Ένα νέο έγγραφο που διέρρευσε από τις ΗΠΑ αποκαλύπτει ότι το Ισραήλ σχεδίαζε να χτυπήσει το Ιράν τα ξημερώματα της 19ης Οκτωβρίου και συγκεκριμένα από τις 3 μέχρι τις 4 τα ξημερώματα.
Ωστόσο η απάντηση του Ισραήλ στο κύμα πυραυλικών επιθέσεων που υπολογίστηκαν σε περίπου 200 από το Ιράν την 1η Οκτωβρίου ακόμα δεν έχει δοθεί και τα επαπειλούμενα ισραηλινά αντίποινα βρίσκονται σε αναμονή, με την Τεχεράνη να διαρρέει επίσης ότι εάν το Ισραήλ επιτεθεί σε πυρηνικές, πετρελαϊκές ή ενεργειακές υποδομές ή πραγματοποιήσει στοχευμένες εξουδετερώσεις, το Ιράν θα «αντεπιτεθεί» με τουλάχιστον 1.000 πυραύλους.
Στις 18 Οκτωβρίου το Ισραήλ επιβεβαιώνει ότι μία τακτική επιχείρηση των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) το προηγούμενο εικοσιτετράωρο στη νότια Γάζα και συγκεκριμένα στη Ράφα, σκότωσε τον ηγέτη της Χαμάς, Γιαχία Σινουάρ, παρόλο που ο «αρχιτέκτονας» των επιθέσεων της 7ης Οκτωβρίου δεν αποτελούσε στόχο της εν λόγω επιχείρησης.
Τον θάνατο του Γιαχία Σινουάρ καλωσορίζουν τόσο οι ΗΠΑ -ο στενότερος σύμμαχος του Ισραήλ- όσο και η διεθνής κοινότητα, με την Ουάσινγκτον να δηλώνει πως πρόκειται για μια καθοριστική στιγμή για τον πόλεμο στη Γάζα και την επιστροφή των ομήρων στο Ισραήλ. Για τη Χεζμπολάχ όμως, η δολοφονία Σινουάρ αποτελεί την έναρξη «μιας νέας και κλιμακούμενης φάσης στη σύγκρουσή της με το Ισραήλ» όπως η ίδια οργάνωση ανακοίνωσε. Παράλληλα, το μήνυμα των ΗΠΑ προς το Ισραήλ διατυπώνεται σχεδόν από κάθε ανώτερο ή ανώτατο αξιωματούχο του Λευκού Οίκου - ο θάνατος του αρχηγού της Χαμάς μπορεί να σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους των πολέμων σε Γάζα και Λίβανο.
Το χτύπημα στην κατοικία Νετανιάχου
Για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, o θάνατος Σινουάρ είναι «σημαντικό ορόσημο στην παρακμή της κακής εξουσίας της Χαμάς», με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό να παίρνει σαφείς αποστάσεις από οποιοδήποτε σενάριο εκεχειρίας σκιαγραφούν οι ΗΠΑ ενόψει αμερικανικών εκλογών, διαμηνύοντας σε διάγγελμά του ότι «το έργο του Ισραήλ δεν έχει ολοκληρωθεί». Της δολοφονίας Σινουάρ είχε προηγηθεί -στις 14 Οκτωβρίου- η ανάπτυξη του προηγμένου συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ στο Ισραήλ, μαζί με περίπου 100 Αμερικανούς στρατιώτες για τη λειτουργία του.
Το πρωί της 19ης Οκτωβρίου, αντί για τα ισραηλινά αντίποινα στην ιρανική πυραυλική επίθεση, drones εκτοξεύονται από τον Λίβανο με στόχο την οικία του Μπενιαμίν Νετανιάχου, με τον ίδιο να αποδίδει το χτύπημα στο Ιράν και την Τεχεράνη να το μετακυλίει στη Χεζμπολάχ, η οποία μετέπειτα ανέλαβε επίσημα την ευθύνη. Το ίδιο βράδυ διαρρέονται άκρως απόρρητα έγγραφα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών που περιέγραφαν τις προετοιμασίες του Ισραήλ για ένα χτύπημα αντιποίνων στο Ιράν.
Συγκοινωνούντα δοχεία αμερικανικές εκλογές και ισραηλινά αντίποινα στο Ιράν
Κι ενώ η εξωτερική πολιτική δεν κρίνει τις εκλογές, ο παρατεταμένος πόλεμος στην Ουκρανία και ο ολοένα διευρυνόμενος πόλεμος στη Μέση Ανατολή -για τον οποίο οι ΗΠΑ έχουν δαπανήσει πολλά και στον οποίο εμπλέκονται όλο και περισσότερο- μπορεί να επηρεάσει την οριακή προεδρική κούρσα της 5ης Νοεμβρίου. Ενώ η οικονομία κατέχει τα πρωτεία στα κριτήρια ψήφου, δημοσκόπηση του Σεπτεμβρίου από το κέντρο ερευνών Pew Research διαπίστωσε ότι για το 62% των ψηφοφόρων η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ είναι ένα θέμα πολύ σημαντικό για αυτούς. Οι ανησυχίες για την αμερικανική εξωτερική πολιτική ήταν βασικές ιδίως για το 70% των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων, καθώς και για το 54% των Δημοκρατικών.
Και για την Κάμαλα Χάρις το δίλημμα είναι το εξής: Αν «αγκαλιάσει» ένα ισραηλινό χτύπημα ως δικαιολογημένη πράξη αυτοάμυνας, θα έρθει σε αντίθεση με την επιμονή της κυβέρνησης Μπάιντεν ότι είναι καιρός να σταματήσουν οι κύκλοι της βίας στη Μέση Ανατολή και όλες οι πλευρές να κάνουν ένα βήμα πίσω. Και θα μπορούσε κάλλιστα να πυροδοτήσει αντιδράσεις στην προοδευτική πλευρά των Δημοκρατικών που την χαρακτηρίζουν -κυρίως off camera- υπερβολικά πρόθυμη να αφήσει το Ισραήλ να χρησιμοποιήσει αμερικανικά όπλα για να εκτροχιάσει πλήρως τη Μέση Ανατολή. Στον αντίποδα, αν η Χάρις επικρίνει οποιαδήποτε ισραηλινή στρατιωτική δράση, ο Ντόναλντ Τραμπ και η American Israel Public Affairs Committee -η φιλοϊσραηλινή οργάνωση πίεσης που έχει υποστηρίξει σε μεγάλο βαθμό την προσέγγιση του Νετανιάχου- θα την κατηγορήσουν ότι είναι αδύναμη όσον αφορά την υπεράσπιση του Ισραήλ και πιο αδύναμη όσον αφορά το Ιράν.
