώς δεν έγινε η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου στον Αlter. Για λόγους λιτότητας σφουγγαρίζουν το κτίριο με το ξανθό σκαλπ της κυρίας Βάσιας Λόη • Ψάχνει ρόλο ο κύριος Βλαστάρης, ο οποίος απεμακρύνθη προ μηνών από την «Ελευθεροτυπία». Σκεπτόμενος κανείς την ανάλογη αμηχανία στις καριέρες του κύριου Φυντανίδη και του κύριου Μπλέτα αφότου απεμακρύνθησαν από το ίδιο μαγαζί, το συμπέρασμα είναι ότι συχνά ο ρόλος γίνεται σημαντικότερος από τον δημοσιογράφο που τον ενσαρκώνει. Μια μέρα απολύεσαι και η μηχανή τρέχει, δίχως να τρέχει τίποτα!  • Συνδρομητικά γίνονται από τον Ιούνιο τα site των «Times» και «Sunday Times». Είναι ίσως το μεγαλύτερο στοίχημα στην απολυταρχική καριέρα του Μέρντοχ - του τελευταίου επιχειρηματία που πιστεύει με τέτοιο πάθος στη δύναμη των εφημερίδων  • Ταυτοχρόνως οι ελληνικές κυκλοφορίες μαραίνονται βαθμηδόν. Η «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» είναι για δεύτερη εβδομάδα πέμπτη (!), ενώ οι άλλες άγονται και φέρονται από τις προσφορές όπως η στέρφα κατσίκα από το σκοινί που θα την κρεμάσει  • Κωμική και αηδής ταυτόχρονα η συνήθεια ορισμένων εφημερίδων να περνούν  τα σχόλια που θέλουν μέσω «επιστολών» που στέλνουν οι ίδιες στον εαυτό τους. Ειδικά όταν πρόκειται για κολακεία και επαίνους προς πολιτικούς που έχουν ελεήσει το διακονιάρικο χέρι τους  • Κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα το «People» από την Ιμάκο. Αν έχει έστω και τα μισά στοιχεία της αμερικανικής έκδοσης (πανέξυπνες κριτικές βιβλίων και μουσικής, στιβαρό γράψιμο και ρεπορτάζ, αποκλειστικές φωτογραφίες διασημοτήτων και αληθινά καλογραμμένες συνεντεύξεις) τότε θα είναι ένα καλο, λαϊκό περιοδικό, που μπορεί να το διαβάσει όλη η οικογένεια - από την κουρασμένη μαμά μέχρι τον indie γιο. Δύσκολο στοίχημα, διότι στην Ελλάδα υπάρχουν ισχυρές προκαταλήψεις και τα λαϊκά περιοδικά ποτέ δεν επιδιώκουν το καλό γράψιμο και το καλό γούστο. Συνήθως διεκπεραιώνονται από γκαβά παιδιά, χαρά γεμάτα - και προπαντός αγράμματα και με φτωχές εμπειρίες. Αν η Ιμάκο καταλάβει ότι άβυσσος χωρίζει το «Down Town» από το «People», τότε θα έχει αποκτήσει ένα περιοδικό μεγάλης προοπτικής. Ίδωμεν.