Το βρετανικό αρχιτεκτονικό στούντιο RSHP αποκάλυψε τα σχέδια για την αναμόρφωση του Μουσείου Ταπισερί της Bayeux στη Νορμανδία της Γαλλίας, προσθέτοντας μια επέκταση για να εκτεθεί η ιστορική ταπετσαρία μήκους 70 μέτρων.
Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός θα περιλαμβάνει την αποκατάσταση του υπάρχοντος μουσείου του 17ου αιώνα και την επέκτασή του για να εμφανιστεί καλύτερα το περίτεχνα κεντημένο ύφασμα που απεικονίζει την πορεία προς την κατάκτηση της Αγγλίας από τον Γουλιέλμο Α' το 1066. Η διώροφη επέκταση θα βρίσκεται δίπλα στο υπάρχον μουσείο και θα συνδέεται με μια μονώροφη γυάλινη κατασκευή.
Το νέο κτίριο μήκους 115 μέτρων θα έχει μια ήπια κεκλιμένη οροφή σχεδιασμένη να μειώνει το μέγεθός του και να είναι σε αρμονία με τις γειτονικές κατασκευές. Το νέο μουσείο θα «υφανθεί» και αυτό κομψά στην υπάρχουσα αστική «ταπισερί» στην οποία βρίσκεται, δήλωσε η RSHP. Η νέα κατασκευή αντανακλά την οικεία κλίμακα των σπιτιών που γειτνιάζουν με την επέκταση που θα φιλοξενήσει τις μνημειακές διαστάσεις της ταπισερί στο εσωτερικό της.
Η ταπετσαρία, η οποία θεωρείται ότι χρονολογείται από τον 11ο αιώνα, θα εκτεθεί κατά μήκος ενός τοίχου της κωνικής προέκτασης, με τη διαδρομή του επισκέπτη να σχεδιάζεται ως μια σειρά από συναντήσεις που αποκαλύπτουν διάφορα μέρη του τεχνουργήματος. Η ταπισερί έχει χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO και οι απαιτήσεις της συντήρησής της είναι πάντα μια πρόκληση, αφού πρόκειται για ένα ανεκτίμητο και ευαίσθητο αντικείμενο.
Η αρχιτεκτονική και η λειτουργική οργάνωση του μουσείου αποσκοπούν στη δημιουργία των ιδανικών συνθηκών μέσα στις οποίες ο επισκέπτης μπορεί να προσεγγίσει την ταπισερί, δημιουργώντας μια σχέση μαζί της. Οι εργασίες για την επέκταση του μουσείου έχουν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν το 2025 και αναμένεται να ανοίξουν το 2027.
Η ιστορία της πιο διάσημης ταπισερί του κόσμου
Η ταπισερί της Bayeux, με 70 μέτρα μήκος και πενήντα εκατοστά ύψος απεικονίζει τα γεγονότα που οδήγησαν στην κατάκτηση της Αγγλίας το 1066, υπό την ηγεσία του Γουλιέλμου, Δούκα της Νορμανδίας, που κατέληξαν στη Μάχη του Χέιστινγκς. Χρονολογείται από τον 11ο αιώνα, και φιλοτεχνήθηκε λίγα χρόνια μετά τη μάχη. Κατασκευάστηκε στην Αγγλία ίσως ως δώρο για τον Γουλιέλμο και αφηγείται την ιστορία από τη σκοπιά των κατακτητών Νορμανδών. Εδώ και αιώνες η ταπισερί βρίσκεται στη Νορμανδία.
Στο λινό ύφασμα με το υπόλευκο χρώμα απεικονίζονται κεντημένες, με μάλλινα νήματα οκτώ χρωμάτων, περισσότερες από 70 σκηνές, που απεικονίζουν τη Νορμανδική κατάκτηση καθώς και 1512 μορφές ανθρώπων και ζώων.
Η ιστορία ξεκινά με ένα προοίμιο, την επίσκεψη του Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας στο δουκάτο της Νορμανδίας (ίσως το 1064), συνεχίζει με την προετοιμασία της απόβασης που οργανώθηκε από τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή, τον διάπλου της Μάγχης και τελειώνει με τη φυγή των στρατιωτικών δυνάμεων του Χάρολντ, τελευταίου Αγγλοσάξονα βασιλιά που σκοτώθηκε κατά τη μάχη του Χέιστινγκς τον Οκτώβριο του 1066.
Αρχικά, μπορεί να περιλάμβανε περισσότερες σκηνές, αλλά το τελευταίο κομμάτι της χάθηκε. Κατά μήκος του έργου υπάρχουν διακοσμητικά περιγράμματα με φιγούρες ζώων, σκηνές από τους μύθους του Αισώπου και του Φαίδρου, σκηνές από την κτηνοτροφία και το κυνήγι και σκηνές που σχετίζονται με την κύρια εικονογραφική αφήγηση. Οι σκηνές επεξηγούνται με τίτλους στα λατινικά.
Η πρώτη γραπτή αναφορά στο έργο είναι από το 1476, όταν παρουσιάστηκε σε δημόσια θέα για να διακοσμήσει το ναό του καθεδρικού ναού στη Μπαγιέ της Γαλλίας. Εκεί «ανακαλύφθηκε» από τον Γάλλο αρχαιοφύλακα και μελετητή Μπερνάρ ντε Μονφωκόν, ο οποίος δημοσίευσε την παλαιότερη πλήρη περιγραφή το 1730. Έχοντας δύο φορές γλιτώσει από την καταστροφή κατά τη Γαλλική Επανάσταση, εκτέθηκε στο Παρίσι κατόπιν επιθυμίας του Ναπολέοντα το 1803-04 και στη συνέχεια φυλάχθηκε στη Μπαγιέ, εκτός από τον Σεπτέμβριο του 1939 έως τον Μάρτιο του 1945 (κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου) που την έκρυψαν.
Υπάρχει μια παράδοση σύμφωνα με την οποία το έργο δημιουργήθηκε κατόπιν παραγγελίας της Ματθίλδης της Φλάνδρας, συζύγου του Γουλιέλμου του Κατακτητή, αλλά δεν υπάρχει τίποτα άλλο που να συνδέει το έργο μαζί της.
Η συντηρήτρια της ταπισερί Sylvette Lemagnen, γράφει στο βιβλίο της «La Tapisserie de Bayeux»: Η ταπετσαρία Bayeux είναι ένα από τα υπέρτατα επιτεύγματα της κοσμικής ρωμανικής τέχνης. Η επιβίωσή της και το ότι έμεινε σχεδόν ανέπαφη για εννέα αιώνες είναι λίγο λιγότερο από θαυματουργή. Το εξαιρετικό μήκος της, η αρμονία και η φρεσκάδα των χρωμάτων της, η εξαιρετική της κατασκευή συνδυάζονται για να το κάνουν ένα ατελείωτα συναρπαστικό έργο.
