Στις 30 Οκτωβρίου 2025, στην περιοχή της Λύβισσας (Γκεμπζέ) στο Κοτζαέλι (Χερσόνησος Θυνίας), η Τουρκία συγκλονίστηκε από την ξαφνική κατάρρευση ενός επταώροφου κτηρίου που στέγαζε οικογένειες αλλά και εμπορικές δραστηριότητες στο ισόγειο. Το συμβάν έγινε νωρίς το πρωί όταν το κτήριο, για άγνωστη πρωταρχικά αιτία, βυθίστηκε και μετατράπηκε μέσα σε δευτερόλεπτα σε σωρό ερειπίων.
Αμέσως, στο σημείο της κατάρρευσης του κτηρίου στη Λίβυσσα έσπευσαν συνεργεία διάσωσης, πυροσβεστική, αστυνομία, φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης και πλήθος εθελοντών. Ολόκληρη η περιοχή αποκλείστηκε και ξεκίνησε τιτάνια επιχείρηση διάσωσης, που διήρκεσε πολλές ώρες και συγκέντρωσε πάνω από 900 ανθρώπους σε ομαδικά καθήκοντα. Με τη βοήθεια 161 ειδικών οχημάτων, 6 σκύλων διάσωσης και 10 συσκευών σήμανσης και ακρόασης, οι προσπάθειες επικεντρώθηκαν στον εντοπισμό και τη διάσωση των ατόμων που είχαν εγκλωβιστεί στα ερείπια του κτηρίου.
Η οικογένεια που βρισκόταν στο κτήριο την ώρα της κατάρρευσης αντιμετώπισε ανείπωτη τραγωδία: Πρόκειται για τον Λεβέντ Μπιλίρ, τη σύζυγό του Εμίνε, τα τρία τους παιδιά – δύο κορίτσια και ένα αγόρι. Τέσσερα από τα πέντε μέλη ανασύρθηκαν δυστυχώς νεκρά, ενώ η 18χρονη κόρη, η Ντιλάρα, σώθηκε μετά από ώρες εντατικής προσπάθειας και διακομίστηκε στο νοσοκομείο σε σχετικά καλή κατάσταση. Το σοκ και η θλίψη στην τοπική κοινωνία ήταν βαθιά, με αξιωματούχους να εκφράζουν συλλυπητήρια και ευχές για τους πληγέντες.
Εργασίες εκκένωσης έγιναν άμεσα και σε γειτονικά κτήρια, καθώς υπήρχε φόβος για δευτερεύουσες αστοχίες λόγω της κατάρρευσης. Συνολικά εκκενώθηκαν 12 κτήρια, φιλοξενήθηκαν προσωρινά πληγέντες σε δημοτικές εγκαταστάσεις και υπήρξε συντονισμένη προσπάθεια διαχείρισης της κρίσης.
Αίτια, μαρτυρίες και τεχνικές πλευρές της κατάρρευσης κτηρίου στην Τουρκία
Ο υπουργός Δικαιοσύνης της Τουρκίας ανακοίνωσε συγκρότηση ειδικής επιτροπής εμπειρογνωμόνων που αποτελούνταν από μηχανικούς και τεχνικούς, οι οποίοι ανέλαβαν πλήρη αυτοψία των ερειπίων. Στόχος η απόδοση ευθυνών και η εκτίμηση των αιτιών που οδήγησαν στην καταστροφή του κτηρίου. Πιθανολογούνται ζητήματα στατικής επάρκειας, μηχανικές αστοχίες, προβλήματα στη θεμελίωση ή ενδεχόμενες επιπτώσεις από κοντινά έργα – όπως η κατασκευή γραμμής μετρό που διαπερνά το υπέδαφος τη συγκεκριμένη περιοχή.
Μαρτυρίες από ενοίκους και εργαζόμενους στη γειτονιά του κτηρίου αναφέρουν εμφανείς ρωγμές στα θεμέλια, αστοχίες στην εξωτερική επένδυση και πρόσφατες παρατηρήσεις για αστάθεια, με μια ημέρα πριν την τραγωδία να έχει σημειωθεί επαφή με τον εργολάβο της κατασκευής λόγω ανησυχιών. Οι τοπικές αρχές ωστόσο δηλώνουν ότι δεν υπήρχε επίσημη καταγγελία ή προειδοποίηση προς τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας για το συγκεκριμένο κτήριο.
Η έκταση της καταστροφής, η κινητοποίηση σωστικών μέσων και η συγκίνηση των μαρτύρων και των συγγενών των θυμάτων εκτυλίχθηκαν παράλληλα με προβληματισμούς για το μέλλον των κατασκευών στην Τουρκία, ιδίως σε ζώνες όπου η ανάπτυξη είναι πυκνή και ταυτόχρονα παρατηρούνται αστοχίες εδάφους και υποδομών.
Η χερσόνησος της Θυνίας (Μεσοθυνία), όπου εντάσσεται η περιοχή της Λύβισσας, αποτελεί ένα δυναμικό αστικό περιβάλλον με έντονη οικοδομική δραστηριότητα, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτικό το αίτημα της κοινωνίας για αυστηρούς ελέγχους σε κάθε νέο ή παλαιό κτήριο, ώστε να αποτραπούν αντίστοιχες τραγωδίες στο μέλλον, πράγμα για το οποίο οι φωνές όλων στην Τουρκία, έχουν γιγαντωθεί μετά και τους δίδυμους σεισμούς του 2023, που ισοπέδωσαν το Καχραμανμαράς και μετέτρεψαν σε λασπότοπο με μπάζα την Αντιόχεια και την Αλεξανδρέττα, κυρίως επειδή οι τοπικοί αξιωματούχοι έδιναν άδειες οικοδόμησης για κτήρια που είχαν εγκληματικές παραλείψεις (αντί για σίδερα τοποθετούνταν σύρματα χαλκού, αντί για άμμο έπαιρναν χώμα από κοντινά ρέματα, έχτιζαν πάνω σε κοίτες ποταμών και ρεμάτων, στα θεμέλια έβαζαν κάθε λογής αντικείμενο όπως χάντρες για το μάτι, κοχύλια και άλλα).
