O φωτογράφος Burhan Ozbilici έγινε τη Δευτέρα αυτόπτης μάρτυρας της δολοφονίας του πρέσβη της Ρωσίας στην Τουρκία, Αντρέι Καρλόφ, κατά τη διάρκεια έκθεσης φωτογραφίας στην Άγκυρα. Ο Ozbilici περιγράφει στο Associated Press όσα έζησε και πώς κατάφερε να καταγράψει την επίθεση.
Ολόκληρη η μαρτυρία του:
«Έμοιαζε σαν μια εκδήλωση ρουτίνας, τα εγκαίνια μιας έκθεσης φωτογραφιών της Ρωσίας. Έτσι, όταν ένας άντρας με σκούρο κοστούμι και γραβάτα έβγαλε ένα όπλο, έμεινα άναυδος και σκέφτηκα πως πρόκειται για θεατρικό ενσταντανέ.
Αντιθέτως, ήταν μια προμελετημένη δολοφονία εν ψυχρώ, που εκτυλίχθηκε μπροστά μου και μπροστά σε άλλους, οι οποίοι έτρεχαν τρομοκρατημένοι για να καλυφθούν, καθώς ο αδύνατος, κοντοκουρεμένος άντρας πυροβολούσε τον ρώσο πρέσβη.
Οι πυροβολισμοί, τουλάχιστον οκτώ, αντήχησαν δυνατά μέσα στη γκαλερί. Ξέσπασε πανδαιμόνιο. Άνθρωποι ούρλιαζαν, κρύβονταν πίσω από κολόνες και κάτω από τραπέζια και κείτονταν στο έδαφος. Ήμουν φοβισμένος και μπερδεμένος, αλλά βρήκα μερική κάλυψη πίσω από έναν τοίχο και έκανα τη δουλειά μου: έβγαλα φωτογραφίες.
Η έκθεση με τίτλο «Από το Καλίνινγκραντ στην Καμτσάτκα, με τα μάτια ταξιδιωτών» περιλάμβανε φωτογραφίες από το δυτικό άκρο της Ρωσίας στη Βαλτική μέχρι τη χερσόνησο της Καμτσάτκα στα ανατολικά. Αποφάσισα να πάω απλώς επειδή βρισκόταν στον δρόμο μου προς το σπίτι, από το γραφείο στην Άγκυρα.
Όταν έφθασα, οι ομιλίες είχαν ήδη αρχίσει. Όταν ξεκίνησε τον λόγο του ο ρώσος πρέσβης Αντρέι Καρλόφ, πλησίασα για να τον φωτογραφίσω πιστεύοντας ότι οι φωτογραφίες θα ήταν χρήσιμες για θέματα ρωσοτουρκικών σχέσεων.
Μιλούσε ήπια και -από ό,τι μπορούσα να καταλάβω- με αγάπη για την πατρίδα του, σταματώντας κατά διαστήματα για να επιτρέψει στον διερμηνέα να μεταφράσει τα λόγια του στα τουρκικά. Θυμάμαι να σκέφτομαι πόσο ήρεμος και ταπεινός έδειχνε.
Τότε ήρθαν οι απανωτοί πυροβολισμοί και ξέσπασε πανικός στο ακροατήριο. Το σώμα του πρέσβη κείτονταν στο έδαφος, μόλις λίγα μέτρα μακριά από εμένα. Δεν έβλεπα αίμα γύρω του, σκέφτομαι ότι μπορεί να τον πυροβόλησε στην πλάτη.
Μου πήρε μερικά δευτερόλεπτα για να συνειδητοποιήσω τι είχε συμβεί. Ένας άνδρας είχε πεθάνει μπροστά μου, μια ζωή χάθηκε μπροστά στα μάτια μου. Μετακινήθηκα πίσω και στα αριστερά, καθώς ο ένοπλος -που αργότερα ταυτοποιήθηκε ως ο αστυνομικός Μεβλούτ Μερτ Αλτιντάς- κουνούσε το όπλο του προς τον κόσμο που βρισκόταν στη δεξιά πλευρά του δωματίου.
Στην αρχή δεν μπορούσα να καταλάβω τι κίνητρο είχε ο δράστης. Σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι κάποιος Τσετσένος μαχητής. Αλλά ο κόσμος είπε αργότερα ότι φώναζε για το Χαλέπι της Συρίας. Άρα, ήταν μάλλον θυμωμένος για τους ρωσικούς βομβαρδισμούς στο Χαλέπι, που αποσκοπούσαν στην εκδίωξη των αντικυβερνητικών ανταρτών. Πολλοί άμαχοι έχουν σκοτωθεί στις μάχες. Φώναξε επίσης «Ο Αλλάχ είναι μεγάλος» (Allahu akbar), αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω τα υπόλοιπα που είπε στα αραβικά.
Ο ένοπλος ήταν ταραγμένος. Περπατούσε γύρω από τη σορό του πρέσβη, σπάζοντας μερικές από τις φωτογραφίες που κρέμονταν στον τοίχο. Ήμουν φοβισμένος, φυσικά, και ήξερα τι κίνδυνο διέτρεχα αν ο ένοπλος στρεφόταν προς το μέρος μου. Αλλά προχώρησα λίγο και τον φωτογράφισα καθώς εκφόβιζε το απελπισμένο, εγκλωβισμένο ακροατήριο.
Σκεφτόμουν αυτό: «Είμαι εδώ. Ακόμη και αν τραυματιστώ ή σκοτωθώ, είμαι δημοσιογράφος. Πρέπει να κάνω τη δουλειά μου. Θα μπορούσα να τρέξω μακριά χωρίς να τραβήξω φωτογραφίες... Αλλά δεν θα είχα μία σωστή απάντηση όταν θα με ρωτούσαν αργότερα "γιατί δεν τράβηξες φωτογραφίες;"».
Σκέφτηκα ακόμα και τους φίλους και τους συναδέλφους μου που σκοτώθηκαν τραβώντας φωτογραφίες στις εμπόλεμες ζώνες κατά τη διάρκεια των περασμένων ετών. Και καθώς έτρεχε το μυαλό μου, είδα τον ένοπλο να είναι ταραγμένος -και κατά παράδοξο τρόπο, να έχει αυτοέλεγχο. Φώναζε στον κόσμο να μείνει πίσω. Οι φύλακες ασφαλείας μας διέταξαν να εκκενώσουμε την αίθουσα και φύγαμε.
Ασθενοφόρα και τεθωρακισμένα οχήματα έφτασαν σύντομα και ξεκίνησε η αστυνομική επιχείρηση. Ο δράστης σκοτώθηκε αργότερα κατά την ανταλλαγή πυροβολισμών.
Όταν γύρισα στο γραφείο μου για να επεξεργαστώ τις φωτογραφίες μου, σοκαρίστηκα όταν είδα ότι ο ένοπλος στεκόταν πίσω από τον πρέσβη καθώς εκείνος μιλούσε. Σαν να ήταν φίλος του ή σωματοφύλακας.»
σχόλια