Η πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης του Μισέλ Μπαρνιέ στη Γαλλία υπεψηφίστηκε, η πρώτη φορά που καταρρέει κυβέρνηση στη χώρα λόγω ψήφου δυσπιστίας από το 1962.
Συγκεκριμένα, 331 βουλευτές υπερψήφισαν την πρόταση μομφής της Αριστεράς κατά της κυβέρνησης Μπαρνιέ, με τον πρώην Ευρωπαίο Επίτροπο να αποτελεί τον πρωθυπουργό της Γαλλίας με τη μικρότερη θητεία στη σύγχρονη ιστορία. Μετά από σχεδόν τρεις μήνες σιωπηρής υποστήριξης της κυβέρνησης Μπαρνιέ, ο ακροδεξιός Εθνικός Συναγερμός της Μαρίν Λεπέν συστρατεύτηκε με τον ετερόκλιτο αριστερό συνασπισμό του Νέου Λαϊκού Μετώπου.
Ο Μπαρνιέ είναι πιθανό να παραμείνει ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός, καθώς ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν θα επιλέγει τον διάδοχό του, μία διαδικασία που θα μπορούσε να διαρκέσει μέχρι τις πρώτες εβδομάδες του 2025. Σύμφωνα με τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης, ο Μακρόν εξετάζει ήδη κάποια ονόματα ως πιθανούς αντικαταστάτες του Μπαρνιέ. Μεταξύ των ονομάτων που έχουν ακουστεί είναι του Τιερί Μπρετόν, του Φρανσουά Μπαϊρού και του υπουργού Εσωτερικών, Μπρουνό Ρεϊτό.
Υπάρχει επίσης η πιθανότητα ο Μακρόν να διορίσει μια μη εκλεγμένη κυβέρνηση τεχνοκρατών.
Σε αχαρτογράφητα νερά η Γαλλία μετά την πτώση της κυβέρνησης Μπαρνιέ
Η πολιτική κρίση που έχει καταλάβει τη Γαλλία έρχεται μόλις λίγες εβδομάδες μετά την κατάρρευση του γερμανικού συνασπισμού του Όλαφ Σολτς, με τα δύο ισχυρότερα κράτη της ΕΕ να βρίσκονται σε κυβερνητική αστάθεια. Η κατάσταση που διαμορφώνεται πλέον στη Γαλλία αντανακλά, εν μέρει, και λάθη του Μπαρνιέ. Πρότεινε έναν υπερβολικά φιλόδοξο -αλλά και αμφιλεγόμενο προϋπολογισμό με στόχο τη μείωση του ελλείμματος στο 5% έως το τέλος του 2025, ακόμη περισσότερο από ό,τι απαιτούσαν οι Βρυξέλλες.
Η Γαλλία είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα μπει στο νέο έτος χωρίς προϋπολογισμό, και ενώ θα μπορούσε να ζητηθεί από τον Μπαρνιέ να παραμείνει ως υπηρεσιακός παράγοντας και να προωθήσει νόμους έκτακτης ανάγκης, δύσκολα θα μπορούσαν να μειώσουν το έλλειμμα της χώρας - που σήμερα προβλέπεται στο 6,1% του ΑΕΠ και έχει προκαλέσει την αντίδραση τόσο των χρηματοπιστωτικών αγορών, όσο και των Βρυξέλλων.
Μερίδα αναλυτών εκτιμούν πως ο Μπαρνιέ υποτίμησε την πολυπλοκότητα ενός κοινοβουλίου που μεταμορφώθηκε από την τελευταία φορά που ο ίδιος δραστηριοποιήθηκε πολιτικά στη Γαλλία. Αποτελείται πλέον από ριζοσπαστικά αριστερά, ακροδεξιά και δεξιά μπλοκ, καθώς και ένα συμπιεσμένο κέντρο. Ακόμη και οι ίδιοι οι υποστηρικτές της κυβέρνησής του είχαν βυθιστεί σε πολιτικές εσωτερικές διαμάχες, έχοντας στο μυαλό τους τις προεδρικές φιλοδοξίες του 2027. Αλλά ο Μπαρνιέ αρνήθηκε να διαπραγματευτεί με τον Εθνικό Συναγερμό της Λεπέν, και στη συνέχεια αναγκάστηκε να της προσφέρει δαπανηρές παραχωρήσεις, οι οποίες αποδείχθηκαν ανεπαρκείς.
