Στην τελική ευθεία μπαίνει η προεκλογική περίοδος στην Τουρκία, καθώς οι βουλευτικές εκλογές θα πραγματοποιηθούν στις 12 Ιουνίου. Δύο νέες δημοσκοπήσεις δίνουν ισχυρό προβάδισμα στο κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν με 50,93% και 48,6% αντίστοιχα. Ο βασικότερος αντίπαλος του, το Ρεπουμπλικανό Λαϊκό Κόμμα (κεμαλιστές) ακολουθεί με μεγάλη διαφορά (25,78% και 28,3%).
Σε περίπτωση εκλογικής νίκης ο Ερντογάν θα ανανεώσει για τρίτη συνεχόμενη φορά τη θητεία. Η οικονομική ανάπτυξη της τελευταίας δεκαετίας, η ,κατά πολλούς αναλυτές, φιλόδοξη εξωτερική πολιτική με αποστάσεις από τη Δύση και αντίστοιχα σύσφιξη των σχέσεων με τις ισλαμικές χώρες ( και ειδικά το Ιράν) αλλά και ο επιτυχής προσεταιρισμός των φτωχών στρωμάτων είναι κάποιες από τις αιτίες της κυριαρχίας του Ερντογάν.
Υπενθυμίζεται πως το κυβερνών κόμμα από το 2007, ύστερα και από την επιτυχή αναθεώρηση του Συντάγματος, έχει περιορίσει σημαντικά την παραδοσιακή εξουσία του στρατού, ενώ σε εξέλιξη βρίσκονται δικαστικές έρευνες για την εμπλοκή υψηλόβαθμων στρατιωτικών σε απόπειρες πραξικοπήματος και γενικότερα πολιτικής αστάθειας ( υπόθεση Εργκένεκον και Βαριοπούλα). Επιπλέον, τα δειλά ανοίγματα προς τους Κούρδους ( τηλεοπτικά κανάλια στην κουρδική γλώσσα, επαναφορά της διδασκαλίας στα μειονοτικά σχολεία), συνιστούν σύμφωνα και με τον αρχιτέκτονα της πολιτικής Ερντογάν, τον Τούρκο υπουργό εξωτερικών Νταβούτογλου, την επαναθεμελίωση της τουρκικής ταυτότητας.
Από την άλλη μεριά, για τους αντιπάλους του, η κρυφή ατζέντα συνίσταται στην περαιτέρω ισλαμοποίηση της πολιτικής ζωής και στην αναίρεση των κεμαλικών κατακτήσεων ( εθνικισμός-κοσμικό κράτος)
