Για την Βρετανίδα εικαστικό Τρέισι Έμιν τα δυο τελευταία χρόνια ήταν γεμάτα, επεισοδιακά, τρομακτικά αλλά και αισιόδοξα.
Η καραντίνα επιφύλαξε μια δυσάρεστη έκπληξη όταν διαγνώστηκε με καρκίνο, έπρεπε να αλλάξει σπίτι μετά από είκοσι χρόνια και να μείνει μόνη όσο ποτέ άλλοτε στη ζωή της. Η Τρέισι Έμιν κλεισμένη στο σπίτι και με προβλήματα υγείας μελέτησε όσο δεν είχε καταφέρει τα τελευταία χρόνια εξαιτίας των υποχρεώσεων που την ήθελαν να ταξιδεύει διαρκώς, έκανε μια εξαιρετική έκθεση - συνομιλία με τα έργα του Εντβαρντ Μουνκ, τοποθετώντας ένα γλυπτό έξω από το μουσείο Μουνκ στο Όσλο που είχε πει το 2019 ότι είναι η μητέρα της, η Παμ, που πέθανε το 2016, και αυτή η ηλικιωμένη γυναίκα, ριζωμένη μπροστά από το Μουσείο, προστατεύει το έργο του Μουνκ, με τα πόδια ανοιχτά προς το φιόρδ, καλωσορίζοντας τους επισκέπτες και μια έκθεση συνομιλία των δυο καλλιτεχνών, μια έκθεση ορόσημο στην καριέρα της, στην οποία η Έμιν διάλεξε 19 ελαιογραφίες και υδατογραφίες του Μουνκ, που προέρχονται από το Μουσείο του, δίπλα στις οποίες τοποθετήθηκαν περισσότερα από 25 έργα της που αποκαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο ο Νορβηγός καλλιτέχνης υπήρξε μια συνεχής έμπνευση για εκείνη, δηλώνοντας με τον πιο σαφή τρόπο τη μοναξιά της ψυχής και τη φθορά του σώματος, τη θλίψη, την απώλεια και τη λαχτάρα που απεικόνισε ο καθένας στην εποχή του και με τον τρόπο του.
Η ίδια χαρακτηρίζει τα έργα της ως μια εξερεύνηση της μοναξιάς και οι κριτικοί χαρακτήρισαν την έκθεση ως μια ερωτική επιστολή της Έμιν προς ένα συγγενικό της πνεύμα, που γεννήθηκε 100 χρόνια πριν.
Στις αρχές του χρόνου όπως αποκάλυψε σε μια συνέντευξή της στους Times, ανακοίνωσε την απόφασή της να μετατρέψει τη βρετανική παραθαλάσσια πόλη Margate σε ένα καταφύγιο καλλιτεχνών με μια σχολή τέχνης, ένα πρόγραμμα διαμονής και ένα «μίνι μουσείο» αφιερωμένο στη δουλειά της.
Όπως είπε, στο Margate, μια πόλη που βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο της Βρετανίας θα απαγορεύεται το κάπνισμα ή η δυνατή μουσική, κάτι που δε θυμίζει σε τίποτα την παλιά Έμιν που γλεντοκοπούσε ακατάπαυστα τροφοδοτώντας τα αχόρταγα ΜΜΕ με εξωφρενικές δηλώσεις.
Η Έμιν σχεδιάζει να κάνει την παραθαλάσσια πόλη «καταφύγιο καλλιτεχνών». Αγόρασε ένα παλιό νεκροτομείο και το επανασχεδιάζει ώστε να δημιουργήσει 30 στούντιο για φοιτητές τέχνης που έχουν εγγραφεί σε ένα νέο πρόγραμμα που σχεδιάζει να δημιουργήσει. Οι κανόνες -εκτός από το κάπνισμα και τη δυνατή μουσική θα είναι αυστηροί- αυτό όπως λέει φιλοδοξεί να γίνει ένα μέρος όπου οι σπουδαστές θα αφοσιωθούν στην τέχνη τους. Στο πλαίσιο του προγράμματος, η σχολή, που θα ονομαστεί TKE Studios από το όνομά της (Tracey Karima Emin), θα απαιτεί τακτικά από τους μαθητές να εκθέτουν τη δουλειά τους στο κοινό. «Έτσι θα υπάρχει αυτή η συνεχής πνευματική αυστηρότητα», είπε. «Οι άνθρωποι δεν μπορούν απλώς να είναι παθητικοί».
Η Έμιν φιλοδοξεί να ενθαρρύνει τους εργαζόμενους καλλιτέχνες να μετακομίσουν μόνιμα στο Margate -όπου μεγάλωσε και όπου επέστρεψε μετά τον θάνατο της μητέρας της- μέσω ενός προγράμματος διαμονής. Για τρεις ή τέσσερις μήνες κάθε φορά, θέλει να φιλοξενήσει καλλιτέχνες που ελπίζει ότι θα ερωτευτούν την πόλη και θα αποφασίσουν να μείνουν.
Η Τρέισι Έμιν εμπνεύστηκε την καλλιτεχνική κοινότητα που θέλει να ιδρύσει από τη μεταμόρφωση της Μάρφα, μιας μικρής πόλης στο Τέξας από τον Ντόναλντ Τζουντ που κατάφερε και άλλαξε τον τόπο από μια μικρή πόλη κτηνοτροφικών εκτάσεων σε μια Μέκκα για την εικαστική τέχνη.
Το 1979, με τη βοήθεια του Dia Art Foundation, ο Τζουντ αγόρασε μια έκταση 340 στρεμμάτων ερημικής γης κοντά στη Mάρφα, που περιελάμβανε τα εγκαταλελειμμένα κτίρια του πρώην οχυρού D. A. Russell του Στρατού των ΗΠΑ. Το Ίδρυμα Chinati άνοιξε στην τοποθεσία το 1986 ως μη κερδοσκοπικό ίδρυμα τέχνης, αφιερωμένο στον Τζουντ και τους συγχρόνους του καλλιτέχνες. Η μόνιμη συλλογή αποτελείται από έργα μεγάλης κλίμακας του Τζουντ, και καλλιτεχνών όπως οι John Chamberlain, Dan Flavin Ingólfor Arnarsson, David Rabinowitch, Roni Horn, Ilya Kabakov, Richard Long, Carl Andre, Claes Oldenburg και Coosje Van Bruggen και του Robert Irwin. Σήμερα το περίφημο “The Block,” του Τζουντ εκτός από πυρήνας τέχνης και δημιουργίας φιλοξενεί τη δουλειά του μια βιβλιοθήκη με περισσότερους από 13.000 τόμους βιβλία τέχνης.
Η Έμιν πιστεύει ότι τα έργα του Τζουντ, εκεί, είναι τοποθετημένα με τον πιο σωστό τρόπο και «ακριβώς όπως ήθελε να φαίνονται τα πράγματα».
Η Τρέισι Έμιν, έχοντας εγκατασταθεί στο Margate, επιθυμεί μετά το θάνατό της, η περιουσία της να μετατραπεί σε μουσείο για να στεγάσει το έργο της και το εκτεταμένο αρχείο της με 30.000 φωτογραφίες, 2.000 έργα σε χαρτί, 500 σχέδια και βιβλία που θα αποτελέσουν μια ερευνητική βιβλιοθήκη.
