Νέα γενιά εξεγέρσεων στο Twitter και το Facebook

Υπήρχαν εξεγέρσεις και πριν το Facebook, λέει η Τουρκάλα καθηγήτρια Zeynep Tufekci, απλά παλιότερα οι ειδήσεις μεταδίδονταν από στόμα σε στόμα και όπως είναι αναμενόμενο, αυτό δεν γινόταν αρκετά γρήγορα ώστε να μεταδίδονται τα νέα τη στιγμή που συνέβαιναν. Η καθηγήτρια, συνεργάτιδα του Πανεπιστημίου του Πρίνστον εξερευνά τη σχέση τεχνολογίας - κοινωνίας και βρίσκει ότι αν και η Τουρκία είχε ζήσει μεγάλες διαμαρτυρίες στο παρελθόν, καμία από αυτές δεν ήταν αυθόρμητη και μεγάλης έκτασης, αλλά και με παράλληλη εξέλιξη σε πολλά μέτωπα. Μέχρι την Παρασκευή, που ξέσπασε η διαμαρτυρία στην Κωνσταντινούπολη.

Όπως λέει η ίδια η καθηγήτρια, το CNN στην Τουρκία έδειχνε εκπομπές μαγειρικής όταν την ίδια στιγμή το CNN International έπαιζε πρώτο θέμα τα επεισόδια στην Κωνσταντινούπολη. H κυβέρνηση τον τελευταίο καιρό έκανε κινήσεις προς την δημιουργία νόμων που να αφορούν τον περιορισμό συμπεριφορών που αφορούν στον τρόπο ζωής των πολιτών, όπως η κατανάλωση αλκοόλ και τη λογοκρισία στο περιεχόμενο του Ίντερνετ. Αυτός είναι κατά την ίδια ο βαθύτερος λόγος της εξέγερσης και όχι η αναδιαμόρφωση του πάρκου Γκέζι.

Οι διαμαρτυρίες, ξεκίνησαν κάπως έτσι:

Facebook Twitter

Aυτό που ακολούθησε όμως, ήταν η απάντηση της αστυνομίας, βίαιη και δυσανάλογη:

Facebook Twitter

Και μετά, συνεχίζει η καθηγήτρια στην ανάρτηση της, τα ανίκανα και δειλά μίντια της χώρας έκαναν ότι κάνουν συνήθως: Ένα μπλάκαουτ και απόκρυψη των πιο κρίσιμων ειδήσεων. Πολλές ειδήσεις σχετικά με το γεγονός κυκλοφόρησαν πρώτα στο Τwitter. Και τότε ξεκίνησε το ενδιαφέρον του κόσμου: Μια μικρή σχετικά ομάδα διαδηλωτών έγιναν θύματα αστυνομικής βίας και αυτό έγινε viral στο Ίντερνετ.

Η επανάσταση που διαδίδεται μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης λοιπόν, ένα φαινόμενο που παρατηρείται συχνά τα τελευταία χρόνια, έχει κάποια κοινά στοιχεία σε όλες τις περιπτώσεις όπου εμφανίστηκε, σε χώρες όπως η Αίγυπτος, η Τυνησία η Ισπανία και η Ελλάδα.

1. Η έλλειψη οργανωμένης θεσμικής ηγεσίας

2. Το αίσθημα της απουσίας κάποιας διεξόδου

3.  Η συμμετοχή ανθρώπων που δεν θεωρούνται ακτιβιστές και δεν έχουν συμμετάσχει στο παρελθόν σε κάποια διαδήλωση

4. Ένα ξέσπασμα που προκαλείται από το αίσθημα ότι υπάρχει γενική άγνοια από μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας για σημαντικά θέματα

5. Οργανώνονται γύρω από ένα «όχι» αντί ενός «πάμε», δηλαδή ως αντίσταση και όχι  ως εξέγερση

6. Η προσοχή από το εξωτερικό. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούν να παρακάμψουν τα τοπικά μίντια. Εδώ το CNN Turk δείχνει εκπομπή μαγειρικής, ενώ το CNN International προβάλλει τις εικόνες βίας κατά των διαδηλωτών

Facebook Twitter

7.  Τα σάιτ κοινωνικής δικτύωσης διαμορφώνουν την ιστορία του τι ακριβώς συμβαίνει

8. Δεν είναι εύκολο να αξιοποιηθούν για πολιτικές σκοπιμότητες. το πρωτοσέλιδο της Τουρκικής Sabah δεν είχε τίποτα που να παραπέμπει στα επεισόδια, ενώ οι Νew York Times το είχαν πρωτοσέλιδο στην ονλάιν έκδοσή τους

Facebook Twitter

Το τι θα ακολουθήσει, εξαρτάται από την απάντηση της κυβέρνησης και το βάθος του συναισθήματος των διαδηλωτών, καταλήγει η Τουρκάλα καθηγήτρια.