Φεμινιστικά ιδρύματα δεν υποστηρίζουν οργανώσεις που ασχολούνται με φυλακισμένες γυναίκες, καθώς οι δωρητές αποφεύγουν να χρηματοδοτήσουν πρότζεκτς που απευθύνονται σε άτομα με «σύνθετες» αφηγήσεις, καταγγέλλει η δικηγόρος και ακτιβίστρια, Σαμπρίνα Μαχτάνι.
Η Μαχτάνι, ιδρύτρια της MKO «Women Beyond Wall» (WBW), είπε ότι πολλές οργανώσεις σε όλο τον κόσμο κάνουν ζωτικής σημασίας έργο «υποστήριξης ορισμένων από τις πιο περιθωριοποιημένες και παραμελημένες γυναίκες» στην κοινωνία, συμπεριλαμβανομένης της παροχής βασικών νομικών υπηρεσιών και της μείωσης του χρόνου προφυλάκισης.
Ωστόσο, το μέλλον τους είναι ασαφές, εν μέρει λόγω της ανεπαρκούς χρηματοδότησης από κύρια φεμινιστικά ιδρύματα καθώς και από άλλους χορηγούς, πρόσθεσε.
Σε μια έρευνα που δημοσιεύτηκε από την WBW, πάνω από το 60% των οργανώσεων που εργάζονται με φυλακισμένες γυναίκες δήλωσαν ότι βρίσκονται σε επισφαλή οικονομική κατάσταση και πάνω από το ένα τέταρτο δήλωσε ότι μπορεί να μην μπορέσουν να λειτουργήσουν το επόμενο έτος λόγω έλλειψης κεφαλαίων.
Ίσως, το πιο εντυπωσιακό, είναι ότι περισσότερο από το 70% δήλωσε ότι δεν έλαβε χρηματοδότηση από φεμινιστικά ιδρύματα. «Τα ιδρύματα που χρηματοδοτούν φεμινιστικές οργανώσεις δεν ενδιαφέρονται για θέματα φυλακισμένων», αναφέρει ένας οργανισμός.
«Υπάρχει γενικά μια αρνητική αντίληψη για τις γυναίκες στη φυλακή και αυτό δυσκολεύει την κοινωνία να τις υποστηρίξει. Το ζήτημα του εγκλήματος δεν ενδιαφέρει ποτέ τους περισσότερους δωρητές ή εταιρικούς [χρηματοδότες] και πολλοί θα επέλεγαν να μην συνδεθούν με τις φυλακές» σημειώνεται.
Αν και υπάρχει έλλειψη ακριβών δεδομένων, η Penal Reform International υπολογίζει τον παγκόσμιο πληθυσμό των γυναικών στις φυλακές σε περίπου 740.000.
Η Μαχτάνι τονίζει ότι «αυτές είναι μερικές από τις πιο περιθωριοποιημένες γυναίκες και, πραγματικά, δεν πρέπει να κοιτάμε αριθμούς. Θα πρέπει να εξετάσουμε ποιες είναι οι γυναίκες που χρειάζονται περισσότερο υποστήριξη και βοήθεια. Στην πραγματικότητα το βασικό δόγμα των φεμινιστικών αρχών χρηματοδότησης είναι: […] χρηματοδοτήστε αυτές που [υπόκεινται] περισσότερο στην έμφυλη καταπίεση».
«Ίσως υπάρχει μια γυναίκα που έχει υποστεί ενδοοικογενειακή βία και κατέληξε να σκοτώσει τον άντρα της σε αυτοάμυνα ή ως αντίδραση. Αυτό είναι πολύ πιο περίπλοκο, σωστά; Είναι πιο περίπλοκο να το πουλάς στους δωρητές σου, στο διοικητικό συμβούλιο σου» προσθέτει και σημειώνει πως «έχουμε συγκεκριμένα χαρτοφυλάκια που επικεντρώνονται στα δικαιώματα ΛΟΑΤΚΙ, για παράδειγμα, ή στα δικαιώματα αναπαραγωγικής υγείας. Γιατί δεν μπορούμε να έχουμε συγκεκριμένα χαρτοφυλάκια που να επικεντρώνονται στον γυναικείο εγκλεισμό;» συνεχίζει.
Η έρευνα που φέρει τον τίτλο «Forgotten By Funders», περιλαμβάνει απαντήσεις από 34 οργανισμούς σε 24 χώρες, όπως η Νιγηρία, η Νότια Αφρική, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστραλία και η Ινδία.
Με πληροφορίες από Guardian
