Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Ελένη Ράντου: «Η μητέρα μου, που έχει άνοια, με αναγνωρίζει πιο πολύ στο “Κωνσταντίνου και Ελένης”»
Έτοιμη για την πολυαναμενόμενη επιστροφή της στο θέατρο, η αγαπημένη ηθοποιός συνειδητοποιεί ότι «μέσα σε αυτό το ταξίδι δεν μπορείς να κατηγορείς κανέναν, είσαι συμμέτοχος σε ό,τι συνέβη».
Της Αργυρώς Μποζώνη
H απόφαση να κάνουμε τη συνέντευξη με την Ελένη Ράντου έξω από το θέατρο Διάνα, δίπλα, σε ένα καφέ, αποδείχτηκε τελικά καλή ιδέα. Μπορεί να διακόψαμε τέσσερις-πέντε φορές, αλλά είναι καλό να παρατηρείς τον κόσμο στον δρόμο, πώς συμπεριφέρεται σε έναν ηθοποιό, και πάνω κάτω συνέβη αυτό που υποψιαζόμουν.
Πέρα από το ότι είναι μια κατηγορία από μόνη της, είναι ένα πρόσωπο πολύ οικείο και ο κόσμος ευγενικά σταματούσε και εκδήλωνε τον ενθουσιασμό του. Σε αντίθεση με όσα φανταζόμουν, δεν ρωτούσαν σε ποια σειρά θα παίξει αλλά σε ποιο θέατρο θα είναι φέτος. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι γεμίζει το θέατρο Διάνα εδώ και χρόνια και έχει ένα πιστό, δικό της κοινό, για το οποίο μιλά και εκείνη με μεγάλο σεβασμό, σαν να τους γνωρίζει έναν προς έναν.
Η ψυχή μου ζήτησε θέατρο, τουλάχιστον με τον τρόπο που το κάνω εγώ. Δεν έχω παραγωγό, δεν έχω κάποιον να μου βάλει όρους.
Μετά από δυο χρόνια θεατρικής απραξίας, προβληματίστηκε πολύ για το τι θα κάνει, φλέρταρε και με κάποιες σειρές, φλέρταρε και με το θέατρο, με το αν θα το εγκατέλειπε, φλέρταρε με όλες τις σκέψεις και τελικά αποφάσισε να κάνει το Πάρτι της ζωής μου και μαζί με αυτό ένα αλλιώτικο βήμα, ανεβάζοντας έναν μονόλογο και καταλήγοντας σε μια απρόβλεπτη συνεργασία με τον Ανέστη Αζά, με τον οποίο τους «ένωσε» η Δημοκρατία του Μπακλαβά, η τελευταία δημιουργία του σκηνοθέτη, με τον οποίο αισθάνεται βαθιά συγγένεια.
— Αυτά τα δυο χρόνια που πέρασαν ήταν πολύ δύσκολα;
Πολύ δύσκολα. Είχα γυρίσματα για την τηλεόραση, αλλά ήταν η συνθήκη δύσκολη, δυσκίνητη και δεν ένιωσα καλά, γιατί όταν κάνεις μια δουλειά ελευθερώνεσαι, ενώ εμείς ήμασταν σε ένα στούντιο στο -4. Είμαι και κλειστοφοβική και, αντί να ελευθερωθώ, πνίγηκα, πέρασα αυτό το διάστημα με πολλή εσωστρέφεια και δυσκολία και βούλιαξα σε φόβους και μαύρες σκέψεις.
— Εσύ πώς βγαίνεις από αυτό το σκοτάδι;
Κουράστηκα, νιώθω το σώμα μου να βουλιάζει. Ο τρόπος που βγαίνω από βουλιάγματα και σκοτάδια, όταν κουράζομαι –όταν κουράζεται τόσο πολύ το σώμα μου από την πολλή τοξίνη–, είναι κάνοντας ένα ηρωικό «μπραφ». Και όταν συνέβη, έψαξα τι αληθινά θέλω να κάνω. Η ψυχή μου ζήτησε θέατρο, τουλάχιστον με τον τρόπο που το κάνω εγώ. Δεν έχω παραγωγό, δεν έχω κάποιον να μου βάλει όρους.
— Ζορίζει αυτή η ανεξαρτησία;
Είναι μια ανεξαρτησία σχετική, γιατί γίνεσαι δούλος του εαυτού σου, αλλά μπροστά στις επιλογές που είχα, να κάνω μια σειρά ή θέατρο, η ψυχή μου διάλεξε το πιο ελεύθερο ως είδος.
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη εδώ
ΑΘΗΝΑ
Έχει η Αθήνα περισσότερα τραπεζοκαθίσματα απ’ όσα μπορεί να αντέξει;
H νέα μεγάλη κόντρα της πόλης είναι ανάμεσα στους πεζούς, που θέλουν να έχουν πρόσβαση στα πεζοδρόμια, και στους μαγαζάτορες, που τα τελευταία δυόμισι χρόνια έχουν το δικαίωμα να τοποθετήσουν τα διπλάσια τραπεζοκαθίσματα απ’ όσα τους επιτρέπει η άδειά τους.
Tης Ζωής Παρασίδη
Τα τραπεζοκαθίσματα έχουν γίνει το νέο αντικείμενο γκρίνιας των Αθηναίων. Μήπως παραπονιούνται δικαίως; Το τελευταίο νέο σχετικά με το θέμα είναι ότι η δυνατότητα των καταστημάτων εστίασης να διατηρούν τραπεζοκαθίσματα σε κοινόχρηστους χώρους πέραν του προβλεπόμενου στην άδεια πήρε παράταση έως τις 15 Ιανουαρίου 2023, σύμφωνα με τροπολογία του υπουργείου Εσωτερικών.
Πριν από δύο χρόνια, τον Μάιο του 2020, η τροπολογία αυτή χαρακτηριζόταν ως «πολυαναμένομενη» και ανάσα για την εστίαση που θα έμπαινε σε επανεκκίνηση μετά το πρώτο lockdown. Και ήταν, αν θυμηθούμε ότι τότε δεν μπορούσαμε να φάμε σε εσωτερικούς χώρους. Τότε πρωτοδόθηκε στους ιδιοκτήτες των καταστημάτων εστίασης η δυνατότητα να τοποθετήσουν περισσότερα τραπεζοκαθίσματα σε κοινόχρηστους χώρους, χωρίς την καταβολή τέλους στον οικείο δήμο.
Διαβάστε ολόκληρο το ρεπορτάζ εδώ
ΘΕΑΤΡΟ
Ο Άλαν Καρ έρχεται στην Αθήνα: «Η δική μου θεραπεία είναι η κωμωδία»
Του Θοδωρή Αντωνόπουλου
Από τους κορυφαίους κωμικούς και τηλεπαρουσιαστές στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Άλαν Καρ άφησε εποχή με τo σόου «Alan Carr: Chatty Man» που προβαλλόταν επί σειρά ετών στο Channel 4 και από το οποίο «παρέλασαν» ένα σωρό διασημότητες – δεν αποκλείει μάλιστα το ενδεχόμενο να επιστρέψει στη μικρή οθόνη. Οι δουλειές του που ξεχωρίζει, η σάτιρα και τα όριά της, η προσωπική του αίσθηση του γκέι χιούμορ, ο διδακτικός όσο και θεραπευτικός χαρακτήρας της κωμωδίας τόσο για το κοινό όσο και για τον ίδιο τον καλλιτέχνη (ο Άλαν είχε παλιότερα διαγνωστεί με κατάθλιψη), οι «περιπέτειές» του στα ελληνικά νησιά και το μοναδικό πράγμα για το οποίο δεν σηκώνει… αστεία ήταν ανάμεσα στα όσα ειπώθηκαν στη διασκεδαστική αυτή στιχομυθία.
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη εδώ
ΘΕΜΑΤΑ
Ένας δονητής, ο Μουρίνιο και το μεγάλο σκάνδαλο της σκακιστικής κοινότητας
Toυ Γιώργου Ψωμιάδη
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που όλος ο πλανήτης άρχισε ξαφνικά να παίζει σκάκι. Με το «Queen’s Gambit» του Netflix να πυροδοτεί μια πρωτοφανή έκρηξη στον χώρο του σκακιού, τα φώτα στράφηκαν ξαφνικά σε ένα σπορ που για πολλούς μέχρι πρότινος έμοιαζε απλώς ντεμοντέ ή βαρετό. Όπως συμβαίνει συνήθως, η τάση καταλάγιασε, όμως τις τελευταίες μέρες δεν χρειάζεται να είναι κανείς ενεργός παίκτης για να καταλάβει ότι κάτι τρελό συμβαίνει στη σκακιστική κοινότητα. Οι προβολείς είναι πάλι στραμμένοι επάνω της. Και αυτήν τη φορά όχι για λόγους μυθοπλασίας.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ
+
5 podcasts που αξίζει να ακούσετε
Ακολουθήστε τα podcasts της LiFO στην Apple, στο Spotify ή στην Google.
1.
Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης απαντά στις ερωτήσεις του κοινού
«ΡΩΤΑ ΜΕ Ο,ΤΙ ΘΕΣ» ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ
2.
Περπατώντας με λευκό μπαστούνι στην Αθήνα
ΝΕΑ ΣΕΙΡΑ «ΖΟΥΜΕ, ΡΕ!» ΜΕ ΤΗ ΧΡΥΣΕΛΛΑ ΛΑΓΑΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΟΔΩΡΗ ΤΣΑΤΣΟ
3.
Γιώργος Παππάς: «Η ασφάλεια των εμβολίων έχει αποδειχθεί ατράνταχτα»
«LIFO POLITICS» ΜΕ ΤΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ
4.
«Σμύρνη μου αγαπημένη»: Αφορά τη νέα γενιά μια σειρά για τις χαμένες πατρίδες;
«THE REVIEW» ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΠΑΡΙΔΗ ΚΑΙ ΤΗ ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
5.
Μεταπολίτευση σημαίνει ταυτότητες
«ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ» ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΜΠΑΚΟΥΝΑΚΗ
