Για πάνω από τριάντα χρόνια ο Μαούρο Μοράντι αποτελεί τον μοναδικό κάτοικο ενός πανέμορφου νησιού της Μεσογείου. Τις τελευταίες εβδομάδες, ασφαλής στο «οχυρό» του, γίνεται μάρτυρας της ανείπωτης παγκόσμιας κρίσης κορωνοϊού με τους χιλιάδες νεκρούς.
Έχει περάσει πάνω από το ένα τρίτο της ζωής του στην απόλυτη μοναξιά και έχει πλέον κατασταλαγμένη άποψη για την απομόνωση, την οποία υποχρεωτικά θα βιώσουν εκατομμύρια άνθρωποι τις επόμενες εβδομάδες, αν όχι μήνες.
Ο Μοράντι, πρώην δάσκαλος, έφτασε στο Μπουντέλι, το νησάκι ανοιχτά της Σαρδηνίας, τυχαία, μετά από ατύχημα που είχε όταν επιχείρησε το διάπλου από την Ιταλία στην Πολυνησία, 31 χρόνια πριν. Ερωτεύτηκε τα κρυστάλλινα νερά, τον ξανθό γυαλό και τα υπέροχα ηλιοβασιλέματα και αποφάσισε να ζήσει εκεί. Κάπως έτσι κέρδισε τον τίτλο του «Ροβινσώνα Κρούσου της Ιταλίας».
Παρά την απομόνωση ο 81χρονος ενημερώνεται και γνωρίζει τι ακριβώς συμβαίνει στην πατρίδα του, αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο.
«Νιώθω να βρίσκομαι στο ασφαλέστερο μέρος της Γης» λέει ο ίδιος από την παραδείσια απομόνωσή του και μοιράζεται μερικές συμβουλές για πιο ανώδυνη αναγκαστική παραμονή στο σπίτι. Όπως λέει, μερικές εβδομάδες απομόνωσης στο σπίτι δεν είναι κάτι που πρέπει να αναστατώνει όσους το ζουν ή θα το ζήσουν, αλλά μία ευκαιρία ενδοσκόπησης, επαναπροσέγγισης του εαυτού μας.
«Μιλώ από εμπειρία» παραδέχεται, ομολογώντας πως, παρότι έχει όλο το νησί δικό του, οι μεσογειακοί χειμώνες μπορεί να είναι ιδιαίτερα σκληροί, γι'αυτό και περνά πολλούς μήνες κλεισμένος στο πέτρινο σπίτι του.
«Περνά κάθε χειμώνα εγκλωβισμένος στο σπίτι μου, για συνεχόμενους μήνες μετά βίας περπατώ λίγο στο νησί. Αντ'αυτού περνάω το χρόνο μου στην μπροστινή αυλή, κάτω από μια τέντα. Τι στο καλό; Δεν μπορούν οι άνθρωποι να μείνουν για δύο εβδομάδες στο σπίτι τους; Είναι παράλογο» λέει.
Τι κάνει τις ώρες του ατελείωτου εγκλεισμού;
«Διαβάζω πολύ και σκέφτομαι. Πιστεύω πως πολλοί άνθρωποι φοβούνται να διαβάσουν, γιατί αν το κάνουν, θα αρχίσουν να στοχάζονται και να σκέφτονται βαθύτερα πράγματα, κάτι που μπορεί να γίνει επικίνδυνο. Αν αρχίσεις να βλέπεις υπό διαφορετικό πρίσμα τα πράγματα και να αποκτήσεις κριτική σκέψη, μπορεί να καταλήξεις να διαπιστώσεις τι μίζερη ζωή ζεις ή πόσο κακός άνθρωπος είσαι ή τι άθλια πράγματα έχεις κάνει στη ζωή σου.
Αυτή η ενδοσκόπηση, παραδέχεται, μπορεί να είναι πλήρως ικανοποιητική. Ενθυμούμενος, άλλωστε, κι ο ίδιος τη δική του μεταμόρφωση από ακούραστο ταξιδευτή που γύριζε την Ευρώπη σε έναν μοναχικό νησιώτη: «Απλώς δεν είχα διάθεση πια να ταξιδεύω, κανένα ενδιαφέρον. Κατάλαβα πως το πιο όμορφο, επικίνδυνο, περιπετειώδες και ικανοποιητικό ταξίδι από όλα είναι εκείνο που κάνεις μέσα σου, είτε βρίσκεσαι στο σαλόνι σου είτε κάτω από ένα υπόστεγο, εδώ στο Μπουντέλι. Γι'αυτό το να μείνεις στο σπίτι και να μην κάνεις τίποτα μπορεί να είναι σκληρό για κάποιους» λέει, προσθέτοντας πως «δε νιώθω ποτέ μόνος».
Ο ίδιος εκτιμά πως κατά την άποψή του οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν να μείνουν μόνοι γιατί δεν αντέχουν τον ίδιο τους τον εαυτό - και η αναγκαστική απομόνωση θα τους φέρει ενώπιον αυτής της αλήθειας. Παρόλα αυτά επιμένει πως η κρίση αυτή προβάλλει ως πολύτιμη ευκαιρία να επαναξιολογήσουν τη ζωή τους - αν και δε θεωρεί πως θα την αξιοποιήσουν πολλοί.
«Δεν πιστεύω στη δύναμη των ανθρώπων να αλλάζουν. Ίσως κάποιοι άνθρωποι το κάνουν, όμως η πλειονότητα είναι υπερβολικά συνηθισμένη στις ανέσεις και τα φρενήρη λαϊφστάιλ».
Ο ίδιος παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Ιταλία όπου έχουν επιβληθεί σκληρά μέτρα περιορισμού. Η μόνη αλλαγή που έχει επιφέρει η πανδημία στη δική του ζωή, είναι μία μικρή καθυστέρηση στην άφιξη των προμηθειών από την ηπειρωτική χώρα, αλλά και το ότι οι σποραδικές αφίξεις των ούτως ή άλλως λίγων τουριστών, έχουν πια σταματήσει.
Ο 81χρονος περνά τη μέρα του ήσυχα, θαυμάζοντας τη θάλασσα, μαζεύγοντας ξύλα, ετοιμάζοντας τα γεύματά του και, ασφαλώς, ποστάροντας στο Instagram.
Με πληροφορίες από CNN
