Παρότι δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία, υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα ζουν περισσότερα από 500.000 αδέσποτα, εκ των οποίων τα 100.000 βρίσκονται στην Αττική ‒ και ο αριθμός αυτός αυξάνεται ραγδαία. Σύμφωνα με στοιχεία των φιλοζωικών οργανώσεων, από το σύνολο των αδέσποτων, το 30% ζούσε σε περιβάλλον σπιτιού, αλλά εγκαταλείφθηκε από τους ιδιοκτήτες του, το 20% έφυγε από το σπίτι του ή χάθηκε στη διάρκεια περιπάτου και το υπόλοιπο 50% γεννήθηκε και μεγάλωσε στους δρόμους.
Το πρόβλημα των αδέσποτων ζώων στη χώρα μας είναι υπαρκτό και ερχόμαστε αντιμέτωποι με αυτό καθημερινά. Οι δήμοι της χώρας δεν συμμορφώνονται πάντα με την ελληνική νομοθεσία και τα φιλοζωικά σωματεία, αν και προσπαθούν να βοηθήσουν, δεν έχουν πάντα τα κατάλληλα εφόδια, εκτός κι αν η φιλοζωική οργάνωση απαρτίζεται από εθελοντές κτηνιάτρους, οι οποίοι στον ελεύθερο χρόνο τους εργάζονται αμισθί, φροντίζοντας τα ζώα που το έχουν ανάγκη.
Το 2013, μια μικρή ομάδα κτηνιάτρων που αφουγκράστηκε το πρόβλημα των αδέσποτων που μαστίζει τη χώρα μας, ξεκίνησε σιγά-σιγά τη δράση της. Σήμερα, η Εθελοντική Δράση Κτηνιάτρων Ελλάδος (ΕΔΚΕ) αποτελείται από 700 μέλη ‒φιλόζωους και κτηνιάτρους όλων των βαθμίδων, εγγεγραμμένους στον Κτηνιατρικό Σύλλογο Ελλάδος‒ που έχουν στειρώσει και εμβολιάσει μέχρι στιγμής 5.500 ζώα. Κάνουν αποστολές σε όποιο μέρος της Ελλάδας τους ζητηθεί βοήθεια από επίσημο φορέα και εμβολιάζουν, στειρώνουν, χειρουργούν ή βάζουν μικροτσίπ σε αδέσποτα αλλά και άγρια ζώα της ελληνικής πανίδας.
Φροντίζουμε η συμβίωση με αδέσποτα και παραμελημένα ζώα να μη δημιουργεί προβλήματα στη δημόσια υγεία. Ένας σκύλος που δεν έχει εμβολιαστεί, δεν έχει πάρει αντιπαρασιτική αγωγή, ενώ συγχρόνως πίνει απόνερα και τρέφεται με σκουπίδια και τρωκτικά, μπορεί κάλλιστα να φέρει λοιμώδεις και παρασιτικούς παράγοντες, οι οποίοι μεταδίδονται στον άνθρωπο.
Ο Γιάννης Μπάτσας, πρόεδρος της ΕΔΚΕ, εξηγεί ότι η ίδρυση της οργάνωσης έγινε μέσα από διαρκή ενημέρωση και παρατήρηση, όταν μια ομάδα κτηνιάτρων διαπίστωσε ότι σε πολλές περιοχές της Ελλάδας υπάρχουν ζώα τα οποία δεν τυγχάνουν της απαραίτητης κτηνιατρικής φροντίδας.
«Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα ζώα να υποφέρουν από ασθένειες, ενώ θα μπορούσαν να θεραπευτούν με την απαραίτητη κτηνιατρική βοήθεια, τα αδέσποτα ζώα να αναπαράγονται ανεξέλεγκτα, επιβαρύνοντας την υγεία τους και επηρεάζοντας τη ζωή των τοπικών κοινωνιών, και λοιμώδη νοσήματα να μεταδίδονται από ζώο σε ζώο, καθιστώντας επικίνδυνη τη συμβίωση με άλλα ζώα και σε πολλές περιπτώσεις με τους ανθρώπους.
![Μια ομάδα ακτιβιστών κτηνιάτρων βοηθά αδέσποτα και άγρια ζώα σε όλη την Ελλάδα](/sites/default/files/styles/main/public/articles/2020-11-06/stray-dogs.jpg?itok=uaPNtkS3)
Για να αντιληφθείτε την έκταση του προβλήματος, θα σας πω μόνο το εξής: τα αδέσποτα ζώα έχουν μέσο όρο ζωής τα τρία χρόνια, σε αντίθεση με τα οικόσιτα, που κατά μέσο όρο και υπό φυσιολογικές συνθήκες ζουν περίπου 12-13 χρόνια. Η διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου των ζώων αυτών είναι περίπου τα οκτώ χρόνια. Ένας θηλυκός σκύλος γεννά δύο φορές τον χρόνο και σε κάθε τοκετό γεννιούνται κατά μέσο όρο οκτώ κουτάβια, ήτοι δεκαέξι κουτάβια κάθε χρόνο από έναν μόνο θηλυκό σκύλο. Εάν ο θηλυκός σκύλος είναι τυχερός και ζήσει έξι χρόνια, γεννάει ενενήντα έξι κουτάβια στη διάρκεια της ζωής του.
Η διάρκεια της αναπαραγωγικής ζωής μιας γάτας είναι 7-8 χρόνια. Η γάτα γεννά τρεις φορές τον χρόνο και σε κάθε τοκετό γεννιούνται 4-6 γατάκια, ήτοι 12-18 γατάκια κάθε χρόνο από κάθε θηλυκή γάτα. Εάν ζήσει 7-8 χρόνια, θα γεννήσει 84-144 γατάκια. Τα μισά από αυτά τα νεογνά είναι θηλυκά, με αποτέλεσμα η ιστορία να επαναλαμβάνεται και η κατάσταση να επιδεινώνεται» λέει ο κ. Μπάτσας.
Η ΕΔΚΕ, που δραστηριοποιείται σε ολόκληρη την Ελλάδα, έχει ως κύριο κριτήριο επιλογής την έλλειψη κτηνιάτρου ή γενικά οποιασδήποτε παροχής κτηνιατρικής φροντίδας. Γι' αυτό και συχνά γίνονται αποστολές σε απομακρυσμένα σημεία στη χώρας, αλλά και σε νησιά της άγονης γραμμής, όπως τα Ψαρά, η Γαύδος, ο Έβρος, η Κάσος, τα Κουφονήσια, οι Οινούσες και το Διδυμότειχο.
«Η στόχευσή μας είναι πρωτίστως να βοηθήσουμε στη μείωση του πληθυσμού των αδέσποτων μέσω της στείρωσης και παράλληλα να αφυπνιστούν οι δημοτικές αρχές, συνάπτοντας συνεργασία με τους τοπικούς κτηνιάτρους της περιφέρειάς τους για να στειρώνονται και να περιθάλπονται αδέσποτα ζώα ακόμα και σε καθημερινή βάση» λέει ο κ. Μπάλτας, που αισθάνεται σαν υποχρέωσή του την προσφορά των υπηρεσιών του σε κάθε ζώο που το έχει ανάγκη.
Όμως η δράση της ΕΔΚΕ δεν σταματά εκεί. Πρόσφατα εμβολίασαν και έκαναν αποπαρασίτωση στις αγριόγιδες του Εθνικού Κήπου, ενώ στο παρελθόν έχουν προσφέρει κτηνιατρική φροντίδα σε άγρια ζώα (χελώνες, κουνάβια και αλεπούδες) που εγκλωβίστηκαν στις φωτιές στο Μάτι και στην Ανάβυσσο, καθώς και στις πλημμύρες στη Μάνδρα. Επιπλέον, η οργάνωση έχει επισκεφτεί τις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, όπου έγινε στείρωση και εμβολιασμός στις γάτες του σωφρονιστικού καταστήματος, ενώ κάθε χρόνο περιθάλπουν και εμβολιάζουν τα ζώα των αστέγων σε συνεργασία με την οργάνωση Praxis αλλά και τα αδέσποτα ζωάκια των παιδικών χωριών SOS.
![Μια ομάδα ακτιβιστών κτηνιάτρων βοηθά αδέσποτα και άγρια ζώα σε όλη την Ελλάδα](/sites/default/files/styles/main/public/articles/2020-11-06/xelwna-mati.jpg?itok=a0vz3uR4)
«Θεωρούμε χρέος μας να είμαστε παρόντες στις τοπικές κοινωνίες, όπου υπάρχει δυσκολία περίθαλψης ζώων, να συμβουλεύουμε και να ενημερώνουμε αφιλοκερδώς όσον αφορά τη διατήρηση της υγείας των ζώων, να ευαισθητοποιούμε και να οργανώνουμε τοπικούς φορείς, ώστε, σε συνεργασία μαζί τους, να καταγράφουμε και να αντιμετωπίζουμε τις κτηνιατρικές ανάγκες της περιοχής.
Φροντίζουμε η συμβίωση με αδέσποτα και παραμελημένα ζώα να μη δημιουργεί προβλήματα στη δημόσια υγεία. Ένας σκύλος που δεν έχει εμβολιαστεί, δεν έχει πάρει αντιπαρασιτική αγωγή, ενώ συγχρόνως πίνει απόνερα και τρέφεται με σκουπίδια και τρωκτικά, μπορεί κάλλιστα να φέρει λοιμώδεις και παρασιτικούς παράγοντες, οι οποίοι μεταδίδονται στον άνθρωπο. Ενδεικτικά παραδείγματα είναι ο εχινόκοκκος, η σαλμονέλα, οι ασκαρίδες, η λύσσα και η λεπτοσπείρωση.
Αυτό που προσπαθούμε να καταπολεμήσουμε είναι ασθένειες μεταδιδόμενες σε άλλους σκύλους. Αρκετές λοιμώδεις και παρασιτικές ασθένειες μεταδίδονται από έναν πληθυσμό αδέσποτων σε έναν πληθυσμό δεσποζομένων σκύλων. Τυπικά είναι τα παραδείγματα της λεϊσμανίωσης (Καλα-Αζάρ) και της ερλιχίωσης. Οι εν λόγω ασθένειες παρουσιάζουν έξαρση και στον πληθυσμό των δεσποζόμενων σκύλων, ακριβώς επειδή, μέσα από τους περιπάτους, έρχονται σε επαφή με τα αδέσποτα ζώα που τις φέρουν» καταλήγει ο κ. Μπάτσας.
— Πώς μπορεί να βοηθήσει κανείς τη δράση σας;
Κάθε φορέας, εταιρεία ή πολίτης μπορεί να αναλάβει τη χρηματοδότηση μιας δράσης μας που θα πραγματοποιηθεί σε συγκεκριμένο τόπο. Έτσι, μπορεί και ο ίδιος να συμβάλει στη βελτίωση των συνθηκών ζωής των ζώων και των ανθρώπων στην περιοχή όπου διαμένει, δραστηριοποιείται η εταιρεία του, ή ακόμα και στον τόπο καταγωγής του. Για παράδειγμα, μπορεί να χορηγήσει την αποπαρασίτωση ή τις στειρώσεις για χρονική περίοδο που καλύπτει από έναν μήνα έως έναν χρόνο. Περισσότερες πληροφορίες στο edke.gr.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
σχόλια