Τον θάνατο του γιου του Μουαμάρ Καντάφι, Σαΐφ αλ-Ισλάμ μεταδίδουν μέσα ενημέρωσης στη Λιβύη.
Οι λεπτομέρειες σχετικά με τις συνθήκες του θανάτου του 53χρονου δεν έχουν γίνει ακόμη σαφείς. Παρά το γεγονός ότι δεν κατείχε επίσημη θέση, θεωρείτο κάποτε η πιο ισχυρή προσωπικότητα της πλούσιας σε πετρέλαιο χώρας της Βόρειας Αφρικής μετά τον πατέρα του Μουαμάρ Καντάφι, ο οποίος κυβέρνησε για περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες.
Ο Σαΐφ αλ-Ισλάμ Καντάφι διαμόρφωσε την πολιτική και μεσολάβησε σε υψηλού προφίλ, ευαίσθητες διπλωματικές αποστολές. Ηγήθηκε των συνομιλιών για την εγκατάλειψη των όπλων μαζικής καταστροφής από τη Λιβύη και διαπραγματεύτηκε αποζημιώσεις για τις οικογένειες των θυμάτων της βομβιστικής επίθεσης στην πτήση 103 της Pan Am πάνω από το Λόκερμπι της Σκωτίας το 1988.
Ο Σαΐφ αλ-Ισλάμ συνεργάστηκε με τη Δύση και αυτοπροβλήθηκε ως μεταρρυθμιστής, ζητώντας τη θέσπιση συντάγματος και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Με σπουδές στο London School of Economics και άπταιστη γνώση της αγγλικής γλώσσας, θεωρείτο κάποτε από πολλές κυβερνήσεις ως το αποδεκτό, φιλικό προς τη Δύση πρόσωπο της Λιβύης.
Όταν όμως το 2011 ξέσπασε η εξέγερση κατά της μακροχρόνιας διακυβέρνησης του Καντάφι, ο Σαΐφ αλ-Ισλάμ προτίμησε αμέσως την πίστη στην οικογένεια και τη φυλή του και έγινε ο «αρχιτέκτονας» της βίαιης καταστολής των ανταρτών, τους οποίους αποκαλούσε «αρουραίους».
Σε συνέντευξή του στο Reuters κατά τη διάρκεια της εξέγερσης, δήλωσε: «Πολεμάμε εδώ στη Λιβύη, πεθαίνουμε εδώ στη Λιβύη». Προειδοποίησε ότι θα χυθεί πολύ αίμα και ότι η κυβέρνηση θα πολεμήσει μέχρι τον τελευταίο άνδρα και γυναίκα και την τελευταία σφαίρα. «Όλη η Λιβύη θα καταστραφεί. Θα χρειαστούμε 40 χρόνια για να καταλήξουμε σε συμφωνία για το πώς θα διοικούμε τη χώρα, γιατί σήμερα όλοι θα θέλουν να γίνουν πρόεδροι ή εμίρηδες και όλοι θα θέλουν να διοικούν τη χώρα», είπε, κουνώντας το δάχτυλό του προς την κάμερα σε τηλεοπτική εκπομπή.
Ο Σαΐφ αλ- Ισλάμ Καντάφι βρισκόταν υπό καταδίωξη από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Το 2015 είχε καταδικαστεί ερήμην σε θάνατο από λιβυκό δικαστήριο για τη βίαιη καταστολή των ειρηνικών διαδηλώσεων του 2011, που οδήγησαν στην ανατροπή του πατέρα του, αν και αργότερα του παρασχέθηκε αμνηστία.
Με πληροφορίες από Reuters
