Ένας πολίτης προσέφυγε στο Διοικητικό Πρωτοδικείο της Αθήνας ισχυριζόμενος πως δεν είδε καμία από τις 88 κλήσεις για παράνομο παρκάρισμα που του έκοψαν Δήμος και Τροχαία κατά το διάστημα 2007-2012. 

 

Το δικαστήριο έκρινε ωστόσο ότι οι κλήσεις που τοποθετούνται στο παρμπρίζ των οχημάτων λόγω παράνομης στάθμευσης αυτοκινήτων, επέχουν αφενός νόμιμη θέση επίδοσης και αφετέρου έχουν τον νόμιμο χαρακτήρα κλήσης του παραβάτη για υποβολή αντιρρήσεων, ενώπιον του αρμοδίου οργάνου ή προσφυγής ενώπιον των δικαστηρίων. Σύμφωνα με όσα αναφέρει το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Έθνος», στην ίδια απόφαση κρίθηκε ότι ο παραβάτης οδηγός δεν μπορεί να επικαλεστεί αόριστα ότι ουδέποτε δεν του επιδόθηκαν οι κλήσεις, χωρίς να μπορεί να αποδείξει αυτό που ισχυρίζεται.

 

Κατά το διάστημα 2007-2012, σε βάρος του συγκεκριμένου ιδιοκτήτη αυτοκινήτων, «κόπηκαν» από την Τροχαία, το Αστυνομικό Τμήμα Ομονοίας και την Δημοτική Αστυνομία του Δήμου Αθηναίων, συνολικά 88 κλήσεις και επιβλήθηκαν πρόστιμα λόγω παράνομης στάθμευσης σε χώρο όπου υπάρχει πινακίδα απαγόρευσης στάθμευσης (Ρ-39), σε χώρο ελεγχόμενης στάθμευσης (Ρ-69), σε πεζόδρομο, σε πεζοδρόμια, σε χώρους στάθμευσης οχημάτων ατόμων με μειωμένη κινητικότητα (ΑΜΕΑ), σε κεκλιμένο επίπεδο (ράμπα) διάβασης ατόμων μειωμένης κινητικότητας (ΑΜΕΑ), σε χώρο όπου υπάρχει πινακίδα απαγόρευσης στάσης και στάθμευσης (Ρ-40), σε στροφή οδού και σε χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων με κάρτα, χωρίς όμως καταβολή του προβλεπόμενου τέλους. Ο παραβάτης δεν αντέδρασε τον Μάιο του 2016, όταν έλαβε ειδοποίηση από Τράπεζα που του γνωστοποιούσε ότι ο Δήμος Αθηναίων προέβη στην δέσμευση των λογαριασμών του της συνολικής οφειλής. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι έλαβε για πρώτη φορά γνώση των βεβαιωθέντων σε βάρος του προστίμων. 

 

Σύμφωνα με το  Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών «στις περιπτώσεις βεβαίωσης προστίμου λόγω παράνομης στάθμευσης οχήματος, προβλέπεται ειδική διαδικασία κοινοποίησης της αντίστοιχης πράξης στον παραβάτη και συγκεκριμένα στον οδηγό του παρανόμως σταθμευμένου οχήματος στις περιπτώσεις που ο τελευταίος απουσιάζει και δεν δύναται το όργανο που βεβαίωσε την παράβαση να επιδώσει την πράξη άμεσα στον παραβάτη, με την τοποθέτηση της έκθεσης βεβαίωσης παράβασης στον ανεμοθώρακα του οχήματος, η οποία επέχει θέση επίδοσης αυτής καθώς και κλήσης του παραβάτη προς υποβολή αντιρρήσεων, ενώπιον του αρμοδίου οργάνου, ή προσφυγής ενώπιον του Δικαστηρίου».

 

Επιβαρυντικό στοιχείο στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ο αριθμός των παραβάσεων, που έφτασε τις 88 και από διαφορετικές υπηρεσίες, γεγονός που καθιστά αδύνατο να μην έλαβε γνώση των κλήσεων ο παραβάτης. Ο ιδιοκτήτης προσέφυγε τέσσερα έτη μετά τη νόμιμη κοινοποίησή των κλήσεων η προσφυγή θεωρείται εκπρόθεσμη.

 

Η αίτηση του απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, ενώ παράλληλα του καταλογίστηκε η δικαστική δαπάνη του Δήμου Αθηναίων, η οποία ανέρχεται στα 234 ευρώ.

 

Με πληροφορίες από Έθνος