Mια κυριολεκτικά μοναδική εμπειρία προσφέρει στους επισκέπτες της μια πόλη του ιαπωνικού νότου: Να ζήσουν σαν... σογκούν σε ένα πραγματικό κάστρο.
Το κάστρο Όζου στην επαρχία Εχίμε, στα νότια της χώρας, είναι το πρώτο και μοναδικό στην Ιαπωνία όπου επιτρέπεται η διαμονή ταξιωδιωτών.
Με μια ιστορία τουλάχιστον τεσσάρων αιώνων, είναι επιπλέον και τα ελάχιστα εναπομείναντα ξύλινα κάστρα.
Και παρότι η μετατροπή του Κάστρου Όζου σε ξενοδοχείο είναι από μόνη της κάτι το εντυπωσιακό, ουσιαστικά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχέδιο αναβίωσης της επαρχιακής αυτής πόλης που «αργοπεθαίνει».
Αποκαλούμενη και ως «Μικρό Κιότο του Ίγιο» (της αρχαίας ονομασίας της επαρχίας Εχίμε), η Όζου είναι γνωστή για την ιστορική αρχιτεκτονική της, το γραφικό ποτάμι της και, ασφαλώς, το εμβληματικό κάστρο της.
Άλλοτε, κατά την περίοδο Έντο, πολιτικό κέντρο, άνθισε κατά τις περιόδους Μεϊτζί (1868-1912) και Ταϊσό (1912-1926) χάρη στην παραγωγή και το εμπόριο κεριού και μεταξιού.
Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες η δυναμική τής πόλης μειώθηκε, όπως ακριβώς άλλωστε συνέβη και με πολλές άλλες πόλεις της ιαπωνικής υπαίθρου. Από τη δεκαετία του 1959, η πόλη βίωσε σημαντική μείωση του πληθυσμού της, από 79.000 κατοίκους το 1955 σε περίπου 42.000 το 2020.
«Σε ολόκληρη την Ιαπωνία, οι επαρχιακές διοικήσεις και η κυβέρνηση προσπαθούν να ανακαλύψουν το μαγικό κόλπο ή τις σωστές πολιτικές για να σταματήσουν την αιμορραγία. Είμαστε μέρος αυτού του δοκιμαστικού προγράμματος» αναφέρει ο Ντιέγο Κόσα Φερνάντες, διευθυντής του Τμήματος Έρευνας Αρχιτεκτονικής και Πολιτισμού που σπούδασε αρχιτεκτονική στην Ιαπωνία.
Διαμονή στο κάστρο
Ο νόμος στην Ιαπωνία για τη συντήρηση και προστασία των πολιτιστικών δομών επιβάλλει αυστηρούς περιορισμούς στην αλλαγή χρήσης για πολιτιστικά μνημεία. Το κάστρο Όζου, που είχε κατεδαφιστεί το 1888, ανεγέρθηκε εκ νέου τη δεκαετία του '90, αλλά σε αντίθεση με τα περισσότερα σύγχρονα οικοδομήματα, όχι με τσιμέντο, αλλά με ξύλο. Η ανοικοδόμησή του εξηγεί και το γιατί οι τοπικοί αξιωματούχοι επέτρεψαν να χρησιμοποιηθεί και ως ξενοδοχείο.
Για τον πρώτο χρόνο θα επιτραπούν μόλις 30 διαμονές επισκεπτών - με κάθε διαμονή να περιορίζεται στον αριθμό των έξι ατόμων. Η διανυκτέρευση για δύο άτομα θα κοστίζει περίπου 9.500 δολάρια.
Κατά την άφιξή τους, οι επισκέπτες του θα μπορουν να επιλέξουν το ένδυμά τους, μεταξύ παραδοσιακού κιμονό και μεσαιωνικών στολών πολεμιστών. Η υποδοχή τους θα γίνεται με το τοπικό "καγκούρα", έναν παραδοσιακό χορό της περιοχής.
Το δείπνο θα σερβίρεται σε έναν από τους τέσσερις πυργίσκους ενώ θα ακολουθεί μια τελετή παρακολούθησης του φεγγαριού με σάκε και απαγγελία ποίησης.
