Αν ξέρεις κάποιον που είναι ικανός να κατασκευάσει έναν πυρηνικό αντιδραστήρα με ουράνιο ο οποίος θα χωρά μέσα σε πύραυλο και μπορεί να το κάνει αυτό μέχρι το πολύ έως το 2030, τότε η NASA και το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ είναι ανοιχτά σε συνεργασία μαζί του.

 

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Εθνικού Εργαστηρίου του Υπουργείου Ενέργειας του Αϊντάχο (INL) στις 19 Νοεμβρίου, ξεκίνησε συνεργασία με τη NASA ώστε να τοποθετήσει έναν «ανθεκτικό, υψηλής ισχύος, ανεξάρτητο από τον ήλιο» αντιδραστήρα σχάσης στη Σελήνη εντός των επόμενων 10 χρόνων.

 

Οι δύο υπηρεσίες αναζητούν επί του παρόντος προτάσεις από εξωτερικούς εταίρους για να ξεκινήσουν το έργο, με προθεσμία υποβολής αυτών των προτάσεων τις 19 Φεβρουαρίου 2022.

 

Ο εν λόγω αντιδραστήρας θα βοηθήσει να μετατραπεί η Σελήνη σε μια εξωγήινη βάση για την περαιτέρω εξερεύνηση του διαστήματος, συμπεριλαμβανομένων μελλοντικών επανδρωμένων αποστολών στον Άρη, όπως δήλωσαν αξιωματούχοι της υπηρεσίας.

 

«Η αφθονία της ενέργειας θα είναι το κλειδί για τη μελλοντική εξερεύνηση του διαστήματος», δήλωσε ο Τζιμ Ρόιτερ, αναπληρωτής διοικητής της Διεύθυνσης Αποστολών Διαστημικής Τεχνολογίας της NASA στην Ουάσινγκτον. «Πιστεύω ότι τα συστήματα ενέργειας επιφανειακής σχάσης θα ωφελήσουν σημαντικά τα σχέδιά μας για την αρχιτεκτονική της ενέργειας στο φεγγάρι και τον Άρη και θα προωθήσουν την καινοτομία για χρήσεις, εδώ στη Γη».

 

Σημειώνεται ότι αντιδραστήρας θα πρέπει να ζυγίζει έως και 6.000 κιλά και να χωράει μέσα σε έναν πύραυλο μήκους 4 μέτρων και πλάτους 6 μέτρων. Θα συναρμολογηθεί στη Γη και στη συνέχεια θα εκτοξευθεί στο φεγγάρι, όπου θα πρέπει να παρέχει 40 κιλοβάτ συνεχούς ρεύματος ηλεκτρική ενέργεια για 10 χρόνια. 

 

Ο αντιδραστήρας θα πρέπει επίσης να διαθέτει σύστημα θερμικής διαχείρισης ώστε να διατηρείται δροσερός, καθώς οι θερμοκρασίες στο φεγγάρι, μπορεί να φτάσουν πάνω από 127 βαθμούς Κελσίου, κατά τη διάρκεια της ημέρας.

 

Η πρόσκληση υποβολής προτάσεων συνοδεύεται από ορισμένες βασικές κατευθυντήριες γραμμές. Οι προτάσεις θα πρέπει να αφορούν αντιδραστήρες πυρηνικής σχάσης οι οποίοι θα μπορούν να διασπούν βαρείς ατομικούς πυρήνες σε μικρότερους, απελευθερώνοντας ενέργεια ως παραπροϊόν.

 

Με πληροφορίες από Live Science