Η Βιομηχανική Επανάσταση ξεκίνησε περισσότερα από 100 χρόνια νωρίτερα από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως, σύμφωνα με νέα έρευνα, με τους Βρετανούς να έχουν ήδη μετατοπιστεί από τη γεωργική εργασία στη μεταποίηση το 1600.
Η Βρετανία του δέκατου έβδομου αιώνα μπορεί να γίνει αντιληπτή ως η αρχή της Βιομηχανικής Επανάστασης, η οποία έθεσε τα θεμέλια για μια στροφή από μια αγροτική και βιοτεχνική κοινωνία σε μια οικονομία που κυριαρχούσε στη μεταποίηση, στην οποία δίκτυα οικιακών τεχνιτών συνεργάζονταν με εμπόρους, λειτουργώντας παρόμοια στα εργοστάσια. Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, σε αυτή την περίοδο καταγράφηκε απότομη πτώση της αγροτιάς και αύξηση των ανθρώπων που κατασκεύαζαν αγαθά, όπως σιδηρουργοί, υποδηματοποιοί και κατασκευαστές τροχών, παράλληλα με ένα αναπτυσσόμενο δίκτυο ανθρώπων που παράγουν υφάσματα για χονδρική πώληση.
Τα σχολικά βιβλία χαρακτηρίζουν συνήθως τη Βιομηχανική Επανάσταση ως αρχή γύρω στο 1760, όταν πολλαπλασιάστηκαν οι μύλοι και οι ατμομηχανές και δημιουργήθηκαν τεχνολογίες όπως το spinning jenny, αλλά σύμφωνα με πιο λεπτομερή επαγγελματική ιστορία της χώρας, το Ηνωμένο Βασίλειο αναδυόταν ως η πρώτη βιομηχανική δύναμη στον κόσμο κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Στιούαρτ.
Τα νέα δεδομένα για τη Βιομηχανική Εποχή
Ο ιστότοπος του Πανεπιστημίου του Cambridge, Economies Past χρησιμοποιεί δεδομένα απογραφής, μητρώα ενορίας, αρχεία κληρονόμων και πολλά άλλα για να παρακολουθεί τις αλλαγές στο βρετανικό εργατικό δυναμικό από την ελισαβετιανή εποχή έως τις παραμονές του πρώτου παγκόσμιου πολέμου. Ο καθηγητής Λι Σο-Τέιλορ, ο οικονομικός ιστορικός που ηγήθηκε του πρότζεκτ, είπε: «Έχουν δαπανηθεί εκατό χρόνια μελετώντας τη Βιομηχανική Επανάσταση με βάση μια λανθασμένη αντίληψη για το τι συνεπάγεται. Με την καταλογογράφηση και τη χαρτογράφηση δεδομένων αιώνων απασχόλησης, μπορούμε να δούμε ότι η ιστορία που λέμε στους εαυτούς μας για την ιστορία της Βρετανίας πρέπει να ξαναγραφτεί. Ανακαλύψαμε μια στροφή προς την απασχόληση στην παραγωγή αγαθών που υποδηλώνει ότι η Βρετανία εκβιομηχάνιζε ήδη έναν αιώνα πριν από τη Βιομηχανική Επανάσταση».
Στην πραγματικότητα, στις αρχές του 1800, όταν ο Γουίλιαμ Μπλέικ έγραφε για τους «σκοτεινούς σατανικούς μύλους», πολλά μέρη της Βρετανίας είχαν ακόμη και αποβιομηχάνιση καθώς η μεταποίηση μειώθηκε προς όφελος της εξόρυξης άνθρακα, ανακάλυψαν οι ερευνητές. Τον 19ο αιώνα ο τομέας των υπηρεσιών σχεδόν διπλασιάστηκε σε μέγεθος - μια άνθηση που συχνά πιστεύεται ότι ξεκίνησε πιο κοντά στη δεκαετία του 1950 - η οποία ώθησε την ανάπτυξη που συνεχίστηκε για σχεδόν 300 χρόνια. Αυτά περιελάμβαναν υπαλλήλους πωλήσεων, οικιακό προσωπικό, επαγγελματίες όπως δικηγόρους και δάσκαλους, καθώς και μια τεράστια αύξηση των εργαζομένων στις μεταφορές στα κανάλια και τους σιδηροδρόμους.
«Το ερώτημα γιατί ξεκίνησε η βιομηχανική εποχή στη Βρετανία είναι ένα πολυσυζητημένο ερώτημα, με τον άνθρακα, την τεχνολογία και την αυτοκρατορία όλους τους σημαντικούς παράγοντες», είπε ο Σο-Τέιλορ. «Η βάση δεδομένων μας δείχνει ότι ένα κύμα επιχειρηματικότητας και παραγωγικότητας μεταμόρφωσε την οικονομία τον 17ο αιώνα, θέτοντας τα θεμέλια για την πρώτη βιομηχανική οικονομία στον κόσμο. Η Βρετανία ήταν ήδη ένα έθνος κατασκευαστών από το 1700».
Ο ιστότοπος ρίχνει φως στις αλλαγές στο εργατικό δυναμικό. Παρατηρεί ότι όσο μεγάλο μέρος της Ευρώπης μαραζώνει στη γεωργία επιβίωσης, οι άνδρες εργάτες στη γεωργία στη Βρετανία μειώθηκαν κατά πάνω από το ένα τρίτο (64% σε 42%) από το 1600 έως το 1740. Ταυτόχρονα, από το 1600 έως το 1700, το μερίδιο της ανδρικής εργασίας Η δύναμη που εμπλέκεται στην παραγωγή αγαθών αυξήθηκε κατά 50% φτάνοντας το 42% του συνόλου των ανδρών.
Αυτό σημαίνει ότι το μερίδιο του βρετανικού εργατικού δυναμικού που εργάζεται στη μεταποίηση και όχι στη γεωργία ήταν τριπλάσιο από αυτό της Γαλλίας μέχρι το 1700, υπολόγισε ο Σο-Τέιλορ. «Η αγγλική οικονομία της εποχής ήταν πιο φιλελεύθερη, με λιγότερους δασμούς και περιορισμούς, σε αντίθεση με την ήπειρο», σημείωσε.
Παιδική εργασία στη Βιομηχανική Εποχή
Η προσθήκη δεδομένων πριν από τον 19ο αιώνα για τις εργάτριες είναι ένα σημαντικό επόμενο βήμα για το έργο, αν και οι ερευνητές εκτιμούν ότι η συμμετοχή στο εργατικό δυναμικό για τις ενήλικες γυναίκες ήταν μεταξύ 60% και 80% το 1760 και μειώθηκε στο 43% μέχρι το 1851, επιστρέφοντας στα επίπεδα των μέσων του 18ου αιώνα μόλις τη δεκαετία του 1980. Ο ιστότοπος επιτρέπει επίσης στους χρήστες να παρακολουθούν τα ποσοστά παιδικής εργασίας μετά το 1851. Για παράδειγμα, η άνθιση των κλωστοϋφαντουργείων του Μπράντφορντ είδαν τεράστιους αριθμούς νεαρών κοριτσιών να δουλεύουν, με πάνω από το 70% των κοριτσιών ηλικίας 13 και 14 ετών να εργάζονται το 1851. Εξήντα χρόνια αργότερα, αυτό το ποσοστό ήταν ακόμα πάνω από 60%. Πάνω από το 40% των κοριτσιών στο Μπράντφορντ ηλικίας 11-12 ετών εργάζονταν επίσης το 1851, αλλά αυτό είχε μειωθεί στο 10% μέχρι το 1911, οπότε η εκπαίδευση είχε γίνει υποχρεωτική για τα μικρά παιδιά.
Με πληροφορίες από Guardian
