Στο Πανιπάτ της Ινδίας, οι δρόμοι και τα εργοστάσια είναι γεμάτα από σκόνη και χνούδι ρούχων. Κάθε μέρα, δεκάδες χιλιάδες εργάτες, όπως η 27χρονη Νίρμα Ντέβι, ανακυκλώνουν τόνους από απορριμμένα ρούχα που προέρχονται από την Ευρώπη, την Αμερική και την Ασία. Το Πανιπάτ θεωρείται το «παγκόσμιο κέντρο ανακύκλωσης υφασμάτων», όμως πίσω από αυτή την εντυπωσιακή βιτρίνα κρύβεται ένα βαθιά ανησυχητικό τίμημα για την υγεία των εργατών και το περιβάλλον.
Η Ντέβι και οι συνάδελφοί της δουλεύουν μέσα σε πνιγηρούς χώρους χωρίς εξαερισμό, όπου τα μικροσκοπικά σωματίδια υφασμάτων αιωρούνται μόνιμα στον αέρα. Οι περισσότεροι εργάτες δεν έχουν ούτε μάσκες, ούτε ιατρική κάλυψη. Πολλοί αναπτύσσουν χρόνιες παθήσεις, όπως άσθμα και ΧΑΠ, παρόμοιες με εκείνες που προκαλεί το κάπνισμα.
Σύμφωνα με τοπικούς γιατρούς, η πλειονότητα των ασθενών στα δημόσια νοσοκομεία του Πανιπάτ είναι πρώην εργάτες της υφαντουργίας. «Οι μικροΐνες συσσωρεύονται στα πνευμόνια τους με τα χρόνια. Πολλοί δεν διαγιγνώσκονται ποτέ σωστά και καταλήγουν με ανεπανόρθωτες βλάβες», δηλώνει ένας κρατικός γιατρός που επιβλέπει την καταπολέμηση της φυματίωσης.
Ινδία: Το περιβαλλοντικό τίμημα της «πράσινης» ανακύκλωσης
Η ρύπανση δεν σταματά μέσα στα εργοστάσια. Τα περισσότερα από τα περίπου 600 βαφεία και μονάδες λεύκανσης γύρω από την πόλη, πολλά παράνομα, απορρίπτουν τα λύματά τους απευθείας στα υπόγεια ύδατα ή στον ποταμό Γιαμούνα, μέσω του βιομηχανικού αγωγού Drain No. 2. Εργαστηριακές αναλύσεις έδειξαν συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων, όπως μόλυβδο, κάδμιο και νικέλιο, πολύ πάνω από τα νόμιμα όρια.
Στις αγροτικές κοινότητες γύρω από το Πανιπάτ, οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να σφραγίσουν τα πηγάδια τους, αφού το νερό θεωρείται επικίνδυνο για κατανάλωση. «Το νερό είναι κατάρα. Όποιος το πίνει, αρρωσταίνει», λέει ο κάτοικος Χαρτέι Σινγκ. Οι τοπικές οικογένειες αναφέρουν αύξηση καρκίνων, δερματοπαθειών και καρδιακών νοσημάτων τα τελευταία χρόνια.
Παρά τις επανειλημμένες εντολές του Εθνικού Πράσινου Δικαστηρίου της Ινδίας για κλείσιμο παράνομων εργοστασίων, οι παραβάσεις συνεχίζονται. Οι περισσότερες μονάδες επαναλειτουργούν σύντομα με άλλο όνομα, αποφεύγοντας τα πρόστιμα, ενώ η επιβολή των ποινών είναι ελάχιστη.
Ινδία: Η ανακύκλωση της φτώχειας
Το Πανιπάτ επεξεργάζεται περίπου 1 εκατομμύριο τόνους απορριμμάτων υφασμάτων τον χρόνο, χάρη στους 300.000 εργάτες του. Αν και ο πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι έχει χαρακτηρίσει την πόλη «παγκόσμιο κόμβο βιώσιμης μόδας», οι συνθήκες δείχνουν μια διαφορετική πραγματικότητα.
Η ανακύκλωση στο Πανιπάτ δεν είναι απλώς μια οικολογική λύση – είναι μια ανακύκλωση της φτώχειας και της ανθρώπινης ταλαιπωρίας. Οι άνθρωποι που σώζουν τον πλανήτη από τα απόβλητα της γρήγορης μόδας, θυσιάζουν την ίδια τους την υγεία. «Φοβόμαστε ότι θα καταλήξουμε όπως ο πεθερός μου, που δεν μπορεί να αναπνεύσει πια», λέει η Ντέβι. «Αλλά αυτή η δουλειά είναι ο μόνος τρόπος να ζήσουμε.»
Με πληροφορίες από Guardian
