Η Maggie Gyllenhaal μίλησε ανοιχτά για τις εντάσεις που προκάλεσαν οι σκηνές βίας και σεξουαλικής βίας στη νέα της ταινία “The Bride”, αποκαλύπτοντας ότι οι προβολές δοκιμής οδήγησαν σε παρεμβάσεις από το στούντιο και σε περικοπές υλικού.
Σε συνέντευξή της στο podcast “The Interview” των New York Times, η σκηνοθέτρια εξήγησε ότι η ταινία –μια αναθεωρητική εκδοχή του κλασικού “The Bride of Frankenstein” με πρωταγωνιστές την Jessie Buckley και τον Christian Bale– πέρασε από εκτεταμένες δοκιμαστικές προβολές σε εμπορικά κέντρα, μια διαδικασία που, όπως παραδέχτηκε, δεν είχε ξαναζήσει με αυτόν τον τρόπο.
«Υπάρχει σεξουαλική βία. Υπάρχει βία. Επειδή είναι μεγάλη στούντιο παραγωγή, τη δοκιμάσαμε ξανά και ξανά», είπε. Σύμφωνα με τη Gyllenhaal, αρκετοί θεατές έθεσαν ζήτημα για το αν η ταινία είναι «υπερβολικά βίαιη», ενώ ορισμένες γυναίκες στις προβολές εξέφρασαν την αντίθεσή τους στη θέα μιας γυναίκας να υφίσταται παραβίαση.
Η ίδια υπερασπίστηκε τη δραματουργική επιλογή της, τονίζοντας ότι η αναπαράσταση της βίας –ιδίως της σεξουαλικής– δεν μπορεί να αποστειρώνεται όταν αποτελεί πραγματικότητα του κόσμου που απεικονίζεται. «Αν πρόκειται να τη δούμε, πρέπει να τη δούμε με τρόπο δύσκολο. Επειδή είναι δύσκολη», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι έχει επανειλημμένα ασχοληθεί με τέτοια θέματα στο έργο της, ήδη από την εποχή του “Secretary”.
Η Gyllenhaal αποκάλυψε επίσης ότι η Warner Bros. ζήτησε να αφαιρεθεί μέρος της βίας από την ταινία, με αποτέλεσμα το τελικό μοντάζ να είναι «ελαφρώς πιο συγκρατημένο» σε σχέση με την αρχική εκδοχή. Σε ένα χαρακτηριστικό περιστατικό, όπως περιέγραψε, η επικεφαλής του στούντιο Pam Abdy της επισήμανε ότι μια συγκεκριμένη σκηνή –στην οποία ο Frankenstein γλείφει μαύρο εμετό από τον λαιμό της Νύφης– «είναι υπερβολική» και δεν μπορεί να παραμείνει.
Η λογική των προβολών δοκιμής
Οι προβολές δοκιμής (test screenings) αποτελούν πάγια πρακτική των μεγάλων στούντιο, ιδίως σε παραγωγές υψηλού προϋπολογισμού. Το κοινό καλείται να αξιολογήσει την ταινία πριν από την τελική της μορφή, επηρεάζοντας συχνά το μοντάζ, τη διάρκεια ή ακόμη και το ύφος της. Στην περίπτωση του “The Bride”, η διαδικασία φέρνει στο προσκήνιο ένα ευρύτερο ερώτημα: πόσο αντέχει μια στούντιο παραγωγή τη ριζοσπαστική ματιά ενός δημιουργού όταν το υλικό της αγγίζει ακραία όρια;
Η Gyllenhaal υπογράμμισε ότι βασική της αρχή ήταν να μην «αναισθητοποιήσει» τη βία. «Κάθε θάνατος έχει κόστος», είπε, αντιδιαστέλλοντας την προσέγγισή της από τη μαζική, ανώνυμη βία που συχνά κυριαρχεί στα μπλοκμπάστερ.
Με το “The Bride” –τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία που σκηνοθετεί μετά το υποψήφιο για Όσκαρ “The Lost Daughter”– η Gyllenhaal εισέρχεται για πρώτη φορά σε πλήρους κλίμακας στούντιο παραγωγή. Η δημόσια συζήτηση γύρω από τις περικοπές και τις αντιδράσεις των προβολών δοκιμής δείχνει ότι η σύγκρουση ανάμεσα στη δημιουργική πρόθεση και την εμπορική ανησυχία παραμένει ενεργή, ιδίως όταν το θέμα είναι η αναπαράσταση της γυναικείας βίας στην οθόνη.
Το “The Bride” κάνει πρεμιέρα στις αίθουσες στις 6 Μαρτίου.
