«Ο Τομ Φέλτον δείχνει διαφορετικός. Ο άντρας μπροστά μου δεν θα μπορούσε να μοιάζει λιγότερο με τον Ντράκο Μαλφόι. Το ξανθό μαλλί έχει φύγει προ πολλού. Φοράει μάλλινη ζακέτα και πίνει τσάι- πριν μιλήσουμε, εξηγεί ευγενικά ότι πρέπει πρώτα τηλεφωνήσει στη μητέρα του. Κακός να σου πετύχει».
Με αυτά τα λόγια, ο δημοσιογράφος Λούις Τσίλτον της βρετανικής Indpendent «συστήνει» εκ νέου τον Τομ Φέλτον, που έγινε διάσημος μέσα από τις ταινίες Χάρι Πότερ και τώρα κυκλοφορεί ένα βιβλίο με απομνημονεύματα, το «Beyond the Wand: The Magic and Mayhem of Growing Up a Wizard»
Έχουν περάσει 11 χρόνια από την τελευταία ταινία «Harry Potter and the Deathly Hallows – Part 2», και πάνω από δύο δεκαετίες από τότε που υποδύθηκε για πρώτη φορά τον Ντράκο Μαλφόι. Παρά τον αξιομνημόνευτο ρόλο του στο «Rise of the Planet of the Apes» του 2011 και τις συμμετοχές του στα δράματα εποχής «Belle» (2013) και «A United Kingdom» (2017) της Amma Asante, ο 35χρονος σήμερα ηθοποιός, δυσκολεύτηκε να ξεφύγει από το βάρος του Χάρι Πότερ.
Στο βιβλίο του θυμάται τη σκληρή πραγματικότητα των οντισιόν στο Χόλιγουντ ως ενήλικας. «Δεν ήταν πραγματικά επιστροφή στις οντισιόν. Ήταν να μάθεις να κάνεις οντισιόν από την αρχή», λέει. «Όταν φέρνουν παιδιά, το μισό είναι: "Μπορείς να σταθείς στο σημείο, να μην κοιτάξεις το φακό της κάμερας και να ακολουθείς βασικές οδηγίες;". Πόσο καλό μπορεί να είναι ένα επτάχρονο παιδί σε οτιδήποτε;».
«Όταν πηγαίνεις εκεί ως 20χρονος, ειδικά στο Λος Άντζελες, οι οντισιόν είναι πολύ πιο συχνές και σκληρές. Είναι ένα μάθημα - όχι απαραίτητα στη βιαιότητα, αλλά στην αποδοχή», συνεχίζει. Η μόνη εξαίρεση ήταν το «Rise of the Planet of the Apes», ένα μεγάλο μπλοκμπάστερ που έφτασε στην πόρτα του χωρίς οντισιόν. «Ήταν ένα απίστευτο παράδοξο που δεν έχει συμβεί ξανά από τότε», λέει.
Το «Beyond the Wand» καλύπτει τη ζωή Τομ Φέλτον, πριν, στη διάρκεια και μετά τον Χάρι Πότερ. Το μεγαλύτερο μέρος της αποτελείται από ανέκδοτες ιστορίες για εποχή που συμμετείχε στο franchise - τις σχέσεις με τους υπόλοιπους ηθοποιούς, τις εφηβικές του παραβάσεις εκτός οθόνης. Προς το τέλος, όμως, μιλά επίσης ανοιχτά για τους αγώνες του με την ψυχική του υγεία στα χρόνια που ακολούθησαν, οι οποίοι κορυφώθηκαν με μια παρέμβαση και δύο σύντομες παραμονές σε κέντρο αποτοξίνωσης, καθώς και με τον χωρισμό του από τη μακροχρόνια σύντροφό του, τη βοηθό κασκαντέρ Τζέιντ Ολίβια Γκόρντον.
«Με ενθάρρυναν κάποιοι άνθρωποι, συγκεκριμένα η Έμα Γουότσον, να πω όλη την ιστορία και να μην διαλέξω μόνο τα ωραία κομμάτια», λέει. «Όχι μόνο επειδή ήταν καθαρτικό για μένα. Αλλά και με την ελπίδα ότι το να μοιραστώ αυτά τα κομμάτια της ιστορίας μου θα βοηθήσει άλλους που ίσως δεν περνούν την καλύτερη φάση τους».
Μιλώντας συγκεκριμένα για τον αλκοολισμό του, τον περιγράφει περισσότερο ως «σύμπτωμα» και όχι ως αιτία. «Η πραγματικότητα της δικής μου εμπειρίας ήταν ότι είχα μια ομάδα ανθρώπων γύρω μου που με ήξεραν αρκετά καλά ώστε να γνωρίζουν ότι δεν ήμουν ευτυχισμένος. Ότι δεν ήμουν ο Τομ που ήξεραν. Δεν σκεφτόμουν καθαρά. Και αυτό έχει να κάνει λιγότερο με το τι έκανα και περισσότερο με το ότι μπορούσαν να δουν ότι χρειαζόμουν βοήθεια. Νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι όταν βρίσκονται σε θολά νερά δεν αναγνωρίζουν πόσο θολά είναι».
Ίσως δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η Έμα Γουότσον ήταν εκείνη που τον ενθάρρυνε να ανοιχτεί. Άλλωστε με την Hermione Granger των Χάρι Πότερ μοιράζονταν πάντα ένα ξεχωριστό δέσιμο, που χρονολογείται από τότε που η Έμα Γουότσον- τέσσερα χρόνια νεότερή του - τον ακολουθούσε «σαν κουτάβι που ζητούσε απεγνωσμένα την προσοχή του» (τα λόγια της) στα γυρίσματα της ταινίας «The Philosopher's Stone».
Η φιλία τους αποτελεί εδώ και καιρό σημείο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τους λάτρεις του Χάρι Πότερ. «Νομίζω ότι μόνο μέσω των comic cons γνώρισα αυτή την ιδέα του "shipping"», λέει. (Για όσους δεν γνωρίζουν, πρόκειται για την επιθυμία των φανς να βρίσκονται μαζί οι ήρωές τους, στην πραγματική ζωή ή στην οθόνη). «Γνωρίζω την Έμα και δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό», προσθέτει.
Όσο για το αν θα ήταν πρόθυμος να συμμετάσχει σε κάποιο νέο Χάρι Πότερ, εμφανίζεται δεκτικός στην ιδέα: «Θα έλεγα ψέματα αν έλεγα ότι δεν θα το σκεφτόμουν». Είναι σαφές ότι έχει προσπαθήσει να προχωρήσει, παρόλο που θυμάται τον ρόλο με νοσταλγία. «Σίγουρα δεν μου λείπει ο Ντράκο Μαλφόι, αλλά είμαι πολύ τρυφερά δεμένος μαζί του», λέει.
