Ο νέος πρόεδρος του Βρετανικού Μουσείου με άρθρο του στους Times του Λονδίνου δηλώνει ότι είναι ανοιχτός στο να δανειστούν τα γλυπτά του Παρθενώνα στην Ελλάδα. Ωστόσο, είναι χαρακτηριστικό ότι αναφερόταν σε αυτά καθ' όλη τη διάρκεια ως «Ελγίνεια».

 

Ο λόγος για τον Τζορτζ Όσμπορν, πρώην υπουργό Οικονομικών της κυβέρνησης Κάμερον που ανέλαβε πρόεδρος του Βρετανικού Μουσείου τον προηγούμενο μήνα. Όπως αναφέρει η ανταποκρίτρια της ΕΡΤ, Ευδοξία Λυμπέρη, το σημερινό άρθρο του με τίτλο «Είναι δίκαιο να είμαστε περήφανοι για το Βρετανικό Μουσείο», είναι η πρώτη δημόσια παρέμβαση του για τον ρόλο του Μουσείου στη σύγχρονη εποχή. 

 

Πιο συγκεκριμένα, αναφέρεται μακροσκελώς στα επίκαιρα θέματα της «αφύπνισης» και της αφαίρεσης μνημείων που σχετίζονται με το εμπόριο σκλάβων στη Βρετανία και υπερασπίζεται το Βρετανικό Μουσείο ως χώρο σύνδεσης των παγκόσμιων πολιτισμών.

 

«Σίγουρα, υπάρχουν και εκείνοι που αμφισβητούν το δικαίωμα μας να υπάρχουμε, το έκαναν το 1753 και το κάνουν ξανά το 2021 [...] Φυσικά, υπάρχουν και εκείνοι που απαιτούν την επιστροφή αντικειμένων που πιστεύουν ότι δεν έχουμε δικαίωμα να κρατήσουμε. Ούτε αυτό είναι καινούργιο. Ο Λόρδος Μπάιρον σκέφτηκε ότι τα "Ελγίνεια μάρμαρα" έπρεπε να επιστρέψουν στον Παρθενώνα. Η απάντηση μας δεν είναι απορριπτική» γράφει. 

 

Στο πλαίσιο αυτό, ο νέος πρόεδρος του Μουσείου προτείνει τον δανεισμό των γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα με τις ανάλογες εγγυήσεις για την ασφαλή διαφύλαξη τους και την επιστροφή τους.

 

«Είμαστε ανοιχτοί στον δανεισμό των τεχνουργημάτων μας οπουδήποτε μπορούν να τα φροντίσουν και να εξασφαλίσουν την ασφαλή επιστροφή τους κάτι που κάνουμε κάθε χρόνο, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας» είπε.

 

Ενδεικτικό ωστόσο είναι ότι ο κ. Όσμπορν δεν αναφέρεται καθόλου σε «Γλυπτά του Παρθενώνα», αλλά επιλέγει τον όρο με τον οποίο έγιναν γνωστά όταν ο Λόρδος Έλγιν τα απέσπασε με βίαιο τρόπο από τον Παρθενώνα, και τα πούλησε στη Βρετανία για να ξεπληρώσει τα χρέη του.

 

Ο κ. Όσμπορν γράφει στο τέλος ότι δεν πρέπει να «ντρέπονται ούτε να αμύνονται», και ολοκληρώνει την επιχειρηματολογία του με το εμφανώς ξεπερασμένο επιχείρημα ότι «παραμένουμε ένα από τα πολύ λίγα μέρη στη γη όπου μπορείτε να δείτε τους μεγάλους πολιτισμούς του κόσμου δίπλα-δίπλα».