O αρχαιολόγος, μουσικολόγος και επαγγελματίας τρομπετίστας Μικέλ Λόπεθ Γκαρθία, υποστηρίζει ότι οι ήχοι από 12 κοχύλια, μπορούν να δώσουν πληροφορίες για τη ζωή των ανθρώπων που ζούσαν στη βορειοανατολική Ισπανία πριν από 6.000 χρόνια.
Σε άρθρο που συνυπογράφει με τη συνάδελφό του Μαργαρίτα Ντίας-Αντρεύ, ο ερευνητής του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης υποστηρίζει ότι 12 μεγάλα κοχύλια που βρέθηκαν σε νεολιθικούς οικισμούς και ορυχεία στην Καταλονία και χρονολογούνται μεταξύ τέλους 5ου και αρχών 4ου χιλιετίας π.Χ., μπορεί να χρησιμοποιούνταν ως μέσα επικοινωνίας μεγάλων αποστάσεων αλλά και ως μουσικά όργανα της τότε εποχής.
Τα κοχύλια φαίνεται ότι συλλέχθηκαν για μη-διατροφικούς σκοπούς, καθώς τα θαλάσσια σαλιγκάρια εντός αυτών είχαν πεθάνει και η απομάκρυνση της μυτερής κορυφής τους, δείχνει ότι χρησιμοποιούνταν ως τρομπέτες.
Οι δύο ερευνητές πήραν άδεια να διεξάγουν ακουστικά πειράματα σε οκτώ από τα δώδεκα κοχύλια που εντοπίστηκαν και τον Νοέμβριο του 2024, ο Λόπεθ Γκαρθία κατάφερε να βγάλει έναν «πολύ ισχυρό, σταθερό τόνο» από τα κοχύλια.
«Είναι πραγματικά εκπληκτικό ότι μπορείς να βγάλεις έναν τόσο αναγνωρίσιμο ήχο από ένα απλό όργανο που είναι απλώς ένα ελαφρώς τροποποιημένο ζωικό σώμα. Το πιο κοντινό όργανο σήμερα σε σχέση με τον ήχο του είναι το γαλλικό κόρνο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ωστόσο και οι δύο ήθελαν να εξερευνήσουν πέρα από τον μεμονωμένο ήχο και να διαπιστώσουν το πλήρες μουσικό δυναμικό των κοχυλιών. «Θέλαμε να δούμε αν κάποια από τα κομμάτια που παίζαμε είχαν περιθώριο για αυτοσχεδιασμό ή για εξερεύνηση των ηχητικών δυνατοτήτων. Έτσι κάναμε ηχογραφήσεις των μικρών αυτοσχεδιασμών μας. Διαπιστώσαμε ότι με διαφορετικές τεχνικές μπορούσαμε να διαμορφώσουμε τον τόνο και τις νότες των κοχυλιών», συνέχισε. Βάζοντας το χέρι του στο άνοιγμα των κοχυλιών, διαπίστωσε ότι μπορούσε να αλλάξει και να χαμηλώσει τον τόνο τους, ενώ το φύσημα με ήχο «τ» ή «ρ» άλλαζε επίσης το χρώμα του ήχου.
«Είναι από τα πρώτα όργανα ή κομμάτια ηχητικής τεχνολογίας που γνωρίζουμε σε όλη την ανθρώπινη ιστορία. Λειτουργούν μέσω των κραδασμών των χειλιών σου και ο τρόπος που παράγεις ήχο με αυτά είναι πολύ παρόμοιος με τα σύγχρονα χάλκινα όργανα, όπως οι τρομπέτες και τα τρομπόνια. Τα κοχύλια είναι οι αρχαιότεροι πρόγονοί τους», συμπλήρωσε.
Στο άρθρο τους, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Antiquity, προτείνουν ότι τα κοχύλια μπορεί να χρησιμοποιούνταν «ως εργαλεία επικοινωνίας, είτε μεταξύ διαφορετικών κοινοτήτων της περιοχής είτε μεταξύ οικισμών και ατόμων που εργαζόταν στο γύρω αγροτικό τοπίο».
Παράλληλα, υποστηρίζουν ότι θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιούνταν από εργάτες σε διάφορα ορυχεία όπου βρέθηκαν έξι από αυτά.
«Γνωρίζουμε ότι πρόκειται για μια από τις αρχαιότερες και μακροβιότερες τεχνολογίες παραγωγής ήχου που γνωρίζει ο άνθρωπος τουλάχιστον στην Ευρώπη», κατέληξε.
Με πληροφορίες από Guardian
