Η εβδομάδα που μόλις ολοκληρώθηκε ήταν εξίσου δύσκολη όσο και οι προηγούμενες για την αμερικανική εφημερίδα The Washington Post.
Η αίθουσα σύνταξης βρίσκεται σε κατάσταση αναμονής ενόψει ενός κύματος απολύσεων, με φήμες να οργιάζουν ότι ορισμένα τμήματα ενδέχεται να κλείσουν ολοκληρωτικά.
Οι αθλητικοί συντάκτες σοκαρίστηκαν όταν πληροφορήθηκαν ότι δεν θα καλύψουν τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στην Ιταλία - απόφαση που η διοίκηση ανακάλεσε αργότερα, ανακοινώνοντας ότι τελικά μια μικρή ομάδα θα παρευρεθεί.
Την ίδια ώρα, οι ξένοι ανταποκριτές της εφημερίδας απευθύνουν δραματικές εκκλήσεις προς τον ιδιοκτήτη Τζεφ Μπέζος μέσω αναρτήσεων στο X, ζητώντας να προστατευτεί το τμήμα τους και υπενθυμίζοντας το πρωτοποριακό ρεπορτάζ που έχουν πραγματοποιήσει στην Ουκρανία, τη Μέση Ανατολή, τη Βενεζουέλα και αλλού, σε μια περίοδο έντονης κινητικότητας της εξωτερικής πολιτικής του Ντόναλντ Τραμπ.
Προς το παρόν, το εύρος των περικοπών παραμένει ασαφές, ωστόσο οι εργαζόμενοι εκτιμούν ότι περίπου 100 θέσεις εργασίας θα χαθούν μόνο από την αίθουσα σύνταξης των περίπου 800 ατόμων. Όπως αναφέρει ένας εργαζόμενος στο New York Magazine, «σχεδόν κάθε τμήμα φέρεται να χάνει προσωπικό». Οι περικοπές αναμένεται να ανακοινωθούν την επόμενη εβδομάδα.
Ο ρόλος του Τζεφ Μπέζος
Ο φαινομενικός λόγος για τις απολύσεις είναι ότι η Washington Post, όπως και πολλές άλλες εφημερίδες, χάνει χρήματα. Όμως, σε αντίθεση με άλλες εφημερίδες, η Post βρίσκεται ταυτόχρονα στη δίνη μιας αποθαρρυντικής αποδόμησης του ίδιου της του brand - μιας διαδικασίας που έχει αποξενώσει εκατοντάδες χιλιάδες συνδρομητές και έχει αφήσει ακόμη και το προσωπικό της αβέβαιο για το τι ακριβώς προσπαθεί να κάνει η εφημερίδα, τόσο σε δημοσιογραφικό όσο και σε επιχειρηματικό επίπεδο.
«Όλο και δυσκολεύομαι περισσότερο να δικαιολογήσω αυτές τις περικοπές από δημοσιογραφική σκοπιά», δήλωσε ένας εργαζόμενος. «Οικονομικά, βέβαια, η Post βρίσκεται σε βαθύ αδιέξοδο και αυτό το καταλαβαίνω. Όμως ένα μέρος αυτής της "τρύπας" - αν όχι μεγάλο μέρος της - οφείλεται στον Τζεφ Μπέζος».
Η Washington Post ήταν κάποτε γνωστή για τον ανεξάρτητο δημοσιογραφικό της χαρακτήρα, από τα Pentagon Papers και το Watergate έως και την κάλυψη της 6ης Ιανουαρίου (σ.σ.η επίθεση στο Καπιτώλιο το 2021). Ήταν επίσης γνωστή ως η κορυφαία αυθεντία για όσα συμβαίνουν στην Ουάσινγκτον. Σήμερα, όμως, δεν διαθέτει πλέον σαφή ταυτότητα, ένα κρίσιμο στοιχείο για την επιτυχία κάθε εφημερίδας, είτε πρόκειται για τους New York Times είτε για τη Wall Street Journal.
Η Washington Post έχει καταλήξει σε αυτό το «γκρίζο τοπίο» σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας μιας σειράς συντακτικών και επιχειρηματικών αποφάσεων που ελήφθησαν εκτός της αίθουσας σύνταξης, στο ανώτατο επίπεδο της εταιρείας - με πιο χαρακτηριστική την απόφαση του Μπέζος, την τελευταία στιγμή, να αποσύρει την υποστήριξη της συντακτικής επιτροπής προς την Καμάλα Χάρις το 2024.
Η κίνηση αυτή οδήγησε 250.000 ψηφιακούς συνδρομητές να ακυρώσουν τις συνδρομές τους, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για αυτό που εξέλαβαν ως υποταγή του Μπέζος στον Τραμπ.
Η εφημερίδα δοκίμασε πρόσφατα ένα νέο εσωτερικό μότο, το «Συναρπαστική αφήγηση για όλη την Αμερική», επιχειρώντας ουσιαστικά να αντικαταστήσει το σύνθημα της εποχής Trump 1.0, «Η δημοκρατία πεθαίνει στο σκοτάδι».
«Ο κόσμος δεν διαβάζει τη δουλειά σας»
Πέρυσι, ο Τζεφ Μπέζος αιφνιδίασε την αίθουσα σύνταξης αναδιαμορφώνοντας την ιδεολογική κατεύθυνση της ενότητας «Γνώμη», δηλώνοντας ότι αυτή θα λειτουργεί «προς υποστήριξη και υπεράσπιση» των «ατομικών ελευθεριών και των ελεύθερων αγορών» - μια κίνηση που ερμηνεύτηκε ως ακόμη μία χειρονομία κατευνασμού προς την κυβέρνηση Τραμπ.
Ο επικεφαλής της ενότητας «Γνώμη», Άνταμ Ο’Νιλ, προχώρησε ουσιαστικά σε εκκαθάριση, μετατρέποντας τη στήλη σε ένα φιλο-MAGA, ελευθεριακό προπύργιο, σε μεγάλο βαθμό απαλλαγμένο από φιλελεύθερες και προοδευτικές φωνές. Παράλληλα, ορισμένοι από τους πιο καταξιωμένους ρεπόρτερ και συντάκτες της εφημερίδας, έχοντας χάσει την εμπιστοσύνη τους τόσο στη δημοσιογραφική αποστολή όσο και στο επιχειρηματικό μέλλον της Post, αποχώρησαν για ανταγωνιστικά μέσα, επιβαρύνοντας περαιτέρω τη θέση της.
Και ενώ ο τελευταίος γύρος απολύσεων πλησίαζε, ο Μπέζος βρέθηκε στην Εβδομάδα Υψηλής Ραπτικής στο Παρίσι και παρευρέθηκε σε ιδιωτική προβολή του ντοκιμαντέρ «Melania» στον Λευκό Οίκο - μιας ταινίας που η Amazon ανέλαβε την παραγωγή με κόστος 40 εκατομμυρίων δολαρίων.
Υπό την ηγεσία του Μπέζος, ο διευθύνων σύμβουλος Will Lewis έχει παρουσιάσει μια σειρά προτάσεων για να καταστεί η εταιρεία κερδοφόρα - λίγες από τις οποίες, μέχρι στιγμής, μοιάζουν με κάτι που θα ήθελε πραγματικά να αγοράσει το κοινό. Παράλληλα, έχει επιρρίψει ευθύνες στους ίδιους τους δημοσιογράφους της εφημερίδας για την κατάστασή τους, δηλώνοντας χαρακτηριστικά σε συνάντηση με το προσωπικό το 2024: «Το κοινό σας έχει μειωθεί στο μισό τα τελευταία χρόνια. Ο κόσμος δεν διαβάζει τη δουλειά σας».
Πλέον, ο εκτελεστικός διευθυντής σύνταξης Matt Murray, που τοποθετήθηκε στη θέση του από τον Lewis, φαίνεται να ακολουθεί την ίδια γραμμή - τουλάχιστον σε ιδιωτικές συζητήσεις. Σύμφωνα με πηγή που γνωρίζει το περιεχόμενο της συνομιλίας, είπε πρόσφατα σε εργαζόμενο ότι η δημοσιογραφία της εφημερίδας απλώς δεν «αγγίζει» τους αναγνώστες.
«Είναι σαν κάποιος να σου κόβει τον αχίλλειο τένοντα και μετά να σε ρωτά γιατί κουτσαίνεις», σχολίασε ένας ρεπόρτερ.
«Όταν ο κόσμος άρχισε να αποφασίζει ποιες συνδρομές μπορούσε να κόψει, η Washington Post ήταν μια εύκολη επιλογή. Και μετά ο Τζεφ το έκανε ακόμη ευκολότερο με τις αποφάσεις του· έτσι κατέληξες με κάτι που ουσιαστικά βρίσκεται σε μηχανική υποστήριξη», είπε ένας πρώην επικεφαλής τμήματος. «Δεν υπάρχει κανένα όραμα για το γιατί θα έπρεπε να υπάρχει - ούτε γιατί να χρειάζομαι συνδρομή στην Post αντί για κάποιο άλλο μέσο».
Τα ερωτήματα για τη μακροπρόθεσμη στρατηγική της Post υπήρχαν πολύ πριν την άφιξη του Will Lewis. «Κατά την πρώτη προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ ήμασταν κερδοφόροι. Είχαμε ένα πιστό αναγνωστικό κοινό, βαθιά αφοσιωμένο στη δουλειά που κάναμε και στο "η δημοκρατία πεθαίνει στο σκοτάδι"», ανέφερε ένας ρεπόρτερ. «Μετά κέρδισε ο Τζο Μπάιντεν, ήρθε η κόπωση από την ειδησεογραφία και δεν είχαμε διαφοροποιήσει το χαρτοφυλάκιό μας».
Οι αλλεπάλληλες προσπάθειες για νέα πνοή
Η ηγετική ομάδα του Will Lewis έχει παρουσιάσει φιλόδοξους στόχους σε συναντήσεις με ανώτερους συντάκτες της Washington Post, μιλώντας ακόμη και για προσέλκυση 200 εκατομμυρίων συνδρομητών. Ωστόσο, οι προτάσεις για τη διάσωση της εφημερίδας δεν έχουν προσφέρει σαφή κατεύθυνση ούτε έχουν εμπνεύσει εμπιστοσύνη.
Τον Ιανουάριο του 2024 παρουσίασε το σχήμα «Fix it, build it, scale it», λέγοντας ότι «τα social media, η τεχνητή νοημοσύνη και η εξατομίκευση είναι οι επόμενες ευκαιρίες». Την άνοιξη ακολούθησε ένα πιο επίσημο σχέδιο, που επικεντρωνόταν στη διαφοροποίηση των εσόδων μέσω ευέλικτων μοντέλων πληρωμής για την προσέγγιση «ανεκμετάλλευτου κοινού», νέων βαθμίδων συνδρομών στα πρότυπα των Axios και Politico, καθώς και στην περαιτέρω ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στα προϊόντα της εφημερίδας.
Τον Ιούνιο του 2024, ο Lewis ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός «τρίτου newsroom», με έμφαση στη δημοσιογραφία υπηρεσίας, τα social media και άλλες καινοτομίες. Το χαρακτήρισε μάλιστα «μια καθοριστική στιγμή για τον κλάδο». Περίπου έξι μήνες αργότερα, το εγχείρημα παρουσιάστηκε επίσημα ως WP Ventures, με επικεφαλής την Κρίσα Τόμσον, μια ιδιαίτερα αγαπητή φυσιογνωμία της αίθουσας σύνταξης. Έναν χρόνο μετά, η Τόμσον αποχώρησε μέσω εθελοντικής εξαγοράς.
Στη συνέχεια, η Post ανακοίνωσε ότι το Ventures θα αλλάξει πορεία, μετατρεπόμενο σε μια πιο εμπορική δραστηριότητα εκτός newsroom, με έμφαση στον «πειραματισμό που καθοδηγείται από creators». Τη νέα αυτή δραστηριότητα θα αναλάμβανε η Σαμάνθα Χένιγκ, βετεράνος στον χώρο των δημοσιογραφικών προϊόντων. Ωστόσο, τον Αύγουστο του 2025, η Post προσέλαβε την πρώην αρχισυντάκτρια του Axios, Σάρα Γκου, ως «President, Creator Network», με αποστολή τη δημιουργία «μιας νέας επιχείρησης με creators μέσω ενός καινοτόμου εμπορικού μοντέλου». Τον Οκτώβριο, η Χένιγκ αποχώρησε.
Τον περασμένο Ιούνιο, η Post λάνσαρε το WP Incubator, μια «πρωτοβουλία για την ανάπτυξη προηγμένων προϊόντων τεχνητής νοημοσύνης και νέων επιχειρηματικών μοντέλων στα media». Από εκεί προέκυψε το Ripple, ένα πρόγραμμα αδειοδότησης άρθρων γνώμης από άλλες εφημερίδες, συγγραφείς του Substack και τρίτους, που ξεκίνησε τον Δεκέμβριο. Παράλληλα, η Post παρουσίασε μια λειτουργία AI podcast που επιτρέπει στους χρήστες να δημιουργούν εξατομικευμένες εκπομπές. Το προϊόν, που κυκλοφόρησε παρά σοβαρά προβλήματα στις εσωτερικές δοκιμές, εμφάνισε πλήθος σφαλμάτων.
Ένα ακόμη νέο προϊόν, το Post Intelligence, φαίνεται να πηγαίνει κάπως καλύτερα. Κυκλοφόρησε τον περασμένο Ιούλιο και απευθύνεται σε ανώτατα στελέχη, προσφέροντας εξειδικευμένες ενημερώσεις και ιδιωτικές συναντήσεις με opinion leaders. Η ομάδα των 15 εργαζομένων πέτυχε τους περσινούς στόχους εσόδων, αν και το εγχείρημα δεν είναι ακόμη κερδοφόρο.
Λίγοι, ωστόσο, πιστεύουν ότι οποιαδήποτε από αυτές τις ιδέες μπορεί να πετύχει χωρίς ένα ξεκάθαρο δημοσιογραφικό όραμα στον πυρήνα της επιχείρησης. Και οι απολύσεις ενδέχεται απλώς να επιδεινώσουν τα προβλήματα της αίθουσας σύνταξης. «Ποιο είναι το σχέδιο μετά από αυτό;» αναρωτιέται ένας πρώην ρεπόρτερ της Post. «Κόβεις εκατοντάδες θέσεις για να αντιμετωπίσεις το γεγονός ότι εξακολουθείς να χάνεις πολλά χρήματα. Και μετά τι;»
Ένα πράγμα που η Washington Post του Τζεφ Μπέζος δεν φαίνεται να κάνει σύντομα είναι να επιστρέψει στο παλιό της μοντέλο κερδοφορίας. Όπως είπε ένας νυν εργαζόμενος: «Μου είναι αδιανόητο ότι έχουμε ξανά τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο, έχουμε τη δύναμη και την επιρροή της Washington Post, και παρ’ όλα αυτά δεν μπορούμε να βρούμε τρόπο να βγάλουμε χρήματα».
Με πληροφορίες από New York Magazine
