Στις 13 Φεβρουαρίου 1967, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ισπανίας πρόσθεσε στις συλλογές της δύο πρωτότυπα χειρόγραφα του Λεονάρντο ντα Βίντσι, τα οποία είχαν μείνει στην αφάνεια για περισσότερα από εκατό χρόνια.
Οι λεγόμενοι Κώδικες της Μαδρίτης I και II (Códices Madrid I y II), ταυτοποιημένοι ως Mss. 8937 και Mss. 8936, αποτελούν μέρος ενός συνόλου επιστημονικών σημειώσεων που έγραψε ο Αναγεννησιακός καλλιτέχνης και μηχανικός μεταξύ τέλους 15ου και αρχών 16ου αιώνα.
Ανακαλύφθηκαν ξανά όταν ο Αμερικανός ερευνητής Jules Piccus, που εργαζόταν στην αναθεώρηση καταλόγων με χειρόγραφα στη Βιβλιοθήκη, αναγνώρισε τη σημασία ορισμένων τόμων που δεν είχαν προσδιοριστεί σωστά.
Σύμφωνα με επίσημες πληροφορίες της Εθνικής Βιβλιοθήκης, οι κώδικες περιέχουν εκατοντάδες σελίδες σημειώσεων και σχεδίων αφιερωμένων στη στατική, την εφαρμοσμένη μηχανική, τα συστήματα γραναζιών, τις υδραυλικές μηχανές, τη γεωμετρία και τις μελέτες οχύρωσης.
Σε αντίθεση με τους πίνακές του, αυτά τα χειρόγραφα μας επιτρέπουν να παρατηρήσουμε τον τρόπο σκέψης του Λεονάρντο: υπολογισμούς, διαγράμματα, υποθέσεις και διορθώσεις που αποκαλύπτουν τη μέθοδό του στη πειραματική προσέγγιση.
Ο Κώδικας Μαδρίτης I, που χρονολογείται κυρίως στη δεκαετία του 1490, θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα του Λεονάρντο στη μηχανική, με λεπτομερείς μελέτες για τη μετάδοση της κίνησης και τη λειτουργία μηχανισμών.
Ο Κώδικας Μαδρίτης II, που χρονολογείται ελαφρώς αργότερα, συγκεντρώνει έρευνες σχετικές με την πολιτική και στρατιωτική μηχανική, καθώς και τοπογραφικές μελέτες και υδραυλικά έργα.
Τα χειρόγραφα ήρθαν στην Ισπανία τον 16ο αιώνα μέσω του γλύπτη Pompeo Leoni, ο οποίος συγκέντρωσε μια σειρά εγγράφων του Λεονάρντο μετά τον θάνατο του καλλιτέχνη. Στη συνέχεια εντάχθηκαν στη βασιλική συλλογή και αργότερα στην Εθνική Βιβλιοθήκη.
Διάφορες εσωτερικές αναδιοργανώσεις και λάθη στις καταγραφές προκάλεσαν την απώλειά τους για περισσότερα από 100 χρόνια.
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ισπανίας έχει τονίσει στις δημοσιεύσεις της ότι οι Κώδικες της Μαδρίτης είναι εξαιρετικά κομμάτια του τεκμηριωμένου της πλούτου, καθώς διευρύνουν σημαντικά το γνωστό σώμα επιστημονικών έργων του Λεονάρντο ντα Βίντσι.
Η ανακοίνωση της ανακάλυψής τους το 1967 είχε διεθνή απήχηση και άλλαξε τον χάρτη των σπουδών για τον Λεονάρντο, προσφέροντας υλικό που δεν είχε δημοσιευτεί προηγουμένως.
Με πληροφορίες από euronews.com
