Η Λία Μακροστεργίου αποχώρησε από το MasterChef και το αποχαιρετιστήριο μήνυμά της συνοδεύτηκε από μία αναπάντεχη και πολύ προσωπική εξομολόγηση στον φακό, σχετικά με τις δυσκολίες που αντιμετώπισε για την επιβίωσή της ήδη από την εφηβεία.
Όπως αποκάλυψε η 29χρονη παίκτρια, σε ηλικία μόλις 15 ετών ξεκίνησε να δουλεύει και από τα 16 ζούσε μόνη της στην Αθήνα, με αποτέλεσμα αναβάλει την ολοκλήρωση της φοίτησης στο λύκειο. Στο πανεπιστήμιο, έδινε μαθήματα έτοιμη να γεννήσει, όπως περιγράφει. «Ενοίκια, λογαριασμοί, δύο δουλειές, να μην μπορώ να τελειώσω το σχολείο. Και έβλεπα, μιλούσα π.χ το Σάββατο το βράδυ με τις φίλες μου που θα κατεβαίναν στην παραλία. Για τον απογευματινό καφέ. Όπως κάνουν όλα τα κοριτσάκια στα 16 τους. Και εγώ τελείωνα από τη μία δουλειά κι ήταν να πάω στην άλλη κι έλεγα «εγώ, γιατί να μην ζω έτσι ανέμελαΓιατί να μην είναι και εμένα λυμένα τα προβλήματά μου».
Εύχομαι όλο αυτό που έζησα εδώ να έχει κάποιο αντίκτυπο στη ζωή μου έξω. Θέλω να πάνε καλύτερα τα πράγματα στη ζωή μου. Έκανα ένα μεγάλο δώρο στον εαυτό μου. Το να είμαι τέσσερις μήνες κάπου φροντίζοντας μόνο τον εαυτό μου, χωρίς να έχεις αυτό το άγχος της βιοπάλης, ευθύνες - ευθύνες - ευθύνες και το κακό είναι ότι όλα αυτά ξεκίνησαν πολύ νωρίς, δηλαδή εγώ 15 χρονών ξεκίνησα να δουλεύω. Στα 16 μου ζούσα στην Αθήνα μόνη μου.
«Είναι για μένα κάτι που προσπαθώ να αφήσω πίσω. Αν μπορώ να χρησιμοποιήσω κάπως αυτές τις εμπειρίες, είναι σαν σημείο αναφοράς για αυτό που είμαι και το σημείο που δεν θέλω να έρθει ποτέ η δικιά μου κόρη. Αυτό κρατάω. Δόξα τω θεώ, η δικιά μου κόρη μεγαλώνει μαζί με τον μπαμπά της. Έχει έναν πολύ καλό μπαμπά. Κι εγώ είχα έναν πολύ καλό μπαμπά αλλά δεν τον χόρτασα», πρόσθεσε φανερά συγκινημένη.
«Διάλεξα να ακολουθήσω το επάγγελμά του. Ξέρω ότι το ταλέντο μου το έχω πάρει από εκείνον. Ξέρω ότι τον κάνω περήφανο και την μητέρα μου και όλη μου την οικογένεια. Όλα αυτά που εγώ στερήθηκα, όλα αυτά που εγώ δεν έζησα, θέλω το παιδί μου να τα έχει και μέχρι τώρα τα καταφέρνω. Θέλω να πω, ότι ό,τι έχουμε πίσω μας, είναι αυτό που είμαστε τώρα. Αυτό μας έχει φέρει εδώ. Το πώς θα είμαστε και πώς φανταζόμαστε τον εαυτό μας σε δέκα χρόνια το επηρεάζουμε εμείς, τις αποφάσεις τις παίρνουμε εμείς. Δεν είμαστε πλέον παιδιά. Δεν χωράνε δικαιολογίες. Πρέπει να τα κυνηγάμε τα όνειρά μας, δεν είναι ποτέ αργά.
»Εγώ πήγα στο νυχτερινό στα 22 μου. Πήγα στο πανεπιστήμιο στα 25. Πήγαινα και έδινα μαθήματα με την κοιλιά στο στόμα. Ήρθα εδώ. Κοντεύω τα τριάντα και ήρθα στο MasterChef. Να κάνω τι; Δεν ξέρω. Αλλά νομίζω ότι θα βγω και θα 'χω κερδίσει. Θα κερδίσω μια δουλειά; Θα είμαι απλά πιο χαρούμενη με τον εαυτό μου. Θα πω, το έκανα κι αυτό και θα είμαι πιο ανάλαφρη. Θα έχω ένα απωθημένο λιγότερο; Κάτι είναι κι αυτό.»
Δείτε το βίντεο από το 4:58
