Αρχές του 2025, ο Σεργκί Σέρντιουκ, μαζί με τη σύζυγό του και την κόρη του, απελάθηκαν από τη Ρωσία, όπου τους επιβλήθηκε απαγόρευση εισόδου για 40 χρόνια.
Η γενέτειρά του, η μικρή πόλη Κομις-Ζόρια στην περιοχή Ζαπορίζια της Ουκρανίας, βρίσκεται υπό ρωσική κατοχή από τις πρώτες εβδομάδες της πλήρους εισβολής της Ρωσίας την άνοιξη του 2022. Η Μόσχα θεωρεί πλέον την περιοχή ως ρωσικό έδαφος.
Ως διευθυντής τοπικού σχολείου, ο Σέρντιουκ αρνήθηκε να συνεργαστεί με τις νέες ρωσικές αρχές, οι οποίες αποφάσισαν ότι δεν έχει θέση στην περιοχή. Σύμφωνα με τον ίδιο, «γεννήθηκε και έζησε όλη του τη ζωή στον ίδιο τόπο», ωστόσο τώρα βρέθηκε εκδιωγμένος από το σπίτι του, αμφισβητώντας την εθνικότητά του.
Η απέλαση της οικογένειας Σέρντιουκ αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης επιχείρησης «καθαρισμού» στα κατεχόμενα εδάφη, η οποία ενδέχεται να ενταθεί εάν οι ειρηνευτικές προσπάθειες υπό την ηγεσία των ΗΠΑ οδηγήσουν σε πάγωμα των γραμμών μετώπου και εδραίωση του ρωσικού ελέγχου.
Ρωσία: Βασανισμοί και φυλακίσεις
Τους πρώτους μήνες της εισβολής, οι ρωσικές δυνάμεις εντόπιζαν και συλλαμβάναν υποστηρικτές της Ουκρανίας, πολλοί από τους οποίους βασανίστηκαν ή φυλακίστηκαν. Αργότερα, οι αρχές προχώρησαν σε απειλές και εκβιασμούς, καλώντας τους κατοίκους να εγκαταλείψουν οικειοθελώς την περιοχή υπό τον φόβο συλλήψεων.
Στην περίπτωση του Σέρντιουκ, ωστόσο, η απέλαση ήταν βίαιη και οργανωμένη. Ο κυβερνήτης της Ζαπορίζια, Ιβάν Φεντόροφ, εκτίμησε ότι εκατοντάδες άτομα έχουν απελαθεί τους τελευταίους μήνες. Το διάταγμα του Βλαντιμίρ Πούτιν τον Μάρτιο υποχρεώνει τους Ουκρανούς πολίτες χωρίς νόμιμη βάση διαμονής στη Ρωσία να φύγουν ή να αποκτήσουν ρωσική υπηκοότητα. Ο Σέρντιουκ, που εργάστηκε ως καθηγητής και διευθυντής στο τοπικό σχολείο από το 1999, αρνήθηκε να διδάξει το ρωσικό πρόγραμμα σπουδών όταν οι νέες αρχές το απαίτησαν το 2022. Παρά τις πιέσεις και τις απειλές, το σχολείο παρέμεινε κλειστό και οι μαθητές μεταφέρθηκαν σε γειτονικές πόλεις.
Τελικά, στα τέλη Ιανουαρίου 2025, η οικογένεια μεταφέρθηκε με μίνι-λεωφορείο στα σύνορα Ρωσίας-Γεωργίας, όπου τους επετράπη να περάσουν στη γεωργιανή πλευρά και από εκεί επέστρεψαν στην Ουκρανία, σε απόσταση περίπου 140 χιλιομέτρων από το παλιό τους σπίτι. Ο Σέρντιουκ διδάσκει πλέον ιδιωτικά μαθηματικά στη Ζαπορίζια και αναζητά εργασία σε τοπικό σχολείο.
Η απέλαση συνοδεύτηκε από τον πόνο της αναγκαστικής εγκατάλειψης της μητέρας του, που πάσχει από προχωρημένη άνοια και παραμένει στα κατεχόμενα. Η οικογένεια δεν μπόρεσε να της παρέχει τα απαραίτητα φάρμακα μετά την εισβολή, με αποτέλεσμα την επιδείνωση της υγείας της.
Ουκρανία: Η ψυχολογική κατάσταση των παιδιών
Ο Σέρντιουκ εκφράζει την έντονη αντίθεσή του σε οποιαδήποτε πρόταση για πάγωμα των γραμμών μετώπου, θεωρώντας ότι κάτι τέτοιο θα σήμαινε αποδοχή της απώλειας της πατρίδας του και των δικαιωμάτων του. Επίσης, ανησυχεί για την ψυχολογική κατάσταση των παιδιών που παρακολουθούν τα σχολεία στα κατεχόμενα, όπου η ρωσική προπαγάνδα και το πρόγραμμα σπουδών επιβάλλουν την αποδοχή του νέου καθεστώτος.
«Αν παγώσουμε αυτή τη σύγκρουση, σε λίγα χρόνια αυτά τα παιδιά θα έχουν χαθεί», προειδοποιεί, υπογραμμίζοντας τον κίνδυνο απώλειας της ουκρανικής ταυτότητας στις κατεχόμενες περιοχές.
Με πληροφορίες από Guardian
