Max Richter, Φεστιβάλ Αθηνών

›› O Max Richter είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους μινιμαλιστές συνθέτες της Ευρώπης, και έχει συνεργαστεί με εμβληματικές μορφές όπως ο Arvo Part, ο Brian Eno, ο Philip Glass και ο Steve Reich. Ο γερμανικής καταγωγής συνθέτης που ζει στην Αγγλία συμμετείχε στο Dead Cities των Future Sound Of London και στο ψυχεδελικό έπος τους The Isness, ενώ η κορυφαία στιγμή του παραμένει το αριστουργηματικό The Blue Notebooks. Στο τέλος του 2006 κυκλοφόρησε το εξαιρετικό Songs From Before στην Fat Cat. Στις 14 Απριλίου θα έρθει με ολόκληρη ορχήστρα στο Gagarin 205, σε μία από τις πιο αναμενόμενες εμφανίσεις της φετινής άνοιξης. Περιμένω επίσης με ανυπομονησία τον νέο δίσκο των Raining Pleasure που έρχεται σύντομα, και τον οποίο θα παρουσιάσουν «Στον Αέρα» της Πετρούπολης το Σάββατο 17/3.
Μ.Ηulot

›› Η ανακήρυξη του Sibiou ως Πολιτιστικής συμ-πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2007, μαζί με το Λουξεμβούργο, θα σταθεί μια ευκαιρία που χρόνια ψάχνω να επισκεφτώ, επιτέλους, αυτή την τόσο απροσδόκητη για τα Βαλκάνια πόλη της Ρουμανίας. Μια πόλη σαξονικών καταβολών βορειοδυτικά του Βουκουρεστίου –στην καρδιά της Τρανσυλβανίας–, με ιστορία χιλίων ετών, που επέζησε της μανίας των Τσαουσέσκου για αναμόρφωση της ιστορικής αρχιτεκτονικής της χώρας τους! Σήμερα, με τη βοήθεια της γερμανικής κυβέρνησης, η οποία νιώθει ότι οφείλει να προστατέψει αυτή τη συγγενική πόλη, έχει γίνει μια εκπληκτική αναπαλαίωση ολόκληρου του μεσαιωνικού ιστού, από τα τείχη μέχρι τον ευαγγελικό καθεδρικό ναό με το εκκλησιαστικό όργανο των 6000 αυλών, καθώς και το παλαιό δημαρχείο. Έξω από την πόλη βρίσκεται και το Astra, ένα μουσειακό σύμπλεγμα τριακοσίων κτηρίων, από γιγαντιαία πατητήρια μέχρι ανεμόμυλους και υδρόμυλους. Υπάρχει βέβαια και το πιο διάσημο μουσείο τέχνης της Ρουμανίας στο Sibiou, το Bruckenthal, με Ρούμπενς, Βαν Ντάικ, Τενιέ και άλλους σπουδαίους ζωγράφους. Το κυριότερο είναι όμως ότι αποτελεί και την πόλη στην οποία έχουν τη στέγη τους δύο διάσημα θέατρα. Το Radu Stanca, με κλασικό ρεπερτόριο, και το Theatre Gong, αβαν γκαρντ θεαμάτων με μαριονέτες και μίμους. Τα δύο αυτά θέατρα θα γίνουν οι σημαντικότεροι πόλοι έλξης, καθώς θα φιλοξενήσουν θεατρικές ομάδες απ’όλο τον κόσμο. Όπως άλλωστε και η υπέροχη κεντρική πλατεία, που θα λειτουργήσει ως φυσικό σκηνικό για παραστάσεις αλλά και για το jazz festival, το οποίο θα συμπληρώσει το πρόγραμμα της πολιτιστικής πρωτεύουσας.
Χρήστος Παρίδης

›› Περιμένω τη συνέντευξη Τύπου που γίνεται σήμερα Πέμπτη, στην οποία ο Διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών κ. Γιώργος Λούκος θα ανακοινώσει το πρόγραμμα του φετινού φεστιβάλ. Ήδη έχουν ακουστεί μερικές απο τις ελληνικές συμμετοχές αλλά, κατά την άποψή μου, πιο ενδιαφέρον είναι το κομμάτι των παραστάσεων που έρχεται από τον «έξω κόσμο». Οι παραστάσεις που είδαμε πέρυσι από καλλιτέχνες του εξωτερικού μάς έδειξαν ένα πολύ μικρό δείγμα τού τι συμβαίνει πραγματικά στον διεθνή χωρο του θεάτρου και του χορού. Το αθηναϊκό κοινό αντέδρασε θετικότατα στην έλευση απαιτητικών παραστάσεων από καλλιτέχνες που είναι διεθνώς στην πρώτη γραμμή ως προς την αναγνώρισης της αξίας τους. Δεν έχω κανένα λόγο να μην περιμένω πολύ περισσότερα φέτος. Περιμένω την καινούργια Πλατεία Μοναστηρακίου. Προς το παρόν είναι μια από τις πιο θλιβερές εικόνες του κέντρου. Ένα συνονθύλευμα από μηχανάκια, τραπεζάκια, μπάζα και junkies. Δεν έχει καν την ομορφιά των αντίστοιχων περιπτώσεων στην Ανατολή. Ας ελπίσουμε πως οι αλλαγές θα δημιουργήσουν μια φιλική και όμορφη πλατεία, και όχι άλλο ένα απρόσωπο κατασκεύασμα όπως αυτό στην Ομόνοια.
Μιχάλης Μιχαήλ