Ο πίνακας, βασισμένος σε ασπρόμαυρη φωτογραφία που τράβηξε ο κοινός τους φίλος Τζον Ντίκιν που υπήρξε στενός συνεργάτης του Μπέικον. Ο Μπέικον ποτέ δεν φιλοτεχνούσε από κοντά τα αντικείμενά του, αλλά ζητούσε από τον Ντίκιν να τραβάει φωτογραφίες, από τις οποίες στη συνέχεια αντλούσε έμπνευση. Το έργο εκτέθηκε για τελευταία φορά το 1965.
Από τότε, το κοινό δεν έχει ξαναδεί αυτό το συγκεκριμένο έργο και ο οίκος Sotheby's ανακοίνωσε ότι είναι το πιο πολύτιμο σύγχρονο έργο που προσφέρεται στο Λονδίνο εδώ και σχεδόν μια δεκαετία.
Το Study for Portrait of Lucian Freud ζωγραφίστηκε το 1964 και δείχνει τον Φρόιντ με γυμνό το στήθος του και πρόσωπο τερατώδες και παραμορφωμένο, να κάθεται σε έναν σκληρό πάγκο με τα χέρια του τεντωμένα και τις γροθιές του σφιγμένες. Είναι ένας πίνακας που ρίχνει φως σε μια φιλία και αντιπαλότητα που ήταν απίστευτα έντονη, αλλά τελικά απίστευτα πικρή.
Ήταν ο κεντρικός πίνακας ενός τρίπτυχου που εκτέθηκε το 1965 σε μια περιοδεύουσα έκθεση στο Αμβούργο, τη Στοκχόλμη και το Δουβλίνο. Με τη συγκατάθεση του Μπέικον , το τρίπτυχο διαλύθηκε, με τον αριστερό πίνακα να βρίσκεται σήμερα σε ιδιωτική συλλογή και τον δεξιά στο Μουσείο του Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ.
Ο Μπέικον και ο Φρόιντ γνωρίστηκαν το 1944, τους σύστησε ο ζωγράφος Γκράχαμ Σάδερλαντ. Έγιναν αμέσως φίλοι και στις δεκαετίες του '50 και του '60 έβλεπαν ο ένας τον άλλον σχεδόν κάθε μέρα, τόσο στα στούντιο του άλλου όσο και τρώγοντας και πίνοντας στα πιο διάσημα στέκια του περιθωριακού τότε Σόχο.
Η Κάρολιν Μπλάκγουντ είπε κάποτε ότι θυμόταν να τρώει με τον Μπέικον κάθε βράδυ στη διάρκεια του πενταετούς γάμου της με τον Φρόιντ τη δεκαετία του '50.
Ο Φρόιντ σε αυτό το έργο του 1951 υπήρξε το πρώτο άτομο που ζωγράφισε ο Μπέικον και το μόνο του οποίου έκανε τόσα πορτραίτα εκτός από τις αυτοπροσωπογραφίες του.
Μέχρι τη δεκαετία του '80 είχαν απομακρυνθεί λόγω μικροδιαφορών και ζηλοτυπίας, με τον Φρόιντ να έχει φανερά κουραστεί από τον Μπέικον.
Η κόρη του Φρόιντ, Μπέλα, δήλωσε για τη διαμάχη: "Ήμουν μάλλον απογοητευμένη που δεν ήταν φίλοι, όταν στη συνέχεια άρχισα να περνάω περισσότερο χρόνο με τον πατέρα μου και να ποζάρω γι' αυτόν στα τέλη της δεκαετίας του '70. Όταν τον ρώτησα γιατί τσακώθηκε με τον Φράνσις, μου είπε 'επειδή η δουλειά του πήγε περίπατο'. Αλλά είμαι βέβαιος ότι υπήρχε κάτι περισσότερο από αυτό, επειδή ήταν τόσο κοντά και προφανώς έδειχναν να αγαπιούνται. Ο Φράνσις ήταν σαφώς κάποιος που λάτρευε και θαύμαζε. Και δεν υπήρχαν πολλοί άνθρωποι για τους οποίους ο πατέρας μου μιλούσε με αυτόν τον τρόπο. Τα πράγματα που επαναλάμβανε γι' αυτόν ήταν απλώς εκθαμβωτικά, εντελώς αφοπλιστικά και υπέροχα. Φαντάζομαι ότι πρέπει να του έλειψε αυτό όταν σταμάτησε να είναι φιλικός μαζί του".
Η παρατήρηση του Μπέικον για το ξεφούσκωμα της φιλίας, που διηγήθηκε ένας χαμογελαστός Φρόιντ στον Ουίλιαμ Φίβερ, τον βιογράφο του, ήταν η εξής "Με άφησε μετά από τόσο καιρό. Και έκανε όλα αυτά τα παιδιά μόνο και μόνο για να αποδείξει ότι δεν είναι ομοφυλόφιλος".
Το έργο βρίσκεται στην ίδια ιδιωτική συλλογή εδώ και 40 χρόνια και θα εκτεθεί δημόσια στις γκαλερί Sotheby's στη New Bond Street του Λονδίνου από τις 23 έως τις 29 Ιουνίου.
