Για ακόμη μία φορά, έπειτα από συνάντησή τους, οι κ.κ. Γεραπετρίτης και Φιντάν δεν δέχθηκαν ερωτήσεις από δημοσιογράφους, αλλά αρκέστηκαν στο έτοιμο, προετοιμασμένο κείμενο της δήλωσής τους.
Στο γραπτό αυτό κείμενο που ανέγνωσαν οι δύο υπουργοί, ο Γιώργος Γεραπετρίτης είπε ξεκάθαρα πως «οι θέσεις Ελλάδας - Τουρκίας αφίστανται», επισημαίνοντας ότι για την Αθήνα, μία και μόνη είναι η διαφορά με την Άγκυρα: Η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. «Θα συνομιλήσουμε για το θέμα αυτό σε επόμενη συνάντησή μας στο εγγύς μέλλον», αρκέστηκε να πει σιβυλλικά για το θέμα αυτό ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, υιοθετώντας τη βρετανική τακτική «kick the can».
Από την πλευρά του, ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας, αναφερόμενος στην ουσία των συζητήσεων που είχε με τον Γιώργο Γεραπετρίτη, είπε ότι υπάρχουν «αλληλένδετα ζητήματα που πρέπει να διευκρινίσουμε» και συνέχισε: «Δεν μπορούμε να περιορίσουμε αυτά τα προβλήματα μόνο στα θέματα της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ. Πρέπει να συζητήσουμε όλα τα θέματα που μπορούν να προκαλέσουν εντάσεις και κρίσεις».
Ο Χακάν Φιντάν δεν προσδιόρισε τα «αλληλένδετα ζητήματα» κατά την άποψης της Άγκυρας. Είναι η οριοθέτηση χωρικής θάλασσας; Είναι το εύρος των χωρικών υδάτων, δηλαδή της αιγιαλίτιδας ζώνης; Μήπως μπορεί να περιλαμβάνεται και το θέμα των λεγομένων «γκρίζων ζωνών»; Μπορεί να συμπεριλαμβάνεται στα «αλληλένδετα ζητήματα» το θέμα του εύρους των διεθνών χωρικών υδάτων; Έθεσαν άραγε οι Τούρκοι στα «αλληλένδετα ζητήματα» που πρέπει να επιλυθούν και το θέμα της εισέχουσας του Καστελορίζου που παγίως η Άγκυρα θέλει να διαχωρίσει από τον κορμό της νησιωτικής Ελλάδας για να καρπωθεί μία τεράστια έκταση θαλασσίων ζωνών, δηλαδή υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ;
Επειδή η δημοσίως εκφρασθείσα διαφωνία των υπουργών Εξωτερικών της Ελλάδας και της Τουρκίας, των δύο μοναδικών προσώπων που έχουν επιλεγεί από Κυριάκο Μητσοτάκη και Ταγίπ Ερντογάν να συνομιλούν για τα ελληνοτουρκικά θέματα, διατυπώθηκε έπειτα από ανάγνωση «προκάτ» γραπτών δηλώσεων αναρωτιέται ευλόγως κάποιος ποια είναι η σκοπιμότητα της επανάληψης πως Αθήνα και Άγκυρα διαφωνούν ακόμη και για τον κατάλογο των θεμάτων που θα πρέπει να περιληφθούν στην ατζέντα του διαλόγου: Θα είναι μόνο η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ ή θα συμπεριληφθούν και παρεμπίπτοντα θέματα όπως η αιγιαλίτιδα ζώνη, δηλαδή τα χωρικά ύδατα, το τουρκολιβυκό μνημόνιο, οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες», το Καστελόριζο ή ακόμη και το ελληνοαιγυπτιακό μνημόνιο για τον καθορισμό ΑΟΖ μεταξύ Αθήνας και Καΐρου;
Μήπως οι αναφορές του Γιώργου Γεραπετρίτη και του Χακάν Φιντάν πρέπει να αποκωδικοποιηθούν σαν έμμεση προετοιμασία της κοινής γνώμης για εμπλουτισμό των συζητήσεων Αθήνας και Άγκυρας και με άλλα θέματα; Ή θα πρέπει να ιδωθούν σαν απλή καταγραφή των γνωστών, δεδομένων, διαφωνιών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας; Ο χρόνος θα δείξει.
