O αρχαιολογικός χώρος της προβλήτας Βαλόνγκο στο κέντρο του Ρίο ντε Τζανέιρο, στη Βραζιλία, από την οποία αποβιβάστηκαν στην αμερικανική ήπειρο περίπου 900.00 Αφρικανοί σκλάβοι, συμπεριλήφθηκε την Κυριακή στον στον κατάλογό της με τα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco
Η Επιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς αναφέρθηκε σ' αυτή τη μαζική άφιξη 900.000 σκλάβων από την Αφρική που αποβιβάστηκαν στην πέτρινη προβλήτα που άρχισε να κατασκευάζεται από το 1811 στο κέντρο της βραζιλιάνικης πόλης.
Σύμφωνα με την ιστορικό Κάτια Μπόγκεα, του Εθνικού Ινστιτούτου Ιστορικής και Καλλιτεχνικής Κληρονομιάς (Iphan), το Βαλόνγκο αξίζει να μνημονεύεται «μαζί με χώρους όπως η Χιροσίμα ή το Άουσβιτς-Μπιρκενάου».
Η προστασία της κληρονομιάς, πρόσθεσε μιλώντας στην Επιτροπή, «μας αναγκάζει να θυμόμαστε αυτά τα μέρη της ιστορίας της ανθρωπότητας που απαγορεύεται να ξεχάσουμε».
Η Βραζιλία ήταν η βασική πύλη εισόδου για τους Αφρικανούς σκλάβους στην Αμερική.
Έπειτα από το μακρύ ταξίδι που έκαναν για να διασχίσουν τον Ατλαντικό Ωκεανό, οι αποστεωμένοι Αφρικανοί σκλάβοι κρατούνταν σε ένα μέρος του λιμανιού για να πάρουν βάρος, ώστε να μπορέσουν να πουληθούν στα σκλαβοπάζαρα.
Πολλοί δεν κατάφεραν να επιζήσουν και ενταφιάζονταν σε κοντινό νεκροταφείο.
Η προβλήτα του Βαλόνγκο είναι το πιο σημαντικό φυσικό τεκμήριο που συνδέεται με την άφιξη Αφρικανών σκλάβων στην αμερικανική ήπειρο.
Το εμπόριο σκλάβων απαγορεύθηκε στη Βραζιλία το 1831 όταν η χώρα ανακήρυξε την ανεξαρτησία της από την Πορτογαλία, όμως συνεχίστηκε παράνομα έως το 1888, οπότε καταργήθηκε η δουλεία.
Περίπου 4 εκατομμύρια σκλάβοι έφτασαν στη Βραζιλία για να εργαστούν στην Αμερική από τον 17ο έως το τέλος του 19ου αιώνα.
Μέχρι πρόσφατα, η προβλήτα ήταν θαμμένη κάτω από μια πλατεία, έναν δρόμο και έναν χώρο στάθμευσης.
Ο αρχαιολογικός χώρος ήρθε στο φως το 2011 με τις εργασίες που έγιναν για την ανανέωση της περιοχής του λιμανιού με την ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων του 2016.
