Μυστηριώδης μαύρη κόλλα βρέθηκε σε πλοίο στις Μεγάλες Λίμνες και περιείχε άγνωστους μικροοργανισμούς.
Μεγάλες Λίμνες ονομάζονται συνολικά οι λίμνες της Βόρειας Αμερικής Σουπήριορ, Χιούρον, Μίσιγκαν, Ήρι και Οντάριο που αποτελούν μέρος των συνόρων μεταξύ ΗΠΑ και Καναδά.
Η συνολική έκταση των λιμνών είναι 244.108 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο όγκος των υδάτων που περιέχουν είναι 23.000 κυβικά χιλιόμετρα, περίπου το 18% της παγκόσμιας προμήθειας νερού.
Οι Μεγάλες Λίμνες είναι το μεγαλύτερο σύστημα γλυκού νερού στη Γη, και μόνο οι πολικοί παγετώνες έχουν μεγαλύτερες ποσότητες νερού.
Το ερευνητικό σκάφος Blue Heron λοιπόν, μάζευε δεδομένα από το νερό στις Μεγάλες Λίμνες. Η πιο πρόσφατη ανακάλυψη του πλωτού εργαστηρίου, ωστόσο, προήλθε από μια απροσδόκητη τοποθεσία: το δικό του πηδάλιο.
Ενώ ήταν αγκυροβολημένο μετά από ένα μακρύ ταξίδι για να μελετήσει τα φύκια στις λίμνες Ήρι και Σουπήριορ τον Σεπτέμβριο, το πλήρωμα παρατήρησε μια μαύρη, πίσσα σαν κόλλα να τρέχει από τον άξονα του πηδαλίου.
Δίχως να είναι σίγουρος για το τι ήταν η περίεργη κόλλα, ο Doug Ricketts, ναυτικός επιθεωρητής και ανώτερος ερευνητικός συνεργάτης στο Αστεροσκοπείο Μεγάλων Λιμνών του Πανεπιστημίου της Μινεσότα στο Ντουλούθ, πήγε έναν μικρό κουβά με την ουσία στους επιστήμονες του Αστεροσκοπείου για έλεγχο.
Οι επιστήμονες εξεπλάγησαν όταν διαπίστωσαν ότι το υλικό έσφυζε από μορφές ζωής, μερικές από τις οποίες ήταν άγνωστοι μικροοργανισμοί. Η μυστηριώδης ουσία, που τώρα άτυπα ονομάζεται «ShipGoo001», φαινομενικά ευδοκιμούσε στο περιβάλλον χωρίς οξυγόνο του άξονα του πηδαλίου, σύμφωνα με ανακοίνωση του πανεπιστημίου στις 27 Ιουνίου.
«Δεν υπάρχει λόγος να περιμένουμε να υπάρχουν ζωντανοί οργανισμοί σε αυτό το μέρος του πλοίου», είπε ο Ricketts, αναφερόμενος στο κλειστό περίβλημα του άξονα του πηδαλίου. «Αυτό το συγκεκριμένο κομμάτι ενός πλοίου δεν κινείται πολύ. Δεν είναι εκτεθειμένο στον υπόλοιπο κόσμο».
Εάν βρεθεί περισσότερη κόλλα, ο στόχος θα είναι να συλλεχθεί χωρίς να διαταραχθεί το περιβάλλον χωρίς οξυγόνο, δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Cody Sheik, μικροβιακός οικολόγος στο Παρατηρητήριο Μεγάλων Λιμνών. Μια πιο προσεκτική μελέτη θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω ανακάλυψη νέων ειδών μικροβίων, πρόσθεσε.
Μελετώντας τη μυστηριώδη κόλλα
Ενώ μέρος του DNA που εξήχθη από τη μαύρη κόλλα βρέθηκε να προέρχεται από προηγουμένως άγνωστους μικροοργανισμούς, άλλο γενετικό υλικό στο δείγμα έχει παρατηρηθεί σε όλο τον κόσμο.
Όταν οι ερευνητές έψαξαν σε παγκόσμιες βάσεις δεδομένων, ανακάλυψαν ότι μέρος του DNA σχετιζόταν με μικρόβια από μια ουσία τύπου tarball στη Μεσόγειο, ένα ίζημα μολυσμένο με υδρογονάνθρακες στο Κάλγκαρι της Αλμπέρτα και άλλα δείγματα από τις ακτές της Καλιφόρνια έως τη Γερμανία.
«Είναι κάπως παντού όσον αφορά το είδος των περιβαλλόντων στα οποία βρίσκονται αυτά τα πράγματα», είπε ο Sheik. «Νομίζω ότι θα έχουμε μια καλύτερη εικόνα για το τι είναι ικανοί αυτοί οι οργανισμοί σκεπτόμενοι ευρύτερα τα άλλα περιβάλλοντα στα οποία βρίσκονται».
Οι ερευνητές εξακολουθούν να έχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με το περίεργο υλικό, συμπεριλαμβανομένου του πώς βρέθηκε στο πλοίο και του αν είναι ικανό για βιοδιάβρωση («τρώγοντας» ή καταστρέφοντας τον χάλυβα του πλοίου). «Η βιοδιάβρωση είναι ένα από τα πράγματα που πρέπει να ανησυχούμε στους αγωγούς πετρελαίου και σε όλα αυτά τα άλλα πολύ σημαντικά σημεία υποδομής», είπε ο Sheik.
Οι ερευνητές ελπίζουν να απαντήσουν σε αυτά τα ερωτήματα σε μια επερχόμενη ερευνητική δοκιμή, η οποία θα περιλαμβάνει επίσης, τα πλήρη γονιδιώματα των μικροοργανισμών της γλίτσας, ώστε άλλοι επιστήμονες να μπορούν να βασιστούν στο έργο τους, πρόσθεσε ο Sheik.
Ανάλογα με το τι θα βρουν οι ερευνητές, το υλικό θα μπορούσε να έχει πρακτικές εφαρμογές. Οι οργανισμοί που παράγουν μεθάνιο στην ουσία θα μπορούσαν να έχουν πιθανή χρήση στην παραγωγή βιοκαυσίμων, σύμφωνα με την ανακοίνωση του πανεπιστημίου.
Προς το παρόν, οι ερευνητές εξετάζουν την ουσία στο πλοίο και σε άλλα σκάφη, ώστε να μπορούν να συλλέξουν επιπλέον δείγματα και να πραγματοποιήσουν περαιτέρω δοκιμές.
Πάντως, επειδή υπάρχουν τόσα πολλά μικροβιακά είδη στον κόσμο- πιθανώς έως και 1 τρισεκατομμύριο- η ανακάλυψη ενός νέου δεν αποτελεί ιδιαίτερα έκπληξη, δήλωσε ο Τζέφρι Μάρλοου, επίκουρος καθηγητής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης.
«Όλα έχουν να κάνουν με το πού βρίσκονται και ποιο είναι το γονιδιωματικό τους ιστορικό ή η μεταβολική τους ικανότητα, αυτό είναι που συχνά κάνει ένα νέο είδος ιδιαίτερα συναρπαστικό», πρόσθεσε.
Με πληροφορίες από CNN
