Πριν από δύο χρόνια, σε μια βάρκα στην Ανάβυσσο, η Αποστολία Παπαδαμάκη συναντήθηκε με μια Γαλλίδα χορογράφο. Η Σοφί Μπουλμπουγιάν ζούσε τότε μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας με την οικογένειά της και η βόλτα αυτή για fun dive γέννησε μια φιλία αλλά και μια ιδέα: να γίνει μια παράσταση κάτω από το νερό. Έτσι περίπου γεννήθηκε το Drops of Breath. Δεκατέσσερις χορευτές κάτω από το νερό, εξ αυτών τρεις με αναπηρία, τέσσερα παιδιά ηλικίας 12-14 ετών, χορευτές που εκπαιδεύτηκαν ώστε να γίνουν δύτες και δύτες που εκπαιδεύτηκαν να γίνουν χορευτές, παρουσιάζουν μια χορογραφία της οποίας η βασική ιδέα είναι η επιστροφή στη μήτρα, τη θάλασσα στη συγκεκριμένη περίπτωση, και στην αναγέννηση, χωρίς το βάρος του υπάρχοντος παρελθόντος μας.
Η Αποστολία Παπαδαμάκη μεγάλωσε μπροστά στη θάλασσα, μέσα στο νερό, στην Αλεξανδρούπολη. Και όταν άρχισε χορό, έψαχνε πάντα έναν τρόπο που στη γη θα είχε την ελευθερία που υπάρχει κάτω από το νερό, χωρίς βαρύτητα. Όταν ξεκίνησε να κάνει καταδύσεις, ανακάλυψε ότι κάτω από το νερό υπάρχει ένα σύμπαν ασύλληπτο και άγνωστο, μια νομοτέλεια στην οποία έπρεπε να υποταχθεί, γιατί στην κατάδυση πρέπει να συμβαδίσεις με τους νόμους του υποβρύχιου σύμπαντος.
«Καθόλου βία, ήρεμη αναπνοή, όχι γρήγορες κινήσεις. Αν κάτσεις εσύ ήσυχος, το ψάρι θα έρθει και θα σε κοιτάξει στα μάτια» λέει η Αποστολία Παπαδαμάκη. «Αρχίζεις, λοιπόν, να νιώθεις μια απέραντη ευγνωμοσύνη και μια απέραντη αγάπη γι' αυτό που λέγεται φυσικό περιβάλλον και κάτω από το νερό δεν έχει ακόμα διαταραχθεί, όσο στην επιφάνεια της γης. Το μόνο που ακούς είναι η αναπνοή σου, ένας κόσμος απολύτως αρμονικός στη σιωπή, και κάθε θόρυβος, ακόμα και μιας βάρκας, μοιάζει με ξένο σώμα».
Είμαστε όλοι ένα. Από τον πρωθυπουργό της χώρας μέχρι τον άστεγο, είμαστε φτιαγμένοι από την ίδια σύσταση, 70% νερό.
Η έτερη χορογράφος Σοφί Μπουλμπουγιάν στον χορό έχει ασχοληθεί με άτομα με αναπηρία. Πιστεύει στην ισοτιμία και την απασχολεί το ότι δεν μπορούμε όλοι οι άνθρωποι να έχουμε τις ίδιες δυνατότητες. Αυτή ακριβώς υπάρχει κάτω από το νερό. Τρανταχτό παράδειγμα, η περίπτωση της Ειρήνης Κουρούβανη. Χορεύτρια χωρίς πόδια, πρωταθλήτρια Ελλάδας στην ιστιοπλοΐα, στάθηκε κάτω από το νερό για πρώτη φορά στη ζωή της αιωρούμενη στον κάθετο άξονα. Στη γη η Ειρήνη δεν έχει μπορέσει να σταθεί ποτέ στον κάθετο άξονα.
Αυτή η τρελή ιδέα δεν ήταν αρκετή για την Αποστολία Παπαδαμάκη. «Δεν θέλουμε να κάνουμε ένα υποβρύχιο σόου, δεν είμαστε το Cirque du Soleil, ούτε οι ακροβάτες της Kίνας» λέει. «Πιστεύουμε ότι η βιωματική εμπειρία της κίνησης, είτε κάτω από το νερό, είτε έξω, αποφέρει τεράστια θετικά αποτελέσματα και στους ανθρώπους με αναπηρία και στους ανθρώπους χωρίς αναπηρία. Ζούμε μια εποχή κατεξοχήν εγκεφαλική, όπου παγκόσμια πλέον έχει τεθεί ένα ερώτημα για το πώς θα συνεχίσουμε να ζούμε. Θα ξαναγυρίσουμε στο σώμα; Θα το συμπεριλάβουμε, μαζί με τα συναισθήματα, στη ζωή μας;
Ξεκινήσαμε μια μεγάλη διαδικασία και απευθυνθήκαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση για μια μεγαλύτερη ομπρέλα που λέγεται "Υποβρύχια καρδιά της Μεσογείου", με κορυφαία εκδήλωση την υποβρύχια παράσταση αλλά και εκπαιδευτικά προγράμματα. Το πρότζεκτ εγκρίθηκε έβδομο ανάμεσα σε 360 άλλα σε μια Ελλάδα που κανένας δεν της έχει εμπιστοσύνη, με τη στήριξη της Γαλλίδας χορογράφου και της ομάδας της στη Γαλλία και της Κύπριας χορογράφου Λίας Χαράκη».
Το θέμα που με απασχολεί σε όλα μου τα έργα είναι ο έρωτας, η γέννηση και ο θάνατος. Σκεφτήκαμε ότι όλοι οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως κοινωνικής προέλευσης, αρτιμέλειας, προερχόμαστε από μια μήτρα. Όλοι έχουμε βιώσει την εμπειρία του να επιπλέουμε στο νερό.
Αυτό που κάνει στην ουσία παγκόσμια την πρεμιέρα είναι ότι για πρώτη φορά γίνεται υποβρύχια παράσταση σε ανοιχτή θάλασσα. Την παράσταση μπορεί να τη δει κανείς με τρεις τρόπους: ο πρώτος είναι να καταδυθεί και να τη δει υποβρυχίως. Το δεύτερο είδος κοινού θα τη βλέπει με μάσκα και βατραχοπέδιλα πανοραμικά, στα έξι μέτρα βάθος. Και στην τρίτη κατηγορία θα είναι αυτοί που θέλουν να μείνουν στεγνοί, στο γκαζόν του Grecotel Cape Σούνιο, μπροστά στη θάλασσα, και θα παρακολουθούν σαν μέσα από οθόνη. Οι θεατές από την ακτή θα βλέπουν και όλη την προετοιμασία και την πομπή των χορευτών μέσα από έναν θαλάσσιο διάδρομο προς τον βυθό.
Ένα υποβρύχιο σκηνικό έχει κατασκευαστεί στον βυθό, με κορδέλες που προσομοιάζουν σε αρχαίες κολόνες και δημιουργούν ένα αρχαίο ελληνικό αμφιθέατρο όπου ειδικές θέσεις έχουν στηθεί ημικυκλικά. Οι δύο χορογράφοι διάλεξαν αυτό το κυκλικό σχήμα, το ιδανικό αμφιθέατρο που ενώνει κοινό και ηθοποιούς ή χορευτές και τα κάνει όλα ένα σύμπαν. Ταυτόχρονα, θα υπάρχει μουσική κάτω από το νερό που θα ακούγεται από ειδικά υποβρύχια ηχεία. Ένας εντυπωσιακός τοίχος από φυσαλίδες θα δημιουργεί ένα φυσικό τείχος γι' αυτούς που παρακολουθούν με μάσκες και βατραχοπέδιλα.
«Το νερό είναι η αρχή των πάντων» λέει η Αποστολία Παπαδαμάκη. «Το θέμα που με απασχολεί σε όλα μου τα έργα είναι ο έρωτας, η γέννηση και ο θάνατος. Σκεφτήκαμε ότι όλοι οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως κοινωνικής προέλευσης, αρτιμέλειας, προερχόμαστε από μια μήτρα. Όλοι έχουμε βιώσει την εμπειρία του να επιπλέουμε στο νερό. Η θάλασσα είναι για εμάς η μεγάλη μήτρα. Στην ουσία καλούμε στην παράσταση τους χορευτές να ξαναβιώσουν τη γέννησή τους και να μεγαλώσουν ξανά με διαφορετικές αξίες απ' ό,τι τώρα, μαζί με τη φοβερή αίσθηση της ελευθερίας, της μη βαρύτητας και των απέραντων αισθητηριακών εμπειριών, ακόμα και όταν το βλέπεις. Επίσης, το ότι είμαστε όλοι ένα. Από τον πρωθυπουργό της χώρας μέχρι τον άστεγο, είμαστε φτιαγμένοι από την ίδια σύσταση, 70% νερό. Επίσης, ότι τα κύτταρά μας φέρνουν μια μνήμη που πάει πολύ πίσω. Αυτό με ενδιαφέρει ως βίωμα. Το να κάνω μια εντυπωσιακή παράσταση κάτω από το νερό ειλικρινά δεν μου λέει τίποτα. Η ικανότητα της πλευστότητας είναι μια ολόκληρη φιλοσοφία, αυτό αναζητώ. Την ελευθερία της αναπνοής, του αέρα που πάντα κυκλοφορεί, μας δίνει ζωή και δεν μπορεί κανείς να μας στερήσει σε όποια κατάσταση, κοινωνική, πολιτική, ζούμε το σήμερα».
Info
Διαβάστε περισσότερα για την παράσταση Drops of breath www.dropsofbreath.com
https://www.kickstarter.com/projects/254857582/drops-of-breath
σχόλια