Ο ιστορικός κινηματογράφος «Άτταλος», που βρίσκεται κλειστός εδώ και μήνες, θα ανοίξει ξανά καθώς περνά πλέον στα χέρια του δήμου Νέας Σμύρνης.

 

Το τελευταίο διάστημα ο «Άτταλος» είχε περιέλθει σε αδράνεια και το μέλλον του φάνταζε δυσοίωνο με αποτέλεσμα ένας πολιτιστικός χώρος που λειτουργούσε διαρκώς από το 1961, να απειλούνταν με οριστικό λουκέτο.

 

Ωστόσο με εισήγηση του Δημάρχου Σταύρου Τζουλάκη το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης έλαβε απόφαση, για την αγορά του χώρου έναντι του ποσού των 400.000 ευρώ.

 

Ο «Άτταλος» κινδύνευε να μείνει κλειστός ή να μετατραπεί σε αποθήκη μετά την αδυναμία απόκτησης άδειας λειτουργίας από τον επιχειρηματία που είχε ενοικιάσει το χώρο.

 

Με την απόφαση αυτή ο Δήμος θα αποκτήσει ένα πολιτιστικό κέντρο ποικίλων χρήσεων, κάτι που αποτελεί αίτημα της πόλης και των φορέων της εδώ και πολλά χρόνια.

 

Αυτή τη στιγμή ο «Άτταλος» διαθέτει 450 καθίσματα και χρειάζεται μια μικρή ανακαίνιση προκειμένου να λειτουργήσει άμεσα ως πολιτιστικό κέντρο.

 

Στα ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία του «Άτταλου» συμπεριλαμβάνεται και το θέμα του ονόματος καθώς ο εργολάβος κατασκευής του, ο κ. Καραγιάννης, καταγόταν από την Αττάλεια και γι' αυτό ονόμασε τον κινηματογράφο «Άτταλο».

 

Ο Δήμαρχος, Σταύρος Τζουλάκης σημείωσε χαρακτηριστικά: «Θα ξεκινήσουμε άμεσα τις διαδικασίες που χρειάζονται για να γίνει αλλαγή χρήσης και να μπορούμε να λειτουργήσει ο χώρος και ως κινηματογράφος».

 

Η κίνηση αυτή, εντάσσεται στην στρατηγική του δήμου για την διατήρηση και ανάπτυξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της πόλης, καθώς έπειτα από τον ιστορικό πολυχώρο Γαλαξία, τον κινηματογράφο Σπόρτινγκ, το θερινό κινηματογράφο Φιλίπ, πλέον και ο «Άτταλος», ένα πολιτιστικό ορόσημο της Νέας Σμύρνης διασώζεται και αποφεύγει το οριστικό λουκέτο.

 

Η αγοραπωλησία του κινηματογράφου γίνεται μεταξύ των ιδιοκτητών του ακινήτου και του Δήμου. Οι επιχειρηματίες που λειτουργούσαν επί δεκαετίες τον χώρο, δεν εμπλέκονται σε αυτή.

 

Εντωμεταξύ, με παρέμβασή της στα social media η εκ των ανθρώπων που λειτουργούσαν επί 40 χρόνια τον Άτταλο κ. Μαρία Μπανανή ανέφερε τα εξής:

 

«Να παρακαλάτε να το πάρει ο Δήμος γιατί μετά απ όλα όσα έγιναν κανένας επιχειρηματίας δε θα μπει στη διαδικασία να το πάρει με αποτέλεσμα να γίνει αποθήκη, η ότι άλλο με άλλη χρήση πέραν κιν/φού. Με όλο αυτό έχουν μείνει στο "δρόμο" οικογένειες. Ένα πολιτιστικό κέντρο της προκοπής χρειάζεται που να μην έχει πλαστικές καρέκλες όπως ο γαλαξίας. Όσο για τη τιμή που παίζει κ ακούγεται τζάμπα είναι, πριν βγάλετε συμπεράσματα ρωτήστε κ εμάς που ξέρουμε τι αξίζει κ πόσο. μεγάλος καημός να ξαναγίνει σινεμά, που ήταν όλος αυτός ο κόσμος όταν τον είχαμε εμείς κ πάλευα με τόσα χρόνια με νύχια κ με δόντια; Που ήταν όλος αυτός ο κόσμος που τα τελευταία χρόνια έμπαινε μέσα η επιχείρηση; Καλό το συναίσθημα πόσο μάλλον για εμάς που το λειτουργούσαμε 40+ χρόνια αλλά όταν το στομάχι πεινάει κάτι άλλο χρειάζεται. Εγώ θα έρθω σίγουρα στο συμβούλιο για να ακούσω τι έχουν να πουν όλοι που βρίσκονται έξω από το χώρο.

 

Εμείς δεν είμαστε ιδιοκτησία είμαστε η επιχείρηση και πιστέψτε με για να φτάσει ο Ατταλος να γίνει το "σαλόνι" της Νέας Σμύρνης παλέψαμε πολύ. Μπορώ να μιλήσω με αριθμούς για να καταλάβετε πως από τους 120,000 κατοίκους της Νέας Σμύρνης μετα βίας κάναμε 500 εισιτήρια την εβδομάδα τα τελευταία χρόνια. Όταν ένας νέος επιχειρηματίας αποφάσισε να το πάρει κ να κάνει ανακαίνιση να ρίξει λεφτά δηλαδή κ. όλο αυτό πήγε στράφι λόγω οποίου κρατικού οργανισμού τελικά ήταν το θέμα, καταλαβαίνετε πως πρόκειται για τεράστια ζημιά. Εμείς έχουμε έναν εξοπλισμό που κάθεται, ο επιχειρηματίας παραιτήθηκε, χάσαμε μια ολόκληρη σεζόν κ άλλα πολλά.


Όλο αυτό που γίνεται τώρα, αυτός ο αγώνας δηλαδή θα έπρεπε να γίνει από το Σεπτέμβριο. Αν τώρα υπάρχει αντίθεση λοιπόν ως προς τι θα γίνει ο Ατταλος οι μόνοι χαμένοι είμαστε εμείς. Ας το πάρει ο Δήμος και αν μπορεί να το συνεχίσουν σαν σινεμά καλό θα είναι για όλους γιατί προφανώς κ πολιτιστικό κέντρο να γίνει δε σημαίνει πως δε θα υπάρχουν κ προβολές. Όλοι όσοι υπέγραψαν λοιπόν (παλιοί πελάτες) κ όλοι όσοι θέλουν να ξανανοίξει ο Ατταλος να σκεφτούν πως σε περίπτωση που δε τα βρει ο Δήμος με τους ιδιοκτήτες το πιο πιθανό είναι να μη γίνει τίποτα απολύτως.


Καλό θα είναι να βλέπουμε το δάσος κ όχι το δέντρο. Δε με αφορούν καθόλου τα πολιτικά συμφέροντα κανενός, με αφορά η επιχείρηση που είχα 40 χρόνια να μη πάει χαμένη έτσι.. στο βωμό πολιτικών συγκρούσεων. Μακάρι να βρεθεί λύση, για όλους τους παραπάνω λόγους. αν ρωτάτε εμένα προσωπικά μακάρι να μπορούσε να ξανανοίξει όπως ήταν, απλά από το να μην ανοίξει καθόλου χίλιες φορές πολιτιστικό. Δυστυχώς, όσο κ να θέλουμε κάποια πράγματα ξεπερνάνε εμάς τους απλούς πολίτες».